noun · femininefirst declension
mistūra
mistūra f (genitive mistūrae)
Classical[mɪsˈtuː.ra]Ecclesiastical[misˈtuː.ra]
Meaning
- mixing
- mixture
- copulation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mistūra | mistūrae |
| genitive | mistūrae | mistūrārum |
| dative | mistūrae | mistūrīs |
| accusative | mistūram | mistūrās |
| ablative | mistūrā | mistūrīs |
| vocative | mistūra | mistūrae |
mistūra (mix-), ae, f. id.,
I. a mixing, mingling (ante-class. and post-Aug.).
I. Lit.: mistura immoderata, Varr. ap. Non. 490, 28:
rerum, Lucr. 2, 978: unguentorum, Plin. 13, 1, 2, § 4.—2. In partic., carnal intercourse, copulation, with or without Veneris:
externae Veneris mistura, Luc. 9, 899: cum fero, Plin. 8, 53, 79, § 213.—B. Transf., concr., a mixture, compound:
eā misturā os perfricatur, Col. 7, 5, 22: vas suppletur, id. 12, 10, 2; 12, 57, 1.—II. Trop., a mixing, mingling:
vitiorum atque virtutum, Suet. Dom. 3: raram facit mixturam cum sapientiā forma, beauty is seldom united with wisdom, Petr. 94: ex diversis, Quint. 1, 10, 6: mira figurarum, id. 9, 3, 40; cf. id. 9, 2, 37: aliorum generum cum aliis, id. 6, 3, 63: translationum, id. 5, 11, 22: verborum, id. 8, 2, 14.Origins
- Proto-Indo-European*mey-?
- Proto-Indo-European*meyḱ-
- Proto-Indo-European*miḱsḱéti
- Proto-Italic*mi(k)skō
- Latinmistūra
Proto-Indo-European *-tew-? Proto-Indo-European *-r-eh₂? Latin -tūra Latin mistūra From misceō (“mix”) + -tūra.
Descendants
- Catalanmixtura
- Englishmixture
- Italianmistura
- Italianmestura
- Portuguesemisturafrom Old Galician-Portuguese mestura
- Spanishmestura
- Spanishmixtura
- Galicianmestura
- Old Frenchmisture