verbsecond conjugation
impermisceō
impermisceō (present infinitive impermiscēre, perfect active impermiscuī, supine impermixtum)
Classical[ɪm.pɛrˈmɪs.ke.oː]Ecclesiastical[im.perˈmiʃ.ʃe.o]
Meaning
- to admix
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | impermisceō | impermiscēbam | impermiscēbō | impermiscuī | impermiscueram | impermiscuerō |
| 2nd sg. | impermiscēs | impermiscēbās | impermiscēbis | impermiscuistī | impermiscuerās | impermiscueris |
| 3rd sg. | impermiscet | impermiscēbat | impermiscēbit | impermiscuit | impermiscuerat | impermiscuerit |
| 1st pl. | impermiscēmus | impermiscēbāmus | impermiscēbimus | impermiscuimus | impermiscuerāmus | impermiscuerimus |
| 2nd pl. | impermiscētis | impermiscēbātis | impermiscēbitis | impermiscuistis | impermiscuerātis | impermiscueritis |
| 3rd pl. | impermiscent | impermiscēbant | impermiscēbunt | impermiscuērunt impermiscuēre | impermiscuerant | impermiscuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | impermisceam | impermiscērem | impermiscuerim | impermiscuissem |
| 2nd sg. | impermisceās | impermiscērēs | impermiscuerīs | impermiscuissēs |
| 3rd sg. | impermisceat | impermiscēret | impermiscuerit | impermiscuisset |
| 1st pl. | impermisceāmus | impermiscērēmus | impermiscuerīmus | impermiscuissēmus |
| 2nd pl. | impermisceātis | impermiscērētis | impermiscuerītis | impermiscuissētis |
| 3rd pl. | impermisceant | impermiscērent | impermiscuerint | impermiscuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | impermisceor | impermiscēbar | impermiscēbor |
| 2nd sg. | impermiscēris impermiscēre | impermiscēbāris impermiscēbāre | impermiscēberis impermiscēbere |
| 3rd sg. | impermiscētur | impermiscēbātur | impermiscēbitur |
| 1st pl. | impermiscēmur | impermiscēbāmur | impermiscēbimur |
| 2nd pl. | impermiscēminī | impermiscēbāminī | impermiscēbiminī |
| 3rd pl. | impermiscentur | impermiscēbantur | impermiscēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | impermiscear | impermiscērer |
| 2nd sg. | impermisceāris impermisceāre | impermiscērēris impermiscērēre |
| 3rd sg. | impermisceātur | impermiscērētur |
| 1st pl. | impermisceāmur | impermiscērēmur |
| 2nd pl. | impermisceāminī | impermiscērēminī |
| 3rd pl. | impermisceantur | impermiscērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | impermiscē | impermiscēre |
| pres. 2nd pl. | impermiscēte | impermiscēminī |
| fut. 2nd sg. | impermiscētō | impermiscētor |
| fut. 3rd sg. | impermiscētō | impermiscētor |
| fut. 2nd pl. | impermiscētōte | — |
| fut. 3rd pl. | impermiscentō | impermiscentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | impermiscēre | impermiscērī |
| perfect infinitive | impermiscuisse | impermixtum esse |
| future infinitive | impermixtūrum esse | impermixtum īrī |
| present participle | impermiscēns | — |
| perfect participle | — | impermixtus impermista, impermistā, impermistae, impermistam, impermistārum, impermistās, impermiste, impermistī, impermistīs, impermistō, impermistōrum, impermistōs, impermistum, impermistus, impermixta, impermixtā, impermixtae, impermixtam, impermixtārum, impermixtās, impermixte, impermixtī, impermixtīs, impermixtō, impermixtōrum, impermixtōs |
| future participle | impermixtūrus impermixtūra, impermixtūrā, impermixtūrae, impermixtūram, impermixtūrārum, impermixtūrās, impermixtūre, impermixtūrī, impermixtūrīs, impermixtūrō, impermixtūrōrum, impermixtūrōs, impermixtūrum | impermiscendus impermiscenda, impermiscendā, impermiscendae, impermiscendam, impermiscendārum, impermiscendās, impermiscende, impermiscendīs, impermiscendōrum, impermiscendōs |
gerundimpermiscendī, impermiscendō, impermiscendumsupineimpermixtum, impermixtū
impermiscĕo, mixtus, ēre,
I. v. 2 [inpermisceo], to mix in, mingle as an ingredient: impermixtum esse alicui rei, Boëth. Cons. Phil. 5, 5 al.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinimpermisceō
Latin permisceō Latin impermisceō From in- (“in”) + permisceō (“mix thoroughly”).