LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

impermisceō

impermisceō (present infinitive impermiscēre, perfect active impermiscuī, supine impermixtum)
Classical[ɪm.pɛrˈmɪs.ke.oː]Ecclesiastical[im.perˈmiʃ.ʃe.o]

Meaning

  1. to admix

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.impermisceōimpermiscēbamimpermiscēbōimpermiscuīimpermiscueramimpermiscuerō
2nd sg.impermiscēsimpermiscēbāsimpermiscēbisimpermiscuistīimpermiscuerāsimpermiscueris
3rd sg.impermiscetimpermiscēbatimpermiscēbitimpermiscuitimpermiscueratimpermiscuerit
1st pl.impermiscēmusimpermiscēbāmusimpermiscēbimusimpermiscuimusimpermiscuerāmusimpermiscuerimus
2nd pl.impermiscētisimpermiscēbātisimpermiscēbitisimpermiscuistisimpermiscuerātisimpermiscueritis
3rd pl.impermiscentimpermiscēbantimpermiscēbuntimpermiscuērunt
impermiscuēre
impermiscuerantimpermiscuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.impermisceamimpermiscēremimpermiscuerimimpermiscuissem
2nd sg.impermisceāsimpermiscērēsimpermiscuerīsimpermiscuissēs
3rd sg.impermisceatimpermiscēretimpermiscueritimpermiscuisset
1st pl.impermisceāmusimpermiscērēmusimpermiscuerīmusimpermiscuissēmus
2nd pl.impermisceātisimpermiscērētisimpermiscuerītisimpermiscuissētis
3rd pl.impermisceantimpermiscērentimpermiscuerintimpermiscuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.impermisceorimpermiscēbarimpermiscēbor
2nd sg.impermiscēris
impermiscēre
impermiscēbāris
impermiscēbāre
impermiscēberis
impermiscēbere
3rd sg.impermiscēturimpermiscēbāturimpermiscēbitur
1st pl.impermiscēmurimpermiscēbāmurimpermiscēbimur
2nd pl.impermiscēminīimpermiscēbāminīimpermiscēbiminī
3rd pl.impermiscenturimpermiscēbanturimpermiscēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.impermiscearimpermiscērer
2nd sg.impermisceāris
impermisceāre
impermiscērēris
impermiscērēre
3rd sg.impermisceāturimpermiscērētur
1st pl.impermisceāmurimpermiscērēmur
2nd pl.impermisceāminīimpermiscērēminī
3rd pl.impermisceanturimpermiscērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.impermiscēimpermiscēre
pres. 2nd pl.impermiscēteimpermiscēminī
fut. 2nd sg.impermiscētōimpermiscētor
fut. 3rd sg.impermiscētōimpermiscētor
fut. 2nd pl.impermiscētōte—
fut. 3rd pl.impermiscentōimpermiscentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveimpermiscēreimpermiscērī
perfect infinitiveimpermiscuisseimpermixtum esse
future infinitiveimpermixtūrum esseimpermixtum īrī
present participleimpermiscēns—
perfect participle—impermixtus
impermista, impermistā, impermistae, impermistam, impermistārum, impermistās, impermiste, impermistī, impermistīs, impermistō, impermistōrum, impermistōs, impermistum, impermistus, impermixta, impermixtā, impermixtae, impermixtam, impermixtārum, impermixtās, impermixte, impermixtī, impermixtīs, impermixtō, impermixtōrum, impermixtōs
future participleimpermixtūrus
impermixtūra, impermixtūrā, impermixtūrae, impermixtūram, impermixtūrārum, impermixtūrās, impermixtūre, impermixtūrī, impermixtūrīs, impermixtūrō, impermixtūrōrum, impermixtūrōs, impermixtūrum
impermiscendus
impermiscenda, impermiscendā, impermiscendae, impermiscendam, impermiscendārum, impermiscendās, impermiscende, impermiscendīs, impermiscendōrum, impermiscendōs
gerundimpermiscendī, impermiscendō, impermiscendumsupineimpermixtum, impermixtū

impermiscĕo, mixtus, ēre,
I. v. 2 [inpermisceo], to mix in, mingle as an ingredient: impermixtum esse alicui rei, Boëth. Cons. Phil. 5, 5 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinimpermisceō

Latin permisceō Latin impermisceō From in- (“in”) + permisceō (“mix thoroughly”).

Quick answers

What does impermisceō mean in Latin?
impermisceō, a verb, means “to admix”.
What are the principal parts of impermisceō?
impermisceō, impermiscēre, impermiscuī, impermixtum (second conjugation).
How do you pronounce impermisceō?
In classical Latin, [ɪm.pɛrˈmɪs.ke.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.perˈmiʃ.ʃe.o].
Where does impermisceō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin impermisceō.