verbsecond conjugation
intermisceō
intermisceō (present infinitive intermiscēre, perfect active intermiscuī, supine intermixtum)
Classical[ɪn.tɛrˈmɪs.ke.oː]Ecclesiastical[in.terˈmiʃ.ʃe.o]
Meaning
- to mix among, intermix, intermingle
Scilicet oblitus patriaeque patrisque Latini, cum Pedius causas exsudet Poplicola atque Corvinus, patriis intermiscere petita verba foris malis, Canusini more bilinguis. 2005 translation by A. S. Kline Would you really prefer to forget home and country,
Over their cases in Latin, mingle foreign words With your own, like the twin-tongued Canusians?c. 35 BCE, Horatius, Sermones 1.10.27
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intermisceō | intermiscēbam | intermiscēbō | intermiscuī | intermiscueram | intermiscuerō |
| 2nd sg. | intermiscēs | intermiscēbās | intermiscēbis | intermiscuistī | intermiscuerās | intermiscueris |
| 3rd sg. | intermiscet | intermiscēbat | intermiscēbit | intermiscuit | intermiscuerat | intermiscuerit |
| 1st pl. | intermiscēmus | intermiscēbāmus | intermiscēbimus | intermiscuimus | intermiscuerāmus | intermiscuerimus |
| 2nd pl. | intermiscētis | intermiscēbātis | intermiscēbitis | intermiscuistis | intermiscuerātis | intermiscueritis |
| 3rd pl. | intermiscent | intermiscēbant | intermiscēbunt | intermiscuērunt intermiscuēre | intermiscuerant | intermiscuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intermisceam | intermiscērem | intermiscuerim | intermiscuissem |
| 2nd sg. | intermisceās | intermiscērēs | intermiscuerīs | intermiscuissēs |
| 3rd sg. | intermisceat | intermiscēret | intermiscuerit | intermiscuisset |
| 1st pl. | intermisceāmus | intermiscērēmus | intermiscuerīmus | intermiscuissēmus |
| 2nd pl. | intermisceātis | intermiscērētis | intermiscuerītis | intermiscuissētis |
| 3rd pl. | intermisceant | intermiscērent | intermiscuerint | intermiscuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | intermisceor | intermiscēbar | intermiscēbor |
| 2nd sg. | intermiscēris intermiscēre | intermiscēbāris intermiscēbāre | intermiscēberis intermiscēbere |
| 3rd sg. | intermiscētur | intermiscēbātur | intermiscēbitur |
| 1st pl. | intermiscēmur | intermiscēbāmur | intermiscēbimur |
| 2nd pl. | intermiscēminī | intermiscēbāminī | intermiscēbiminī |
| 3rd pl. | intermiscentur | intermiscēbantur | intermiscēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | intermiscear | intermiscērer |
| 2nd sg. | intermisceāris intermisceāre | intermiscērēris intermiscērēre |
| 3rd sg. | intermisceātur | intermiscērētur |
| 1st pl. | intermisceāmur | intermiscērēmur |
| 2nd pl. | intermisceāminī | intermiscērēminī |
| 3rd pl. | intermisceantur | intermiscērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | intermiscē | intermiscēre |
| pres. 2nd pl. | intermiscēte | intermiscēminī |
| fut. 2nd sg. | intermiscētō | intermiscētor |
| fut. 3rd sg. | intermiscētō | intermiscētor |
| fut. 2nd pl. | intermiscētōte | — |
| fut. 3rd pl. | intermiscentō | intermiscentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | intermiscēre | intermiscērī |
| perfect infinitive | intermiscuisse | intermixtum esse |
| future infinitive | intermixtūrum esse | intermixtum īrī |
| present participle | intermiscēns | — |
| perfect participle | — | intermixtus intermixta, intermixtā, intermixtae, intermixtam, intermixtārum, intermixtās, intermixte, intermixtī, intermixtīs, intermixtō, intermixtōrum, intermixtōs |
| future participle | intermixtūrus intermixtūra, intermixtūrā, intermixtūrae, intermixtūram, intermixtūrārum, intermixtūrās, intermixtūre, intermixtūrī, intermixtūrīs, intermixtūrō, intermixtūrōrum, intermixtūrōs, intermixtūrum | intermiscendus intermiscenda, intermiscendā, intermiscendae, intermiscendam, intermiscendārum, intermiscendās, intermiscende, intermiscendīs, intermiscendōrum, intermiscendōs |
gerundintermiscendī, intermiscendō, intermiscendumsupineintermixtum, intermixtū
inter-miscĕo, scui, xtum, or stum, 2, v. a.,
I. to mix among, intermix.—With dat. (not in Cic. or Cæs.):
tibi undam, Verg. E. 10, 5; so, aliquid alicui, Col. 11, 3, 57: turbam indignorum dignis, Liv. 4, 56.—With abl.: intermixti hostibus cognoscunt, etc., Liv. 10, 20: classe captiva intermixtis mulieribus, Just. 2, 8, 3. — Absol.: turbabant equos pedites intermixti, Liv. 21, 46; Scrib. Comp. 207.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
inter-misceō miscuī, mīxtus, ēre,
to mix among, intermix, mingle: turbabant equos pedites intermixti, L.: tibi undam, V.: patriis petita Verba foris, H.: intermixti hostibus cognoscunt, L.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Indo-European*h₁n̥tér
- Proto-Italic*n̥ter
- Latinintermisceō
Latin inter- Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyḱ- Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Indo-European *miḱsḱéti Proto-Italic *mi(k)skō Latin misceō Latin intermisceō From inter- (“among”) + misceō (“mix”).