LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

intermisceō

intermisceō (present infinitive intermiscēre, perfect active intermiscuī, supine intermixtum)
Classical[ɪn.tɛrˈmɪs.ke.oː]Ecclesiastical[in.terˈmiʃ.ʃe.o]

Meaning

  1. to mix among, intermix, intermingle
    Scilicet oblitus patriaeque patrisque Latini, cum Pedius causas exsudet Poplicola atque Corvinus, patriis intermiscere petita verba foris malis, Canusini more bilinguis. 2005 translation by A. S. Kline Would you really prefer to forget home and country,Over their cases in Latin, mingle foreign words With your own, like the twin-tongued Canusians?c. 35 BCE, Horatius, Sermones 1.10.27

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.intermisceōintermiscēbamintermiscēbōintermiscuīintermiscueramintermiscuerō
2nd sg.intermiscēsintermiscēbāsintermiscēbisintermiscuistīintermiscuerāsintermiscueris
3rd sg.intermiscetintermiscēbatintermiscēbitintermiscuitintermiscueratintermiscuerit
1st pl.intermiscēmusintermiscēbāmusintermiscēbimusintermiscuimusintermiscuerāmusintermiscuerimus
2nd pl.intermiscētisintermiscēbātisintermiscēbitisintermiscuistisintermiscuerātisintermiscueritis
3rd pl.intermiscentintermiscēbantintermiscēbuntintermiscuērunt
intermiscuēre
intermiscuerantintermiscuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.intermisceamintermiscēremintermiscuerimintermiscuissem
2nd sg.intermisceāsintermiscērēsintermiscuerīsintermiscuissēs
3rd sg.intermisceatintermiscēretintermiscueritintermiscuisset
1st pl.intermisceāmusintermiscērēmusintermiscuerīmusintermiscuissēmus
2nd pl.intermisceātisintermiscērētisintermiscuerītisintermiscuissētis
3rd pl.intermisceantintermiscērentintermiscuerintintermiscuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.intermisceorintermiscēbarintermiscēbor
2nd sg.intermiscēris
intermiscēre
intermiscēbāris
intermiscēbāre
intermiscēberis
intermiscēbere
3rd sg.intermiscēturintermiscēbāturintermiscēbitur
1st pl.intermiscēmurintermiscēbāmurintermiscēbimur
2nd pl.intermiscēminīintermiscēbāminīintermiscēbiminī
3rd pl.intermiscenturintermiscēbanturintermiscēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.intermiscearintermiscērer
2nd sg.intermisceāris
intermisceāre
intermiscērēris
intermiscērēre
3rd sg.intermisceāturintermiscērētur
1st pl.intermisceāmurintermiscērēmur
2nd pl.intermisceāminīintermiscērēminī
3rd pl.intermisceanturintermiscērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.intermiscēintermiscēre
pres. 2nd pl.intermiscēteintermiscēminī
fut. 2nd sg.intermiscētōintermiscētor
fut. 3rd sg.intermiscētōintermiscētor
fut. 2nd pl.intermiscētōte—
fut. 3rd pl.intermiscentōintermiscentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveintermiscēreintermiscērī
perfect infinitiveintermiscuisseintermixtum esse
future infinitiveintermixtūrum esseintermixtum īrī
present participleintermiscēns—
perfect participle—intermixtus
intermixta, intermixtā, intermixtae, intermixtam, intermixtārum, intermixtās, intermixte, intermixtī, intermixtīs, intermixtō, intermixtōrum, intermixtōs
future participleintermixtūrus
intermixtūra, intermixtūrā, intermixtūrae, intermixtūram, intermixtūrārum, intermixtūrās, intermixtūre, intermixtūrī, intermixtūrīs, intermixtūrō, intermixtūrōrum, intermixtūrōs, intermixtūrum
intermiscendus
intermiscenda, intermiscendā, intermiscendae, intermiscendam, intermiscendārum, intermiscendās, intermiscende, intermiscendīs, intermiscendōrum, intermiscendōs
gerundintermiscendī, intermiscendō, intermiscendumsupineintermixtum, intermixtū

inter-miscĕo, scui, xtum, or stum, 2, v. a.,
I. to mix among, intermix.—With dat. (not in Cic. or Cæs.): tibi undam, Verg. E. 10, 5; so, aliquid alicui, Col. 11, 3, 57: turbam indignorum dignis, Liv. 4, 56.—With abl.: intermixti hostibus cognoscunt, etc., Liv. 10, 20: classe captiva intermixtis mulieribus, Just. 2, 8, 3. — Absol.: turbabant equos pedites intermixti, Liv. 21, 46; Scrib. Comp. 207.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latinintermisceō

Latin inter- Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyḱ- Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Indo-European *miḱsḱéti Proto-Italic *mi(k)skō Latin misceō Latin intermisceō From inter- (“among”) + misceō (“mix”).

Quick answers

What does intermisceō mean in Latin?
intermisceō, a verb, means “to mix among, intermix, intermingle”.
What are the principal parts of intermisceō?
intermisceō, intermiscēre, intermiscuī, intermixtum (second conjugation).
How do you pronounce intermisceō?
In classical Latin, [ɪn.tɛrˈmɪs.ke.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.terˈmiʃ.ʃe.o].
Where does intermisceō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin intermisceō.