adjectivefirst/second-declension adjective
prōmiscuus
prōmiscuus (feminine prōmiscua, neuter prōmiscuum, adverb prōmiscuē)
Classical[proːˈmɪs.ku.ʊs]Ecclesiastical[proˈmis.ku.us]
Meaning
- adjectivenot separate or distinct, mixed; mutual, shared
- adjectiveindiscriminate, promiscuous
- adjectiveepicene
- adjectivecommon, usual, general
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | prōmiscuus | prōmiscua prōmisca | prōmiscuum prōmiscum |
| genitive | prōmiscuī prōmiscī | prōmiscuae prōmiscae | prōmiscuī prōmiscī |
| dative | prōmiscuō prōmiscō | prōmiscuae prōmiscae | prōmiscuō prōmiscō |
| accusative | prōmiscuum prōmiscum | prōmiscuam prōmiscam | prōmiscuum prōmiscum |
| ablative | prōmiscuō prōmiscō | prōmiscuā prōmiscā | prōmiscuō prōmiscō |
| vocative | prōmiscue prōmisce | prōmiscua prōmisca | prōmiscuum prōmiscum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | prōmiscuī prōmiscī | prōmiscuae prōmiscae | prōmiscua prōmisca |
| genitive | prōmiscuōrum prōmiscōrum | prōmiscuārum prōmiscārum | prōmiscuōrum prōmiscōrum |
| dative | prōmiscuīs prōmiscīs | prōmiscuīs prōmiscīs | prōmiscuīs prōmiscīs |
| accusative | prōmiscuōs prōmiscōs | prōmiscuās prōmiscās | prōmiscua prōmisca |
| ablative | prōmiscuīs prōmiscīs | prōmiscuīs prōmiscīs | prōmiscuīs prōmiscīs |
| vocative | prōmiscuī prōmiscī | prōmiscuae prōmiscae | prōmiscua prōmisca |
prō-miscŭus (collat. form prōmis-cŭs, Gell. 11, 16, 8; 16, 13, 4; Liv. 5, 13, 7; prob. also ante-class.; v. below the adv. promiscam), a, um, adj. misceo.
I. Lit., mixed, not separate or distinct, without distinction, in common, indiscriminate, promiscuous (as adj. not in Cic. or Cæs.):
opera promiscua, Plaut. Rud. 4, 4, 138: conubia, i. e. between patricians and plebeians, Liv 4, 2; cf.: consulatum promiscuum patribus ac plebi facere, id. 7, 21. multitudo, of patricians and plebeians, Tac. A. 12, 7: vulgus, Vulg. Exod. 12, 38: promiscua omnium generum caedes, Liv. 2, 30 fin.: sepultura, Tac. A. 16, 16 fin.: jus, id. ib. 4, 16: spectaculum, to which all are admitted without distinction, id. ib. 14, 14: divina atque humana promiscua habere, Sall. C. 12, 2: privatae et promiscuae copiae, common, general, public, Tac. H. 1, 66: promiscuos feminarum concubitus permittere, Just. 3, 4, 5. —With object-clause: muta ista et inanima (sc. tecta) intercidere ac reparari promiscua sunt, may be destroyed and restored again, Tac. H. 1, 84 fin.—In neutr. absol.: in promiscuo licentiam atque improbitatem esse voluit, to be universal, Liv. 29, 17; 34, 44; 40, 51: nec arma in promiscuo, sed clausa sub custode, i. e. in every man's hands, Tac. G. 44.—B. In partic., in gram., epicene:
promiscuum nomen, i. e. epicoenum, Quint. 1, 4, 24.—II. Transf., common, usual (very rare and not ante-Aug.):
promiscua ac vilia mercari, Tac. G. 5 fin.: varia promiscaque cogitatio, Gell. 11, 16, 8 (al. promiscua): opinionis tam promiscae errores, id. 16, 13, 4.—Hence, adv., in three forms. A. Form prōmiscam (acc. form from promiscus), in common, indiscriminately, promiscuously (ante-class.): promiscam dicebant pro promiscue, Paul. ex Fest. p. 224 Müll.:
ut meā laetitiā laetus promiscam siet, Plaut. Ps. 4, 5, 11: cetera promiscam voluit communia haberi, Varr. ap. Non. 361, 25.—B. Form prōmiscē, in common, indiscriminately, indifferently (post-class.), Cic. de Or. 3, 19, 72 B. and K.; Cic. Font. 6, 12; Liv. 3, 47, 5 Weissenb.: indistincte atque promisce annotare, Gell. praef. § 2;
7, 3, 52: promisce atque indefinite largiri, id. 2, 24, 7: verbo uti, id. 10, 21, 2.— C. Form prōmiscŭē (the class. form), in common, promiscuously: (mares et feminae) promiscue in fluminibus perluuntur, * Caes. B. G. 6, 21 fin.:
promiscue puberes atque negotiatores interficere, Sall. J. 26, 3: promiscue toto quam proprie parvā frui parte (Campi Martii) malletis, Cic. Agr. 2, 31, 85; id. Font. 6, 22; Liv. 5, 55; Plin. 11, 37, 47, § 130 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prō-miscuus adj.
pro+MIC-, mixed, without distinction, in common, indiscriminate, promiscuous : conubia, i. e. between patricians and plebeians , L.: divina atque humana promiscua habere, S.— As subst n. : in promiscuo sacra sint, in confusion , L.: in promiscuo licentiam esse, i. e. universal , L.
Origins
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*pér
- Proto-Indo-European*pró
- Proto-Indo-European*pro-
- Proto-Italic*pro-
- Latinprōmiscuus
Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyḱ- Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Indo-European *miḱsḱéti Proto-Italic *mi(k)skō Latin misceō Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin prōmiscuus From prō- + misceō (“mix”) + -uus.
Descendants
- Catalanpromiscu
- Englishpromiscuous
- Germanpromiskuosfrom English promiscuous
- Frenchpromiscu
- Germanpromisk
- Germanpromiscue
- Italianpromiscuo
- Portuguesepromíscuo
- Romanianpromiscuu
- Spanishpromiscuo
In English words that came into English from prōmiscuus
- promiscuousprōmiscuus