LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

commisceō

commisceō (present infinitive commiscēre, perfect active commiscuī, supine commixtum)
Classical[kɔmˈmɪs.ke.oː]Ecclesiastical[komˈmiʃ.ʃe.o]

Meaning

  1. to mix or mingle together, intermingle, combine
  2. to unite, bring together, join, mingle
  3. to produce by mingling

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.commisceōcommiscēbamcommiscēbōcommiscuīcommiscueramcommiscuerō
2nd sg.commiscēscommiscēbāscommiscēbiscommiscuistīcommiscuerāscommiscueris
3rd sg.commiscetcommiscēbatcommiscēbitcommiscuitcommiscueratcommiscuerit
1st pl.commiscēmuscommiscēbāmuscommiscēbimuscommiscuimuscommiscuerāmuscommiscuerimus
2nd pl.commiscētiscommiscēbātiscommiscēbitiscommiscuistiscommiscuerātiscommiscueritis
3rd pl.commiscentcommiscēbantcommiscēbuntcommiscuērunt
commiscuēre
commiscuerantcommiscuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.commisceamcommiscēremcommiscuerimcommiscuissem
2nd sg.commisceāscommiscērēscommiscuerīscommiscuissēs
3rd sg.commisceatcommiscēretcommiscueritcommiscuisset
1st pl.commisceāmuscommiscērēmuscommiscuerīmuscommiscuissēmus
2nd pl.commisceātiscommiscērētiscommiscuerītiscommiscuissētis
3rd pl.commisceantcommiscērentcommiscuerintcommiscuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.commisceorcommiscēbarcommiscēbor
2nd sg.commiscēris
commiscēre
commiscēbāris
commiscēbāre
commiscēberis
commiscēbere
3rd sg.commiscēturcommiscēbāturcommiscēbitur
1st pl.commiscēmurcommiscēbāmurcommiscēbimur
2nd pl.commiscēminīcommiscēbāminīcommiscēbiminī
3rd pl.commiscenturcommiscēbanturcommiscēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.commiscearcommiscērer
2nd sg.commisceāris
commisceāre
commiscērēris
commiscērēre
3rd sg.commisceāturcommiscērētur
1st pl.commisceāmurcommiscērēmur
2nd pl.commisceāminīcommiscērēminī
3rd pl.commisceanturcommiscērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.commiscēcommiscēre
pres. 2nd pl.commiscētecommiscēminī
fut. 2nd sg.commiscētōcommiscētor
fut. 3rd sg.commiscētōcommiscētor
fut. 2nd pl.commiscētōte—
fut. 3rd pl.commiscentōcommiscentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecommiscērecommiscērī
perfect infinitivecommiscuissecommixtum esse
future infinitivecommixtūrum essecommixtum īrī
present participlecommiscēns—
perfect participle—commixtus
commixta, commixtā, commixtae, commixtam, commixtārum, commixtās, commixte, commixtī, commixtīs, commixtō, commixtōrum, commixtōs
future participlecommixtūrus
commixtūra, commixtūrā, commixtūrae, commixtūram, commixtūrārum, commixtūrās, commixtūre, commixtūrī, commixtūrīs, commixtūrō, commixtūrōrum, commixtūrōs, commixtūrum
commiscendus
commiscenda, commiscendā, commiscendae, commiscendam, commiscendārum, commiscendās, commiscende, commiscendīs, commiscendōrum, commiscendōs
gerundcommiscendī, commiscendō, commiscendumsupinecommixtum, commixtū

com-miscĕo (con-m-), miscui, mixtum, or mistum, 2, v. a.,
I. to mix or mingle together, to intermingle (class.).
I. Lit., constr. with cum, with abl., with in or inter, and absol.
A. With cum and abl.: postea amurcam cum aquā commisceto aequas partis, Cato, R. R. 93; 103; 109: ventus... se cum eo commiscuit igni, Lucr. 6, 276: ignem illum sempiternum (Vestae) cum totius urbis incendio, Cic. Dom. 57, 144: servos cum ingenuis, Suet. Aug. 25.—
B. With abl.: canes capro commixta, Plaut. Most. 1, 1, 40: commixta. vis venti calore, Lucr 6, 322: liquidum corpus turbantibus aëris auris, id. 5, 502: frusta cruento commixta mero, Verg. A. 3, 633: commixtis igne tenebris, id. ib. 8, 255: aether... magno commixtus corpore, id. G. 2, 327: Chio nota si commixta Falerni est, Hor. S. 1, 10, 24: commixtae salivae melle, Suet. Vit. 2: reliquias Phyllidis cineribus Juliae, id. Dom. 17: crocum aquā pluviali, Scrib. Comp. 265.—
C. With in or inter: inter se omnia pariter, Cato, R. R. 96, 1: necesse est ventus et aër Et calor inter se vigeant commixta per artus, Lucr. 3, 283: fumus in auras Commixtus tenuis, Verg. G. 4, 500.—
D. Absol.: commisce mulsum, Plaut. Pers. 1, 3, 7: in hac (patinā) scarorum jocinera, phasianarum cerebella... commiscuit, Suet. Vit. 13.—Esp., in part. perf., mingled, compounded: cibos omnis commixto corpore dicent Esse, Lucr. 1, 861: fert commixtam ad astra favillam, Verg. A. 9, 76; cf.: commixti corpore tantum Subsident Teucri, id. ib. 12, 835.—Esp., of sexual union: commiscendorum corporum libidines, Cic. N. D. 2, 51, 128: commisceri, Jul. Epit. Nov. 107, § 373.—
II. Transf., in gen., to unite, bring together, join, mingle: ego abeo a te, ne quid tecum consili conmisceam, Plaut Mil. 2, 5, 68: siquis cum eo (Neptuno) quid rei conmiscuit, id. Rud. 2, 6, 3: jus accusatoris cum jure testimonii, Auct. Her. 4, 35, 47: numquam temeritas cum sapientiā comm iscetur, Cic. Marcell. 2, 7: gemitu commixta querella, Lucr. 6, 1159: attulit hunc illi caecis terroribus aura Commixtum clamorem, Verg. A. 12, 618: utrasque partis in computatione, Dig. 35, 2, 1, § 14.—
B. To produce by mingling: Italo commixtus sanguine Silvius, i. e. of an Italian mother, Verg. A. 6, 762: materiae ex utroque commixtae, Quint. 3, 8, 55.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincommisceō

Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyḱ- Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Indo-European *miḱsḱéti Proto-Italic *mi(k)skō Latin misceō Latin commisceō From con- + misceō (“mix”).

In English words that came into English from commisceō

  • commixcommixtus
  • commixtioncommixtiō
  • commixtcommixtus

Quick answers

What does commisceō mean in Latin?
commisceō, a verb, means “to mix or mingle together, intermingle, combine; to unite, bring together, join, mingle; to produce by mingling”.
What are the principal parts of commisceō?
commisceō, commiscēre, commiscuī, commixtum (second conjugation).
How do you pronounce commisceō?
In classical Latin, [kɔmˈmɪs.ke.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [komˈmiʃ.ʃe.o].
Where does commisceō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin commisceō.
Which English words come from commisceō?
English words that go back to Latin commisceō include commix, commixtion and commixt.