verbsecond conjugation
commisceō
commisceō (present infinitive commiscēre, perfect active commiscuī, supine commixtum)
Classical[kɔmˈmɪs.ke.oː]Ecclesiastical[komˈmiʃ.ʃe.o]
Meaning
- to mix or mingle together, intermingle, combine
- to unite, bring together, join, mingle
- to produce by mingling
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | commisceō | commiscēbam | commiscēbō | commiscuī | commiscueram | commiscuerō |
| 2nd sg. | commiscēs | commiscēbās | commiscēbis | commiscuistī | commiscuerās | commiscueris |
| 3rd sg. | commiscet | commiscēbat | commiscēbit | commiscuit | commiscuerat | commiscuerit |
| 1st pl. | commiscēmus | commiscēbāmus | commiscēbimus | commiscuimus | commiscuerāmus | commiscuerimus |
| 2nd pl. | commiscētis | commiscēbātis | commiscēbitis | commiscuistis | commiscuerātis | commiscueritis |
| 3rd pl. | commiscent | commiscēbant | commiscēbunt | commiscuērunt commiscuēre | commiscuerant | commiscuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | commisceam | commiscērem | commiscuerim | commiscuissem |
| 2nd sg. | commisceās | commiscērēs | commiscuerīs | commiscuissēs |
| 3rd sg. | commisceat | commiscēret | commiscuerit | commiscuisset |
| 1st pl. | commisceāmus | commiscērēmus | commiscuerīmus | commiscuissēmus |
| 2nd pl. | commisceātis | commiscērētis | commiscuerītis | commiscuissētis |
| 3rd pl. | commisceant | commiscērent | commiscuerint | commiscuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | commisceor | commiscēbar | commiscēbor |
| 2nd sg. | commiscēris commiscēre | commiscēbāris commiscēbāre | commiscēberis commiscēbere |
| 3rd sg. | commiscētur | commiscēbātur | commiscēbitur |
| 1st pl. | commiscēmur | commiscēbāmur | commiscēbimur |
| 2nd pl. | commiscēminī | commiscēbāminī | commiscēbiminī |
| 3rd pl. | commiscentur | commiscēbantur | commiscēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | commiscear | commiscērer |
| 2nd sg. | commisceāris commisceāre | commiscērēris commiscērēre |
| 3rd sg. | commisceātur | commiscērētur |
| 1st pl. | commisceāmur | commiscērēmur |
| 2nd pl. | commisceāminī | commiscērēminī |
| 3rd pl. | commisceantur | commiscērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | commiscē | commiscēre |
| pres. 2nd pl. | commiscēte | commiscēminī |
| fut. 2nd sg. | commiscētō | commiscētor |
| fut. 3rd sg. | commiscētō | commiscētor |
| fut. 2nd pl. | commiscētōte | — |
| fut. 3rd pl. | commiscentō | commiscentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | commiscēre | commiscērī |
| perfect infinitive | commiscuisse | commixtum esse |
| future infinitive | commixtūrum esse | commixtum īrī |
| present participle | commiscēns | — |
| perfect participle | — | commixtus commixta, commixtā, commixtae, commixtam, commixtārum, commixtās, commixte, commixtī, commixtīs, commixtō, commixtōrum, commixtōs |
| future participle | commixtūrus commixtūra, commixtūrā, commixtūrae, commixtūram, commixtūrārum, commixtūrās, commixtūre, commixtūrī, commixtūrīs, commixtūrō, commixtūrōrum, commixtūrōs, commixtūrum | commiscendus commiscenda, commiscendā, commiscendae, commiscendam, commiscendārum, commiscendās, commiscende, commiscendīs, commiscendōrum, commiscendōs |
gerundcommiscendī, commiscendō, commiscendumsupinecommixtum, commixtū
com-miscĕo (con-m-), miscui, mixtum, or mistum, 2, v. a.,
I. to mix or mingle together, to intermingle (class.).
I. Lit., constr. with cum, with abl., with in or inter, and absol.
A. With cum and abl.:
postea amurcam cum aquā commisceto aequas partis, Cato, R. R. 93; 103; 109: ventus... se cum eo commiscuit igni, Lucr. 6, 276: ignem illum sempiternum (Vestae) cum totius urbis incendio, Cic. Dom. 57, 144: servos cum ingenuis, Suet. Aug. 25.—B. With abl.:
canes capro commixta, Plaut. Most. 1, 1, 40: commixta. vis venti calore, Lucr 6, 322: liquidum corpus turbantibus aëris auris, id. 5, 502: frusta cruento commixta mero, Verg. A. 3, 633: commixtis igne tenebris, id. ib. 8, 255: aether... magno commixtus corpore, id. G. 2, 327: Chio nota si commixta Falerni est, Hor. S. 1, 10, 24: commixtae salivae melle, Suet. Vit. 2: reliquias Phyllidis cineribus Juliae, id. Dom. 17: crocum aquā pluviali, Scrib. Comp. 265.—C. With in or inter:
inter se omnia pariter, Cato, R. R. 96, 1: necesse est ventus et aër Et calor inter se vigeant commixta per artus, Lucr. 3, 283: fumus in auras Commixtus tenuis, Verg. G. 4, 500.—D. Absol.:
commisce mulsum, Plaut. Pers. 1, 3, 7: in hac (patinā) scarorum jocinera, phasianarum cerebella... commiscuit, Suet. Vit. 13.—Esp., in part. perf., mingled, compounded: cibos omnis commixto corpore dicent Esse, Lucr. 1, 861: fert commixtam ad astra favillam, Verg. A. 9, 76; cf.: commixti corpore tantum Subsident Teucri, id. ib. 12, 835.—Esp., of sexual union: commiscendorum corporum libidines, Cic. N. D. 2, 51, 128: commisceri, Jul. Epit. Nov. 107, § 373.—II. Transf., in gen., to unite, bring together, join, mingle:
ego abeo a te, ne quid tecum consili conmisceam, Plaut Mil. 2, 5, 68: siquis cum eo (Neptuno) quid rei conmiscuit, id. Rud. 2, 6, 3: jus accusatoris cum jure testimonii, Auct. Her. 4, 35, 47: numquam temeritas cum sapientiā comm iscetur, Cic. Marcell. 2, 7: gemitu commixta querella, Lucr. 6, 1159: attulit hunc illi caecis terroribus aura Commixtum clamorem, Verg. A. 12, 618: utrasque partis in computatione, Dig. 35, 2, 1, § 14.—B. To produce by mingling:
Italo commixtus sanguine Silvius, i. e. of an Italian mother, Verg. A. 6, 762: materiae ex utroque commixtae, Quint. 3, 8, 55.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
com-misceō (conm-) miscuī, mīxtus
(mīstus), ēre, to mix, mingle together, intermingle: ignem cum urbis incendio: frusta commixta mero, V.: Chio nota si commixta Falerni est, H.: fumus in auras Commixtus, V.—Fig., to unite, bring together, join, mingle: numquam temeritas cum sapientiā commiscetur: terroribus Commixtus clamor, V.: Italo commixtus sanguine Silvius, i. e. of an Italian mother, V.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincommisceō
Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyḱ- Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Indo-European *miḱsḱéti Proto-Italic *mi(k)skō Latin misceō Latin commisceō From con- + misceō (“mix”).
In English words that came into English from commisceō
- commixcommixtus
- commixtioncommixtiō
- commixtcommixtus