LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

immisceō

immisceō (present infinitive immiscēre, perfect active immiscuī, supine immixtum)
Classical[ɪmˈmɪs.ke.oː]Ecclesiastical[imˈmiʃ.ʃe.o]

Meaning

  1. to mix in, blend, intermix, intermingle
  2. to cling to
  3. to join, unite or associate with; mingle (amongst)
  4. reflexiveto take part in, interfere or meddle with

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.immisceōimmiscēbamimmiscēbōimmiscuīimmiscueramimmiscuerō
2nd sg.immiscēsimmiscēbāsimmiscēbisimmiscuistīimmiscuerāsimmiscueris
3rd sg.immiscetimmiscēbatimmiscēbitimmiscuitimmiscueratimmiscuerit
1st pl.immiscēmusimmiscēbāmusimmiscēbimusimmiscuimusimmiscuerāmusimmiscuerimus
2nd pl.immiscētisimmiscēbātisimmiscēbitisimmiscuistisimmiscuerātisimmiscueritis
3rd pl.immiscentimmiscēbantimmiscēbuntimmiscuērunt
immiscuēre
immiscuerantimmiscuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.immisceamimmiscēremimmiscuerimimmiscuissem
2nd sg.immisceāsimmiscērēsimmiscuerīsimmiscuissēs
3rd sg.immisceatimmiscēretimmiscueritimmiscuisset
1st pl.immisceāmusimmiscērēmusimmiscuerīmusimmiscuissēmus
2nd pl.immisceātisimmiscērētisimmiscuerītisimmiscuissētis
3rd pl.immisceantimmiscērentimmiscuerintimmiscuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.immisceorimmiscēbarimmiscēbor
2nd sg.immiscēris
immiscēre
immiscēbāris
immiscēbāre
immiscēberis
immiscēbere
3rd sg.immiscēturimmiscēbāturimmiscēbitur
1st pl.immiscēmurimmiscēbāmurimmiscēbimur
2nd pl.immiscēminīimmiscēbāminīimmiscēbiminī
3rd pl.immiscenturimmiscēbanturimmiscēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.immiscearimmiscērer
2nd sg.immisceāris
immisceāre
immiscērēris
immiscērēre
3rd sg.immisceāturimmiscērētur
1st pl.immisceāmurimmiscērēmur
2nd pl.immisceāminīimmiscērēminī
3rd pl.immisceanturimmiscērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.immiscēimmiscēre
pres. 2nd pl.immiscēteimmiscēminī
fut. 2nd sg.immiscētōimmiscētor
fut. 3rd sg.immiscētōimmiscētor
fut. 2nd pl.immiscētōte—
fut. 3rd pl.immiscentōimmiscentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveimmiscēreimmiscērī
immiscērier
perfect infinitiveimmiscuisseimmixtum esse
future infinitiveimmixtūrum esseimmixtum īrī
present participleimmiscēns—
perfect participle—immixtus
immixta, immixtā, immixtae, immixtam, immixtārum, immixtās, immixte, immixtī, immixtīs, immixtō, immixtōrum, immixtōs
future participleimmixtūrus
immixtūra, immixtūrā, immixtūrae, immixtūram, immixtūrārum, immixtūrās, immixtūre, immixtūrī, immixtūrīs, immixtūrō, immixtūrōrum, immixtūrōs, immixtūrum
immiscendus
immiscenda, immiscendā, immiscendae, immiscendam, immiscendārum, immiscendās, immiscende, immiscendīs, immiscendōrum, immiscendōs
gerundimmiscendī, immiscendō, immiscendumsupineimmixtum, immixtū

immiscĕo (inm-), scŭi, xtum, or stum, 2 (archaic
I. inf. pres. pass. immiscerier, Verg. G. 1, 454) v. a. in-misceo, to mix in, intermix, intermingle, blend (not freq. till after the Aug. per.; not in Cic. or Cæs.).
I. Lit.: semina farinae, Col. 11, 3, 5; 12, 20, 3; 12, 38, 6 sq.: vos meorum militum corpori immiscui, Curt. 10, 3, 10: elephanti per modica intervalla agmini immixti, id. 8, 12, 7: manus manibus, Verg. A. 5, 429: summis ima, Ov. M. 7, 278: sin maculae incipient rutilo immiscerier igni, Verg. G. 1, 454: immixta corporibus semina, Lucr. 3, 393; cf. id. 1, 877: immixtus castris hostium, Vell. 1, 2, 1: mediis se immiscuit armis, Verg. A. 11, 815; cf.: feminas metus turbae virorum immiscuerat, Liv. 22, 60, 2: se nubi atrae, Verg. A. 10, 662.—
B. Transf., to cling to: vestis immiscet cutem, Sen. Herc. Oet. 829.—
C. Esp.: se immiscere, or immisceri, to join, unite with any one, associate with: turbae servientium, Tac. Agr. 4, 40: turbae sacricolarum, id. H. 3, 74: manipulis, id. Agr. 28: cur immisceri sibi in cavea patres plebem nollent, Liv. 34, 54, 6: equites se peditibus, id. 31, 35, 5: ita se immiscuit mediis, id. 39, 31, 8: se hostibus, id. 9, 36, 4: veteribus militibus, id. 40, 38, 11; 7, 12, 4; 3, 50, 10: vadimus immixti Danais, Verg. A. 2, 396: se alienae familiae venali, Quint. 7, 2, 26; cf.: se pavonum gregi, Phaedr. 1, 3, 7.—
II. Trop.
A. In gen.: caelestibus immisceri, Sen. ad Helv. 1, 8: si virtuti se voluptas immiscuisset, id. Vit. Beat. 7, 2; id. Ep. 87, 27: vera falsis, id. ib. 90, 29: sic enim vitia virtutibus inmixta sunt, id. ib. 114, 12: non fugienda petendis Immiscere, Hor. S. 1, 2, 76: quibus necessitudinibus immiscere te mihi parem, Tac. A. 4, 40 fin.: immixtaque vota timori, Ov. H. 6, 73: nec parvis periculis immixtus, Tac. H. 4, 85.—
B. Esp.
1. To mingle, associate, connect one thing with another: sortem fortunae regnique sui cum rebus Romanis, Liv. 45, 14, 3 (dub. Weissenb. ex conj. miscuisset).—
2. Se immiscere (immisceri) alicui rei, to take part in, concern one's self with, meddle with: fero et contionibus et comitiis se immiscere, Liv. 34, 2, 1; cf.: ne adfinitatibus, ne propinquitatibus immisceamur, id. 4, 4, 6: ne Philippus rebus Graeciae immisceretur, id. 27, 30, 5: cum se immiscuissent colloquiis montanorum, Liv. 21, 32, 10: Fidenati bello se jam ante immiscuerant, id. 5, 8, 6: se negotiis alienis, Dig. 3, 5, 3 fin.: se bonis hereditariis, Gai. Inst. 2, 163.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinimmisceō

Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyḱ- Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Indo-European *miḱsḱéti Proto-Italic *mi(k)skō Latin misceō Latin immisceō From in- + misceō (“mix”).

Descendants
  • Frenchimmiscer
  • Spanishinmiscuirse

Quick answers

What does immisceō mean in Latin?
immisceō, a verb, means “to mix in, blend, intermix, intermingle; to cling to; to join, unite or associate with”.
What are the principal parts of immisceō?
immisceō, immiscēre, immiscuī, immixtum (second conjugation).
How do you pronounce immisceō?
In classical Latin, [ɪmˈmɪs.ke.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈmiʃ.ʃe.o].
Where does immisceō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin immisceō.