LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

aspiciō

aspiciō (present infinitive aspicere, perfect active aspexī, supine aspectum)
Classical[asˈpɪ.ki.oː]Ecclesiastical[asˈpiː.t͡ʃi.o]
№ 483 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to look at, towards, or upon; behold, gaze at or upon; view, see, examine, survey, inspect, investigate; regard, respect, admire, look to.
    ‘[...] Ut tē post multa tuōrum fūnera, post variōs hominumque urbisque labōrēs, dēfessī aspicimus! [...].’“‘After so many of your [people have gone to their] deaths, after the disparate sufferings of citizen and city, how weary we look upon you!’”29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.283–285
  2. to consider, weigh, ponder
  3. to observe, notice, catch sight of, espy, perceive
    “[...] līmina Vestae servantem / et tacitam sēcrētā in sēde latentem / Tyndarida aspiciō [...].” “… the thresholds of Vesta protecting [her], and [given that she was] hiding quietly in the temple – I catch sight of the forsaken daughter of Tyndareus ….”(Patronymic: Helen was the daughter of Tyndareus.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.567–569

Latīnē defined in Latin in our graded readers

oculōs ad aliquid vertō; videō.
aspiciō -ere — in Mille Verba, Corpus Hūmānum

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.aspiciōaspiciēbamaspiciamaspexīaspexeramaspexerō
2nd sg.aspicisaspiciēbāsaspiciēsaspexistīaspexerāsaspexeris
3rd sg.aspicitaspiciēbataspicietaspexitaspexerataspexerit
1st pl.aspicimusaspiciēbāmusaspiciēmusaspeximusaspexerāmusaspexerimus
2nd pl.aspicitisaspiciēbātisaspiciētisaspexistisaspexerātisaspexeritis
3rd pl.aspiciuntaspiciēbantaspicientaspexērunt
aspexēre
aspexerantaspexerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.aspiciamaspiceremaspexerimaspexissem
2nd sg.aspiciāsaspicerēsaspexerīsaspexissēs
3rd sg.aspiciataspiceretaspexeritaspexisset
1st pl.aspiciāmusaspicerēmusaspexerīmusaspexissēmus
2nd pl.aspiciātisaspicerētisaspexerītisaspexissētis
3rd pl.aspiciantaspicerentaspexerintaspexissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.aspicioraspiciēbaraspiciar
2nd sg.aspiceris
aspicere
aspiciēbāris
aspiciēbāre
aspiciēris
aspiciēre
3rd sg.aspicituraspiciēbāturaspiciētur
1st pl.aspicimuraspiciēbāmuraspiciēmur
2nd pl.aspiciminīaspiciēbāminīaspiciēminī
3rd pl.aspiciunturaspiciēbanturaspicientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.aspiciaraspicerer
2nd sg.aspiciāris
aspiciāre
aspicerēris
aspicerēre
3rd sg.aspiciāturaspicerētur
1st pl.aspiciāmuraspicerēmur
2nd pl.aspiciāminīaspicerēminī
3rd pl.aspicianturaspicerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.aspiceaspicere
pres. 2nd pl.aspiciteaspiciminī
fut. 2nd sg.aspicitōaspicitor
fut. 3rd sg.aspicitōaspicitor
fut. 2nd pl.aspicitōte—
fut. 3rd pl.aspiciuntōaspiciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveaspicereaspicī
perfect infinitiveaspexisseaspectum esse
future infinitiveaspectūrum esseaspectum īrī
present participleaspiciēns—
perfect participle—aspectus
aspecta, aspectā, aspectae, aspectam, aspectārum, aspectās, aspecte, aspectī, aspectīs, aspectō, aspectōrum, aspectōs
future participleaspectūrus
aspectūra, aspectūrā, aspectūrae, aspectūram, aspectūrārum, aspectūrās, aspectūre, aspectūrī, aspectūrīs, aspectūrō, aspectūrōrum, aspectūrōs, aspectūrum
aspiciendus
aspiciundus, aspicienda, aspiciendā, aspiciendae, aspiciendam, aspiciendārum, aspiciendās, aspiciende, aspiciendīs, aspiciendōrum, aspiciendōs, aspiciunda, aspiciundā, aspiciundae, aspiciundam, aspiciundārum, aspiciundās, aspiciunde, aspiciundī, aspiciundīs, aspiciundō, aspiciundōrum, aspiciundōs, aspiciundum
gerundaspiciendī, aspiciendō, aspiciendumsupineaspectum, aspectū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

sub unum aspectum subicere aliquid
to give a general idea of a thing.
urbs situ ad aspectum praeclara est
the city is very beautifully situated.
fugere alicuius conspectum, aspectum
to keep out of a person's sight.
omnia uno aspectu, conspectu intueri
to take in everything at a glance.
ei, propter quos hanc lucem aspeximus
those to whom we owe our being.
sub sensum or sub oculos, sub aspectum cadere
to come within the sphere of the senses.
oculis or sub oculos, sub aspectum subicere aliquid
to represent a thing vividly.
rerum sub aspectum paene subiectio (De Or. 3. 53. 202)
graphic depiction.

a-spĭcĭo (adsp-, Jan; asp-, others except Halm, who uses both), spexi, spectum, 3, v. a. (aspexit = aspexerit, Plaut. As. 4, 1, 25),
I. to look to or upon a person or thing, to behold, look at, see.
I. Lit., constr. in the ante - class. per. sometimes with ad; but afterwards with the acc., with a finite clause, or absol.; in eccl. Lat., with in with acc., and super with acc.
(a). With ad: aspice ad me, Plaut. Capt. 3, 4, 38: aspicient ad me, Vulg. Zach. 12, 10: aspicere ad terram, Plaut. Cist. 4, 2, 25: ad caelum, Vulg. 2 Macc. 7, 28: Aspice nunc ad sinisteram, Plaut. Merc. 5, 2, 38 (Ritschl, spice): ad Scrofam, Varr. R. R. 1, 2, 26; cf. the epitaph of Pacuvius: Adulescens, tametsi properas, te hoc saxum rogat, Ut se[se] aspicias, etc., ap. Gell. 1, 24 fin.—(β With acc.: Aspice hoc sublimen candens, Enn. ap. Cic. N. D. 2, 25, 65: templum Cereris, id. ap. Varr. L. L. 7, 2, 82: me, Pac. ap. Non. p. 470, 20: aspicite (me) religatum asperis Vinctumque saxis, Att. ap. Cic. Tusc. 2, 10, 23; Plaut. As. 4, 1, 25: me huc aspice, id. Am. 2, 2, 118: faciem alicujus, id. Ps. 1, 2, 9.—In Plaut. twice with contra: aspiciam aliquem contra oculis, Cas. 5, 3, 2: Th. Aspicedum contra me. Tr. Aspexi. Th. Vides? Tr. Video, Most. 5, 1, 56; so, non audebat aspicere contra Deum, Vulg. Exod. 3, 6: formam alicujus aspicere, Ter. Heaut. 4, 5, 25: tergum alicujus, Vulg. Exod. 33, 8: aspicite ipsum: contuemini os, etc., Cic. Sull. 27: me, Vulg. Job, 7, 8: sic obstupuerant, sic terram intuebantur, sic furtim non numquam inter se aspiciebant, etc., Cic. Cat. 3, 5, 13; so Vulg. Jer. 4, 23: aspicis me iratus, Cic. Phil. 2, 30 fin.: hominis omnino aspiciendi potestatem eripere, id. Lael. 23, 87: ut nemo eorum forum aut publicum aspicere vellet, Liv. 9, 7, 11: aliquid rectis oculis, Suet. Aug. 16: Aspicit hanc torvis (oculis), Ov. M. 6, 34: aspiciunt oculis Superi mortalia justis, id. ib. 13, 70: aliquid oculis aequis, Verg. A. 4, 372: aspice vultus Ecce meos, Ov. M. 2, 92 al.: horrendae aspectu, Hor. S. 1, 8, 26: aspice nos hoc tantum, look on us thus much only, Verg. A. 2, 690 Wagner: Aspice Felicem sibi non tibi, Romule, Sullam, poët. ap. Suet. Tib. 59.—In pass. (rare): unde aliqua pars aspici potest, Cic. Mil. 3: pulvis procul et arma adspiciebantur, Tac. H. 2, 68; id. G. 13: super triginta milia armatorum aspiciebantur, id. Agr. 29; 40; id. A. 3, 45; 11, 14: Septentrionem ibi adnotatum primā tantum parte noctis adspici, Plin. 2, 73, 75, § 185: quasi eum aspici nefas esset, Cic. Verr. 5, 67; 5, 187; id. Har. Resp. 8: adspici humana exta nefas habetur, Plin. 28, 1, 2, § 5.—
(g). Absol.: Vide amabo, si non, quom aspicias, os inpudens videtur, Ter. Eun. 5, 1, 22: postquam aspexi, ilico Cognovi, id. Heaut. 4, 1, 43.—
(d). With in with acc.: in terram aspicere, Vulg. Psa. 101, 20; ib. Isa. 5, 30: in caelum, ib. Matt. 14, 9.—(ε) With super with acc.: super castra aspicere, Vulg. Judith, 9, 7 al.—
B. Transf.
1. a.. Of things in space, to look toward, lie toward: tabulatum aspiciat meridiem, Col. 8, 8, 2: cryptoporticus non aspicere vineas, sed tangere videtur, Plin. Ep. 5, 6, 29: ea pars Britanniae, quae Hiberniam aspicit, Tac. Agr. 24: terra umidior quā Gallias, ventosior quā Noricum aspicit, id. G. 5.—
b. Of persons: nobilissimi totius Britanniae eoque in ipsis penetralibus siti nec servientium litora aspicientes, Tac. Agr. 30.—
2. With the access. idea of purpose (cf.: adeo, aggredior, etc.), to look upon something in order to consider or examine it; and in gen. to consider, survey, inspect (freq. in Liv.): hujus ut aspicerent opus admirabile, Ov. M. 6, 14: Boeotiam atque Euboeam aspicere jussi, Liv. 42, 37: in Boeotiā aspiciendae res, id. 42, 67 fin.: Ap. Claudium legatum ad eas res aspiciendas componendasque senatus misit, id. 42, 5; 26, 51; 32, 5 al.—
II. Trop.
A. In gen.: sic in oratione Crassi divitias atque ornamenta ejus ingenii per quaedam involucra perspexi; sed ea cum contemplari cuperem, vix aspiciendi potestas fuit, Cic. de Or. 1, 35, 161: sic evolavit oratio, ut ejus vim atque incitationem aspexerim, vestigia ingressumque vix viderim, observed, noticed, id. ib. 1, 35, 161: in auctorem fidei, Vulg. Heb. 12, 2: in remunerationem, ib. ib. 11, 26.—So esp., to examine, reflect upon, to consider, weigh, ponder (most freq. in the imperat.: aspice, see, ponder, consider, etc.).
a. With acc.: Postea [tu] aspicito meum, quando ego tuum inspectavero, Plaut. Rud. 3, 4, 50: neque tanta (est) in rebus obscuritas, ut eas non penitus vir ingenio cernat, si modo (eas) aspexerit, attends to them, Cic. de Or. 3, 31, 124: aspice, ait, Perseu, nostrae primordia gentis, Ov M. 5, 190.—
b. With a finite clause.
(a). In the subj.: qui semel aspexit, quantum dimissa petitis Praestent, etc., has weighed, considered, Hor. Ep. 1, 7, 96: aspiciebant, quomodo turba jactaret aes etc., Vulg. Marc. 12, 41: aspiciebant, ubi (Jesus) poneretur, ib. ib. 15, 47: Quin tu illam aspice, ut placide adcubat, Plaut. Most. 3, 2, 168: quin aspice, quantum Aggrediare nefas, Ov. M. 7, 70: Aspice, venturo laetentur ut omnia saeclo! Verg. E. 4, 52: Aspice, Plautus Quo pacto partes tutetur amantis ephebi, ut patris attenti ... Quantus sit dossennus, Hor. Ep. 2, 1, 170 sqq.: Aspice, num mage sit nostrum penetrabile telum, Verg. A. 10, 481: aspice, si quid loquamur, Hor. Ep. 1, 17, 4 sq.: Aspice, qui coeant populi, Verg. A. 8, 385: Qualem commendes, etiam atque etiam aspice, Hor. Ep. 1, 18, 76: aspice, Quanto cum fastu, quanto molimine circumspectemus etc., id. ib. 2, 2, 92.—
(b). In the indic. (rare): Aspice, ut antrum Silvestris raris sparsit labrusca racemis, Verg. E. 5, 6: Aspice, ut insignis spoliis Marcellus opimis Ingreditur, id. A. 6, 855: quantas ostentant, aspice, vires, id. ib. 6, 771: Aspice, quem gloria extulerat, id. Cat. 12, 1: aspicite, quae fecit nobiscum, Vulg. Tob. 13, 6.—Also, to take into consideration, to have in view: si genus aspicitur, Saturnum prima parentem Feci, Ov. F. 6, 29.—
B. Esp.
1. To look upon with respect, admiration: erat in classe Chabrias privatus, sed eum magis milites quam qui praeerant, aspiciebant, Nep. Chabr. 4, 1.—
2. Aliquem, to look one boldly in the face, to meet his glance: Lacedaemonii, quos nemo Boeotiorum ausus fuit aspicere in acie, Nep. Epam. 8, 3 (cf. supra, I., the passage from Suet. Aug. 16). —
3. Lumen aspicere, to see the light for to live: odi celebritatem, fugio homines, lucem aspicere vix possum, Cic. Att. 3, 7; id. Brut. 3, 12; cf. the foll. number fin.—
4. Ad inchoative (as in addubito, addormio, aduro, etc.), to get a sight of, to see, perceive, descry: perii, si me aspexerit, Plaut. Am. 1, 1, 164: forte unam aspicio adulescentulam, Ter. And. 1, 1, 91; id. Ad. 3, 3, 19: respexit et equum alacrem laetus aspexit, Cic. Div. 1, 33, 73; so id. Har. Resp. 1, 2: tum vero Phaëthon cunctis e partibus orbem Aspicit accensum, Ov. M. 2, 228; 7, 651: aspicit hanc visamque vocat, id. ib. 2, 443; 2, 714; 3, 69; 3, 356; 3, 486; 7, 384; 7, 791 et saep.: Quem simul aspexit scabrum intonsumque, Hor. Ep. 1, 7, 90.—Hence trop.: lumen aspicere, to see the light for to be born: ut propter quos hanc suavissimam lucem aspexerit, eos indignissime luce privārit, Cic. Rosc. Am. 22 fin.; cf. supra, II. B. 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinaspiciō

Proto-Indo-European *speḱ- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *spéḱyeti Proto-Italic *spekjō Latin speciō Latin aspiciō From ad- (“to, towards, at”) + speciō (“observe, look at”).

Descendants
  • Englishaspect
  • Italianaspettare

Quick answers

What does aspiciō mean in Latin?
aspiciō, a verb, means “to look at, towards, or upon; behold, gaze at or upon; view, see, examine, survey, inspect, investigate”.
What are the principal parts of aspiciō?
aspiciō, aspicere, aspexī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce aspiciō?
In classical Latin, [asˈpɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [asˈpiː.t͡ʃi.o].
Where does aspiciō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin aspiciō.