aspectus
Meaning
- masculinethe act of seeing or looking at something; look, sight, vision, view
- masculinethe sense of sight
- masculinevisibility, appearance, vision; aspect, presence, mien, countenance; form; color
At vērō Aenēās aspectū obmūtuit āmēns,
But in truth Aeneas, bewildered by the vision, was struck speechless. His hair stood bristling, and his voice was caught in his throat. (Mercury had appeared suddenly to Aeneas; the god spoke, and vanished.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.279–280
Latīnē defined in Latin in our graded readers
speciēs, id quod vidēturāctus videndī, quod vidēturChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Videre · Cernere · Spectare · Intueri · Conspicere · Adspicere · Adspectus · Conspectus · Obtutus
1. Videre and cernere denote seeing, as perceiving by the organ of sight; videre (ἰδεῖν) as perception in general, in opp. to an obstruction of the view, like ὁρᾶν; cernere (κρίνειν) especially as a clear perception, in opp. to a transient or dim view; whereas spectare, intueri, tueri, and contueri, denote looking, as the dwelling of the eyes upon an object; spectare means, quietly to fix the eye upon an object that interests the understanding, and dwell upon it as upon a theatrical representation, like θεᾶσθαι; whereas intueri (from στοχάζομαι), to fix the eye upon something that strikes the fancy or soul, as to contemplate, θεωρεῖν. Cic. Fam. vii. 1. Neque nos qui hæc spectavimus, quidquam novi vidimus. 2. Intueri denotes merely to contemplate attentively; contueri, to gaze upon fixedly, keenly, and with eyes widely opened. 3. Conspicere means to descry, that is, to get sight of an object of one’s self, and generally of an unexpected object; whereas adspicere means to look at, that is, to cast one’s eye upon an object, whether consciously or not. 4. Adspectus has an active meaning, as the looking at; conspectus, a passive meaning, as the sight of, that is, the appearance, often also the field of view, sight [as in to be or come in sight]; obtutus has a neutral sense, as the look. Suet. Tib. 43. Ut adspectu deficientes libidines excitaret; comp. with Cal. 9. Tumultuantes conspectu suo flexit; and with Cic. Orat. iii. 5. Qui vultum ejus cum ei dicendum esset, obtutumque oculorum in cogitando probe nosset. (iv. 305.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aspectus | aspectūs |
| genitive | aspectūs | aspectuum adspectuum |
| dative | aspectuī adspectuī | aspectibus adspectibus |
| accusative | aspectum adspectum | aspectūs |
| ablative | aspectū adspectū | aspectibus adspectibus |
| vocative | aspectus | aspectūs |
e quibus (litteris tuis) primo aspectu voluptatem cepi, quod erant a te ipso scriptae, id. Att. 7, 3, 1 hic primo aspectu inanimum quiddam se putat cernere, id. N. D 2, 35, 90: urbs situ est praeclaro ad aspectum, id. Verr 2, 4, 52 fin.: voci tamen et aspectui pepercit, Tac. A. 15, 61 et saep.—carere aspectu civium, Cic. Cat. 1, 7, 17: hominum aspectum lucemque vitare, id. Sull. 26, 74: aspectum civium gravari, Tac. A. 3, 59: se aspectu alicujus subtrahere, Verg. A. 6, 465: ab aspectu alicujus auferri, Vulg. Tob. 12, 21: aspectum alicujus fugere, Sen Hippol. 734: aspectum alicujus rei exuere, Tac. A. 16, 28: si te aspectus detinet urbis, Verg. A. 4, 347: in aspectu earum, Vulg. Gen. 30, 38: violare sacra aspectu virili, i. e. virorum, Cic. Har Resp. 5, 8. in aspectu tuo gaudebit, Vulg. Tob. 11, 8.—In plur.: sic orsus Apollo Mortales medio aspectus sermone reliquit, i. e. mortalium, Verg. A. 9, 657.— lubricos oculos fecit (natura) et mobiles, ut aspectum, quo vellent, facile converterent, Cic. N. D. 2, 57, 142: si contendemus per continuationem, acri aspectu utemur, Auct. ad Her. 3, 15, 27.—caelum ita aptum est. ut sub aspectum et tactum cadat, Cic. Tim. 5: aspectum omnino amittere, id. Tusc. 1, 30, 73: res caecae et ab aspectūs judicio remotae, id. de Or. 2, 87, 357.—adspectu siderum, Plin. 2, 68, 68, § 172: In sedecim partes caelum in eo adspectu divisere Tusci, id. 2, 54, 55, § 143, where Jan reads spectu.—Horribili super aspectu mortalibus instans, Lucr. 1, 65: erat rotis horribilis aspectus, Vulg. Ezech. 2, 18: pomorum jucundus aspectus, Cic. N. D. 2, 63, 158; id. Phil. 2, 29: erat aspectus ejus sicut fulgur, Vulg. Matt. 28, 3: aspectus faciei illius immutatus est super Sidrach etc., ib. Dan. 3, 19: fuit (Iphicrates) et animo magno et corpore imperatoriāque formā, ut ipso aspectu cuivis iniceret admirationem sui, Nep. Iphicr. 3, 1: Canidia et Sagana horrendae aspectu, Hor. S. 1, 8, 26: apes horridae adspectu, Plin. 11, 18, 19, § 59: (rex) erat terribilis aspectu, Vulg. Esth. 15, 9: lignum (erat) aspectu delectabile, ib. Gen. 3, 6: Bucephalus adspectu torvo, Plin. 8, 42, 64, § 154: Oceanus cruento aspectu, Tac. A. 14, 32 al.—Hence, herba adspectu roris marini, Plin. 24, 19, 113, § 173; 10, 39, 56, § 115: super similitudinem throni similitudo quasi aspectus hominis, Vulg. Ezech. 1, 26: quasi aspectus equorum, ib. Joel, 2, 4.—carbunculi adspectūs nigrioris, Plin. 37, 7, 25, § 95: discolor, id. 31, 2, 20, § 30: Cum color albus in cute fuerit et capillorum mutaverit aspectum, Vulg. Lev. 13, 10; ib. Ezech. 1, 7; 1, 16.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinaspectus
Proto-Indo-European *speḱ- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *spéḱyeti Proto-Italic *spekjō Latin speciō Latin aspiciō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin aspectus From aspiciō + -tus (forming action nouns).
- Englishaspect
- Catalanaspecte
- Frenchaspect
- GermanAspekt
- Italianaspetto
- Portugueseaspecto
- Portugueseaspeto
- Spanishaspecto
- Old Galician-Portugueseaspeito
- Polishaspekt