LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

prōspiciō

prōspiciō (present infinitive prōspicere, perfect active prōspexī, supine prōspectum)
Classical[proːsˈpɪ.ki.oː]Ecclesiastical[prosˈpiː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to look far off; to see into the distance
  2. to watch or look out for
  3. to discern, descry or espy
  4. to foresee, see ahead, look forward or towards something
    In hōc enim fallimur, quod mortem prōspicimus: magna pars eius iam praeterit; quidquid aetātis retrō est mors tenet.For in this [matter] we are deceiving ourselves, how we foresee death: [rather,] a large part of it has already passed. Whatever stage of life is behind us is held by death.c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 1.1.2

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.prōspiciōprōspiciēbamprōspiciamprōspexīprōspexeramprōspexerō
2nd sg.prōspicisprōspiciēbāsprōspiciēsprōspexistīprōspexerāsprōspexeris
3rd sg.prōspicitprōspiciēbatprōspicietprōspexitprōspexeratprōspexerit
1st pl.prōspicimusprōspiciēbāmusprōspiciēmusprōspeximusprōspexerāmusprōspexerimus
2nd pl.prōspicitisprōspiciēbātisprōspiciētisprōspexistisprōspexerātisprōspexeritis
3rd pl.prōspiciuntprōspiciēbantprōspicientprōspexērunt
prōspexēre
prōspexerantprōspexerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.prōspiciamprōspiceremprōspexerimprōspexissem
2nd sg.prōspiciāsprōspicerēsprōspexerīsprōspexissēs
3rd sg.prōspiciatprōspiceretprōspexeritprōspexisset
1st pl.prōspiciāmusprōspicerēmusprōspexerīmusprōspexissēmus
2nd pl.prōspiciātisprōspicerētisprōspexerītisprōspexissētis
3rd pl.prōspiciantprōspicerentprōspexerintprōspexissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.prōspiciorprōspiciēbarprōspiciar
2nd sg.prōspiceris
prōspicere
prōspiciēbāris
prōspiciēbāre
prōspiciēris
prōspiciēre
3rd sg.prōspiciturprōspiciēbāturprōspiciētur
1st pl.prōspicimurprōspiciēbāmurprōspiciēmur
2nd pl.prōspiciminīprōspiciēbāminīprōspiciēminī
3rd pl.prōspiciunturprōspiciēbanturprōspicientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.prōspiciarprōspicerer
2nd sg.prōspiciāris
prōspiciāre
prōspicerēris
prōspicerēre
3rd sg.prōspiciāturprōspicerētur
1st pl.prōspiciāmurprōspicerēmur
2nd pl.prōspiciāminīprōspicerēminī
3rd pl.prōspicianturprōspicerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.prōspiceprōspicere
pres. 2nd pl.prōspiciteprōspiciminī
fut. 2nd sg.prōspicitōprōspicitor
fut. 3rd sg.prōspicitōprōspicitor
fut. 2nd pl.prōspicitōte—
fut. 3rd pl.prōspiciuntōprōspiciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprōspicereprōspicī
perfect infinitiveprōspexisseprōspectum esse
future infinitiveprōspectūrum esseprōspectum īrī
present participleprōspiciēns—
perfect participle—prōspectus
prōspecta, prōspectā, prōspectae, prōspectam, prōspectārum, prōspectās, prōspecte, prōspectī, prōspectīs, prōspectō, prōspectōrum, prōspectōs
future participleprōspectūrus
prōspectūra, prōspectūrā, prōspectūrae, prōspectūram, prōspectūrārum, prōspectūrās, prōspectūre, prōspectūrī, prōspectūrīs, prōspectūrō, prōspectūrōrum, prōspectūrōs, prōspectūrum
prōspiciendus
prōspiciundus, prōspicienda, prōspiciendā, prōspiciendae, prōspiciendam, prōspiciendārum, prōspiciendās, prōspiciende, prōspiciendīs, prōspiciendōrum, prōspiciendōs
gerundprōspiciendī, prōspiciendō, prōspiciendumsupineprōspectum, prōspectū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

prospectus est ad aliquid
one has a view over...; one is able to see as far as...
saluti suae consulere, prospicere
to take measures for one's safety; to look after one's own interests.
rei frumentariae prospicere (B. G. 1. 23)
to look after the commissariat.
futura or casus futuros (multo ante) prospicere
to foresee the far distant future.
longe prospicere futuros casus rei publicae (De Amic. 12. 40)
to foresee political events long before.
rationibus alicuius prospicere or consulere (opp. officere, obstare, adversari)
to look after, guard a person's interests, welfare.

prō-spĭcĭo, exi, ectum, 3, v. n. and a.
I. [specio].
I. Neutr., to look forward or into the distance, to look out, to look, see (class.).
A. In gen.: neque post respiciens, neque ante prospiciens, Varr. ap. Non. 443, 2: parum prospiciunt oculi, do not see well, Ter. Phorm. 5, 1, 8; Plaut. Curc. 2, 3, 38: grues volant ad prospiciendum alte, Plin. 10, 23, 30, § 58: ex superioribus locis prospicere in urbem, Caes. B. C. 2, 5: multum, to have an extensive prospect, Cic. Fam. 7, 20, 1: per umbram, Verg. A. 2, 733: procul, id. ib. 12, 353: ex moenibus, Hor. C. 3, 2, 8: longe lateque, Auct. B. Hisp. 8.—
B. In partic.
1. To look out, to watch, be on the watch: puer ab januā prospiciens, Nep. Hann. 12, 4: pavorem simulans (feles) prospexit toto die, Phaedr. 2, 4, 20: Michol prospiciens per fenestram, Vulg. 2 Reg. 6, 16; cf. Ambros. Off. 2, 29, 46.—
2. To look or see to beforehand, to exercise foresight, to look out for, take care of, provide for any thing: ego jam prospiciam mihi, Ter. Ad. 4, 2, 50: consulere ac prospicere debemus, ut, etc., Cic. Verr. 2, 1, 58, § 133: prospicite atque consulite, id. ib. 2, 1, 8, § 22: ut prospicias et consulas rationibus meis, id. Fam. 3, 2, 1: consulite vobis, prospicite patriae, id. Cat. 4, 2, 3: homo longe in posterum prospiciens, id. Fam. 2, 8, 1: ut illum intellegatis non longe animo prospexisse morientem, id. Clu. 12, 34: prospicite, ut, etc., id. Font. 17, 39: statuebat prospiciendum, ne, etc., Caes. B. G. 5, 7: in annum, Varr. R. R. 1, 23, 3.—Impers. pass.: senatusconsulto prospectum est, ne, etc., Paul. Sent. 4, 2.— Absol.: malo nos prospicere quam ulcisci, Ter. Eun. 4, 6, 24: plagae crescunt, Nisi prospicis, id. Phorm. 5, 2, 17.—
II. Act., to see afar off, to discern, descry, espy.
A. In gen. (poet. and in post-Aug. prose): Italiam summā ab undā, Verg. A. 6, 357: campos Prospexit longe, id. ib. 11, 909; Hor. C. 3, 25, 10: moenia urbis Tarpeiā de rupe, Luc. 1, 195: ex speculis adventantem hostium classem, Liv. 21, 49, 8: ut hostium agmen inde prospicerent, Curt. 3, 8, 26: ex edito monte cuncta, id. 7, 6, 4.—
b. Transf., of situations, to have or command a view of, look or lie towards, to overlook: domus prospicit agros, Hor. Ep. 1, 10, 23: cenatio latissimum mare, amoenissimas villas prospicit, Plin. Ep. 2, 17, 12; Plin. 5, 16, 15, § 72; Phaedr. 2, 5, 10: freta prospiciens Tmolus, Ov. M. 11, 150; 8, 330.—
c. Trop.: aliquis infans decessit, cui nihil amplius contigit quam prospicere vitam, to see life from a distance, to get a glimpse of, Sen. Ep. 66, 42: turpe est seni aut prospicienti senectutem, etc., one who sees old age before him, id. ib. 33, 7: neque prospexisse castra, i. e. life in camp, Plin. Pan. 15, 2.—
B. In partic.
1. To look at attentively, to gaze at (very rare): aliquem propter aliquid, Nep. Dat. 3, 3.—
2. To foresee a thing (class.): multo ante, tamquam ex aliquā speculā, prospexi tempestatem futuram, Cic. Fam. 4, 3, 1; cf.: longe prospicere futuros casus rei publicae, id. Lael. 12, 40; id. Dom. 5, 12: multum in posterum, id. Mur. 28, 59: ex imbri soles, Verg. G. 1, 393. —With rel.-clause: ut jam ante animo prospicere possis, quibus de rebus auditurus sis, Cic. Quint. 10, 35; id. Div. in Caecil. 13, 42.—
3. To look out for, provide, procure: habitationem alicui, Petr. 10: sedem senectuti, Liv. 4, 49 fin.: maritum filiae, Plin. Ep. 1, 14, 1.—In pass.: nisi si prospectum interea aliquid est, desertae vivimus, Ter. Heaut. 2, 4, 11: commeatus a praetore prospectos in hiemem habere, Liv. 44, 16: ad ferramenta prospicienda, Cic. Sull. 19, 55.—Hence,
A. prōspĭcĭ-ens, entis, P. a., endowed with foresight, Gell. 2, 29, 1.—
B. prōspĭcĭenter, adv., providently, considerately, carefully (post-class.): res prospicienter animadversas, Gell. 2, 29, 1.—
C. prōspectē, adv., providently, deliberately, considerately, advisedly, prudently (post-class.): decernere, Tert. Apol. 6.—Sup.: adhaerebit bono, Aug. Ep. ad Maced. 55.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprōspiciō

Latin speciō Latin prōspiciō From prō- + speciō (“observe, look at”).

Quick answers

What does prōspiciō mean in Latin?
prōspiciō, a verb, means “to look far off; to see into the distance; to watch or look out for”.
What are the principal parts of prōspiciō?
prōspiciō, prōspicere, prōspexī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce prōspiciō?
In classical Latin, [proːsˈpɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [prosˈpiː.t͡ʃi.o].
Where does prōspiciō come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin prōspiciō.