verbthird (-iō variant) conjugation
praespiciō
praespiciō (present infinitive praespicere, perfect active praespexī, supine praespectum)
Classical[prae̯ˈspɪ.ki.oː]Ecclesiastical[preˈspiː.t͡ʃi.o]
Meaning
- transitiveto foresee (to observe before)
c. 69 BCE – c. 60 BCE, Marcus Tullius Tiro, Notæ Tironianæ 43 (quoted in L&S)
c. 420 CE, Caelius Aurelianus, Tardae passiones 1.4.83
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praespiciō | praespiciēbam | praespiciam | praespexī | praespexeram | praespexerō |
| 2nd sg. | praespicis | praespiciēbās | praespiciēs | praespexistī | praespexerās | praespexeris |
| 3rd sg. | praespicit | praespiciēbat | praespiciet | praespexit | praespexerat | praespexerit |
| 1st pl. | praespicimus | praespiciēbāmus | praespiciēmus | praespeximus | praespexerāmus | praespexerimus |
| 2nd pl. | praespicitis | praespiciēbātis | praespiciētis | praespexistis | praespexerātis | praespexeritis |
| 3rd pl. | praespiciunt | praespiciēbant | praespicient | praespexērunt praespexēre | praespexerant | praespexerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praespiciam | praespicerem | praespexerim | praespexissem |
| 2nd sg. | praespiciās | praespicerēs | praespexerīs | praespexissēs |
| 3rd sg. | praespiciat | praespiceret | praespexerit | praespexisset |
| 1st pl. | praespiciāmus | praespicerēmus | praespexerīmus | praespexissēmus |
| 2nd pl. | praespiciātis | praespicerētis | praespexerītis | praespexissētis |
| 3rd pl. | praespiciant | praespicerent | praespexerint | praespexissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praespicior | praespiciēbar | praespiciar |
| 2nd sg. | praespiceris praespicere | praespiciēbāris praespiciēbāre | praespiciēris praespiciēre |
| 3rd sg. | praespicitur | praespiciēbātur | praespiciētur |
| 1st pl. | praespicimur | praespiciēbāmur | praespiciēmur |
| 2nd pl. | praespiciminī | praespiciēbāminī | praespiciēminī |
| 3rd pl. | praespiciuntur | praespiciēbantur | praespicientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praespiciar | praespicerer |
| 2nd sg. | praespiciāris praespiciāre | praespicerēris praespicerēre |
| 3rd sg. | praespiciātur | praespicerētur |
| 1st pl. | praespiciāmur | praespicerēmur |
| 2nd pl. | praespiciāminī | praespicerēminī |
| 3rd pl. | praespiciantur | praespicerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praespice | praespicere |
| pres. 2nd pl. | praespicite | praespiciminī |
| fut. 2nd sg. | praespicitō | praespicitor |
| fut. 3rd sg. | praespicitō | praespicitor |
| fut. 2nd pl. | praespicitōte | — |
| fut. 3rd pl. | praespiciuntō | praespiciuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praespicere | praespicī |
| perfect infinitive | praespexisse | praespectum esse |
| future infinitive | praespectūrum esse | praespectum īrī |
| present participle | praespiciēns | — |
| perfect participle | — | praespectus praespecta, praespectā, praespectae, praespectam, praespectārum, praespectās, praespecte, praespectī, praespectīs, praespectō, praespectōrum, praespectōs |
| future participle | praespectūrus praespectūra, praespectūrā, praespectūrae, praespectūram, praespectūrārum, praespectūrās, praespectūre, praespectūrī, praespectūrīs, praespectūrō, praespectūrōrum, praespectūrōs, praespectūrum | praespiciendus praespiciundus |
gerundpraespiciendī, praespiciendō, praespiciendumsupinepraespectum, praespectū
praespĭcĭo, cĕre, v. a. prae-specio,
I. to look at before, to regard beforehand, Not. Tir. p. 43; Cael. Aur. Tard. 1, 4, 83.
Origins
From prae- + spiciō.