LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

īnspiciō

īnspiciō (present infinitive īnspicere, perfect active īnspexī, supine īnspectum)
Classical[ĩːˈspɪ.ki.oː]Ecclesiastical[inˈspiː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to examine or inspect
  2. to look into, look upon, consider or contemplate
  3. to observe

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnspiciōīnspiciēbamīnspiciamīnspexīīnspexeramīnspexerō
2nd sg.īnspicisīnspiciēbāsīnspiciēsīnspexistīīnspexerāsīnspexeris
3rd sg.īnspicitīnspiciēbatīnspicietīnspexitīnspexeratīnspexerit
1st pl.īnspicimusīnspiciēbāmusīnspiciēmusīnspeximusīnspexerāmusīnspexerimus
2nd pl.īnspicitisīnspiciēbātisīnspiciētisīnspexistisīnspexerātisīnspexeritis
3rd pl.īnspiciuntīnspiciēbantīnspicientīnspexērunt
īnspexēre
īnspexerantīnspexerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnspiciamīnspiceremīnspexerimīnspexissem
2nd sg.īnspiciāsīnspicerēsīnspexerīsīnspexissēs
3rd sg.īnspiciatīnspiceretīnspexeritīnspexisset
1st pl.īnspiciāmusīnspicerēmusīnspexerīmusīnspexissēmus
2nd pl.īnspiciātisīnspicerētisīnspexerītisīnspexissētis
3rd pl.īnspiciantīnspicerentīnspexerintīnspexissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnspiciorīnspiciēbarīnspiciar
2nd sg.īnspiceris
īnspicere
īnspiciēbāris
īnspiciēbāre
īnspiciēris
īnspiciēre
3rd sg.īnspiciturīnspiciēbāturīnspiciētur
1st pl.īnspicimurīnspiciēbāmurīnspiciēmur
2nd pl.īnspiciminīīnspiciēbāminīīnspiciēminī
3rd pl.īnspiciunturīnspiciēbanturīnspicientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnspiciarīnspicerer
2nd sg.īnspiciāris
īnspiciāre
īnspicerēris
īnspicerēre
3rd sg.īnspiciāturīnspicerētur
1st pl.īnspiciāmurīnspicerēmur
2nd pl.īnspiciāminīīnspicerēminī
3rd pl.īnspicianturīnspicerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnspiceīnspicere
pres. 2nd pl.īnspiciteīnspiciminī
fut. 2nd sg.īnspicitōīnspicitor
fut. 3rd sg.īnspicitōīnspicitor
fut. 2nd pl.īnspicitōte—
fut. 3rd pl.īnspiciuntōīnspiciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnspicereīnspicī
perfect infinitiveīnspexisseīnspectum esse
future infinitiveīnspectūrum esseīnspectum īrī
present participleīnspiciēns—
perfect participle—īnspectus
īnspecta, īnspectā, īnspectae, īnspectam, īnspectārum, īnspectās, īnspecte, īnspectī, īnspectīs, īnspectō, īnspectōrum, īnspectōs
future participleīnspectūrus
īnspectūra, īnspectūrā, īnspectūrae, īnspectūram, īnspectūrārum, īnspectūrās, īnspectūre, īnspectūrī, īnspectūrīs, īnspectūrō, īnspectūrōrum, īnspectūrōs, īnspectūrum
īnspiciendus
īnspiciundus, īnspicienda, īnspiciendā, īnspiciendae, īnspiciendam, īnspiciendārum, īnspiciendās, īnspiciende, īnspiciendīs, īnspiciendōrum, īnspiciendōs
gerundīnspiciendī, īnspiciendō, īnspiciendumsupineīnspectum, īnspectū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

libros Sibyllinos adire, consulere, inspicere
to consult the Sibylline books.

inspĭcĭo, spexi, spectum, 3, v. a. inspecio,
I. to look into; to look at, inspect; to consider, contemplate, examine (class.).
I. Lit.
A. In gen.: intro inspice, Plaut. Bacch. 4, 4, 72: inspicere tanquam in speculum, in vitas omnium, Ter. Ad. 3, 3, 61: cum Romam inspexerit Eos, Ov. F. 4, 389: inspice quid portem, id. Tr. 3, 1, 9: faciem, Juv. 1, 97: ranarum viscera, id. 3, 45: ea est procul inspicientibus natura loci, ut, Just. 4, 1: libros, Plaut. Stich. 3, 2, 1: leges, Cic. Balb. 14, 32: aurum inspicere, ne subruptum siet, to examine whether, Plaut. Aul. prol. 39.—
B. In partic.
1. To look at, inspect a thing with reference to its value, etc.: te hoc orare jussit, Ut sibi liceret inspicere has aedes. Si. Non sunt venales, Plaut. Most. 3, 2, 65: candelabrum, Cic. Verr. 2, 4, 28, § 64; cf.: praedium suum, id. Fam. 9, 7, 2: venalem domum, Suet. Oth. 6: ludorum sumptus, Ov. Tr. 2, 509.—
2. To inspect, examine: morbum, Plaut. Pers. 2, 5, 15: arma, viros, equos, cum cura, Liv. 44, 1, 6: arma militis, Cic. Caecin. 21, 61.—
3. To examine, spy out: domos, Verg. A. 2, 47.—
II. Trop., to consider, examine, become acquainted with, comprehend, perceive: res sociorum, to inspect their affairs, examine into their conduct, Liv. 21, 6, 3: aliquem a puero, Cic. Phil. 2, 18, 44: quem diliges ut ego, si ut ego propius inspexeris, Plin. Ep. 4, 15, 3: est aliquis, qui se inspici, aestimari fastidiat, Liv. 6, 41, 2: sententiam mulieris, Plaut. Mil. 2, 1, 51: querelam, Petr. 15: rationes, Plin. Ep. 10, 57, 1: aes alienum, Liv. 6, 27, 8: fidem, Ov. Tr. 1, 5, 26: an possit fieri, Mart. 1, 55, 6: quid expediat, quid deceat, Quint. 11, 1, 8 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnspiciō

Latin speciō Latin īnspiciō From in- + speciō.

Quick answers

What does īnspiciō mean in Latin?
īnspiciō, a verb, means “to examine or inspect; to look into, look upon, consider or contemplate; to observe”.
What are the principal parts of īnspiciō?
īnspiciō, īnspicere, īnspexī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce īnspiciō?
In classical Latin, [ĩːˈspɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈspiː.t͡ʃi.o].
Where does īnspiciō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnspiciō.