LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

circumspiciō

circumspiciō (present infinitive circumspicere, perfect active circumspexī, supine circumspectum)
Classical[kɪr.kũːˈspɪ.ki.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈspiː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to look around, over, for, upon
  2. to survey, examine or review
  3. to seek or search for, look about for something with desire
  4. to ponder, weigh, consider, reflect

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumspiciōcircumspiciēbamcircumspiciamcircumspexīcircumspexeramcircumspexerō
2nd sg.circumspiciscircumspiciēbāscircumspiciēscircumspexistīcircumspexerāscircumspexeris
3rd sg.circumspicitcircumspiciēbatcircumspicietcircumspexitcircumspexeratcircumspexerit
1st pl.circumspicimuscircumspiciēbāmuscircumspiciēmuscircumspeximuscircumspexerāmuscircumspexerimus
2nd pl.circumspicitiscircumspiciēbātiscircumspiciētiscircumspexistiscircumspexerātiscircumspexeritis
3rd pl.circumspiciuntcircumspiciēbantcircumspicientcircumspexērunt
circumspexēre
circumspexerantcircumspexerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumspiciamcircumspiceremcircumspexerimcircumspexissem
2nd sg.circumspiciāscircumspicerēscircumspexerīscircumspexissēs
3rd sg.circumspiciatcircumspiceretcircumspexeritcircumspexisset
1st pl.circumspiciāmuscircumspicerēmuscircumspexerīmuscircumspexissēmus
2nd pl.circumspiciātiscircumspicerētiscircumspexerītiscircumspexissētis
3rd pl.circumspiciantcircumspicerentcircumspexerintcircumspexissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumspiciorcircumspiciēbarcircumspiciar
2nd sg.circumspiceris
circumspicere
circumspiciēbāris
circumspiciēbāre
circumspiciēris
circumspiciēre
3rd sg.circumspiciturcircumspiciēbāturcircumspiciētur
1st pl.circumspicimurcircumspiciēbāmurcircumspiciēmur
2nd pl.circumspiciminīcircumspiciēbāminīcircumspiciēminī
3rd pl.circumspiciunturcircumspiciēbanturcircumspicientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumspiciarcircumspicerer
2nd sg.circumspiciāris
circumspiciāre
circumspicerēris
circumspicerēre
3rd sg.circumspiciāturcircumspicerētur
1st pl.circumspiciāmurcircumspicerēmur
2nd pl.circumspiciāminīcircumspicerēminī
3rd pl.circumspicianturcircumspicerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumspicecircumspicere
pres. 2nd pl.circumspicitecircumspiciminī
fut. 2nd sg.circumspicitōcircumspicitor
fut. 3rd sg.circumspicitōcircumspicitor
fut. 2nd pl.circumspicitōte—
fut. 3rd pl.circumspiciuntōcircumspiciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumspicerecircumspicī
perfect infinitivecircumspexissecircumspectum esse
future infinitivecircumspectūrum essecircumspectum īrī
present participlecircumspiciēns—
perfect participle—circumspectus
circumspecta, circumspectā, circumspectae, circumspectam, circumspectārum, circumspectās, circumspecte, circumspectī, circumspectīs, circumspectō, circumspectōrum, circumspectōs
future participlecircumspectūrus
circumspectūra, circumspectūrā, circumspectūrae, circumspectūram, circumspectūrārum, circumspectūrās, circumspectūre, circumspectūrī, circumspectūrīs, circumspectūrō, circumspectūrōrum, circumspectūrōs, circumspectūrum
circumspiciendus
circumspiciundus, circumspicienda, circumspiciendā, circumspiciendae, circumspiciendam, circumspiciendārum, circumspiciendās, circumspiciende, circumspiciendīs, circumspiciendōrum, circumspiciendōs
gerundcircumspiciendī, circumspiciendō, circumspiciendumsupinecircumspectum, circumspectū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

omnibus rebus circumspectis
after mature deliberation.

circum-spĭcĭo, exi, ectum, 3 (
I. perf. sync. circumspexti, Ter. Ad. 4, 5, 55; inf. sync. circumspexe, Varr. ap. Non. p. 106, 16, or Sat. Men. 82), v. n. and a. (class.).
I. Neutr., to look about one's self, to cast a look around; or, with an obj.-clause, to observe, see, look about: circumspicedum, numquis est, Sermonem nostrum quiaucupet, see whether there is any one, Plaut. Most. 2, 2, 41; 2, 2, 43; Ter. And. 2, 2, 20; Varr. l. l.: suus conjux ubi sit circumspicit, Ov. M. 1, 605: circumspicere late, Quint. 10, 3, 29: num quid circumspexti? Ter. Ad. 4, 5, 55: diversi circumspiciunt, Verg. A. 9, 416: qui in auspicium adhibetur nec suspicit nec circumspicit, Cic. Div. 2, 34, 72: circumspicit, aestuat, of one in trouble or perplexity, id. Rosc. Com. 14, 43; cf. Liv. 21, 22, 7.—
(b). Sometimes circumspicere se, to look about one's self: circumspicedum te, ne quis adsit arbiter, Plaut. Trin. 1, 2, 109; Varr. ap. Non. p. 106, 16; Auct. B. Afr. 47: numquamne te circumspicies? Cic. Par. 4, 2, 30.—In partic., to look about one's self with haughtiness; to think highly of one's self: usque eone te diligis et magnifice circumspicis? Cic. Rosc. Com. 2, 5; and trop. of language: Romanus sermo magis se circumspicit et aestimat praebetque aestimandum, Sen. Ep. 40, 11.—
B. Trop., to exercise foresight, be cautious, take heed: esse circumspiciendum diligenter, ut, etc., Cic. Q. Fr. 1, 1, 3, § 10: cui mandetis (rempublicam) circumspicite Sall. H. 2, 41, 10 Dietsch.—Esp. freq.,
II. Act., to view on all sides, to survey: cum sua quisque miles circumspiceret, looked carefully to see, Caes. B. G. 5, 31; Liv. 9, 28, 5: tam latā acie ne ex medio quidem cornua sua circumspicere poterant, Liv. 37, 41, 4: lucos, Ov. M. 5, 265: amictus, to review, id. ib. 4, 318; so, habitum suum, Plin. Ep. 4, 11, 3; cf. under circumspectus, adv.—
2. To descry, get sight of by looking around: saxum circumspicit ingens, Verg. A. 12, 896: Athin, Ov. M. 5, 72.—
B. Transf., of things: in latus omne patens turris circumspicit undas, Ov. H. 6, 69.—
C. Trop.
1. To view something mentally, to survey, ponder upon, weigh, consider (syn.: considero, perpendo): reliqua ejus consilia animo circumspiciebat, Caes. B. G. 6, 5: circumspicite paulisper mentibus vestris hosce ipsos homines, Cic. Sull. 25, 70; cf. se, id. Par. 4, 2, 30: neque temere consulem saltatorem vocare, sed circumspicere, quibus praeterea vitiis adfectum esse necesse sit eum, etc., id. Mur. 6, 13.—So with rel. -clause, Sall. H. 2, 41 Dietsch; Sen. Ep. 70, 5; Calp. Ecl. 5, 95: circumspectis rebus omnibus rationibusque subductis summam feci, Cic. Fam. 1, 9, 10: permulta sunt in causis circumspicienda, ne quid offendas, id. de Or. 2, 74, 301; id. Agr. 1, 8, 23; id. Fam. 5, 13, 3: circumspicite celeriter animo, qui sint rerum exitus consecuti, id. Leg. 2, 17, 42: vide, quaere, circumspice, si quis est forte ex eā provinciā qui te nolit perisse, Cic. Verr. 2, 3, 77, § 180; id. Clu. 53, 147; id. Cat. 4, 2, 4; Liv. 23, 20, 6; cf. Tac. H. 2, 6; Suet. Aug. 63.—With ut and subj., Cic. Q. Fr. 1, 1, 3, § 10; Ov. Tr. 1, 1, 87: cum circumspicerent Patres quosnam consules facerent, Liv. 27, 34, 1.—
2. To look about for something with desire, to seek for, etc. (so mostly since the Aug. per.): nec, sicut aestivas aves, statim auctumno tecta ac recessum circumspicere, Liv. 5, 6, 2; 7, 14, 6: externa auxilia, id. 1, 30, 6; cf. Just. 22, 5, 4: fugam, Tac. A. 14, 35; Just. 2, 12, 26: novas belli causas, id. 31, 1, 8; Verg. G. 3, 390; Plin. Ep. 3, 3, 3: peregrinos reges sibi, Just. 40, 1, 1; 22, 5, 4: viresque suas circumspectantes his validiores, Amm. 22, 8, 18.—Hence, circumspectus, a, um, P. a.
A. Of things, weighed with care, well considered, guarded, circumspect (perh. not ante - Aug.): verba non circumspecta, Ov. F. 5, 539: judicium, Quint. 10, 1, 26: interrogatio, id. 5, 7, 31: moderatio animi, Val. Max. 4, 3, 4: circumspectissima sanctio decreti, id. 1, 1, 20.—
2. Transf. to the person who carefully weighs a thing, circumspect, considerate, cautious, wary, provident, heedful: modo circumspectus et sagax, modo inconsultus et praeceps, Suet. Claud. 15: circumspectissimus et prudentissimus princeps, id. Tib. 21: tenues et circumspecti, Quint. 12, 10, 23; Cels. 3, 9 fin.: omnes, Col. 1, 8, 16; 1, 7, 12: sive aliquis circumspectior est, Sen. Q. N. 5, 1, 5.—Of dogs: assidui et circumspecti magis quam temeraril, Col. 7, 12, 5.—
B. In late Lat., worthy of consideration, respected, distinguished: circumspectum et verecundum nomen populi Romani, Amm. 14, 6, 6: colores, id. 28, 4, 12: circumspectus genere, famā potentiāque, id. 18, 10, 1.—Hence, circumspectē, adv., with consideration, with mature deliberation, warily, cautiously, considerately, circumspectly, etc.: circumspecte compositeque indutus et amictus, Gell. 1, 5, 2 (cf. supra, II. D.): circumspecte vestiti, Amm. 27, 3, 14: circumspecte facti versus, Gell. 9, 10, 6: facere aliquid, Dig. 4, 4, 7, § 8: parcius et circumspectius faciendum est, * Quint. 9, 2, 69: circumspectius donare, eligere eos, in quos merita conferantur, Sen. Ben. 3, 14, 1.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin speciō Latin circumspiciō From circum- + speciō.

In English words that came into English from circumspiciō

  • circumspectioncircumspectio
  • circumspectivecircumspicere

Quick answers

What does circumspiciō mean in Latin?
circumspiciō, a verb, means “to look around, over, for, upon; to survey, examine or review; to seek or search for, look about for something with desire”.
What are the principal parts of circumspiciō?
circumspiciō, circumspicere, circumspexī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce circumspiciō?
In classical Latin, [kɪr.kũːˈspɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈspiː.t͡ʃi.o].