LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

abstrahō

abstrahō (present infinitive abstrahere, perfect active abstrāxī, supine abstractum)
Classical[ˈap.stra.(ɦ)oː]Ecclesiastical[ˈab.stra.o]

Meaning

  1. to draw away from, drag or pull away
  2. to withdraw, alienate from
  3. figurativelyto divert, draw away

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.abstrahōabstrahēbamabstrahamabstrāxīabstrāxeramabstrāxerō
2nd sg.abstrahisabstrahēbāsabstrahēsabstrāxistīabstrāxerāsabstrāxeris
3rd sg.abstrahitabstrahēbatabstrahetabstrāxitabstrāxeratabstrāxerit
1st pl.abstrahimusabstrahēbāmusabstrahēmusabstrāximusabstrāxerāmusabstrāxerimus
2nd pl.abstrahitisabstrahēbātisabstrahētisabstrāxistisabstrāxerātisabstrāxeritis
3rd pl.abstrahuntabstrahēbantabstrahentabstrāxērunt
abstrāxēre
abstrāxerantabstrāxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.abstrahamabstraheremabstrāxerimabstrāxissem
2nd sg.abstrahāsabstraherēsabstrāxerīsabstrāxissēs
3rd sg.abstrahatabstraheretabstrāxeritabstrāxisset
1st pl.abstrahāmusabstraherēmusabstrāxerīmusabstrāxissēmus
2nd pl.abstrahātisabstraherētisabstrāxerītisabstrāxissētis
3rd pl.abstrahantabstraherentabstrāxerintabstrāxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.abstrahorabstrahēbarabstrahar
2nd sg.abstraheris
abstrahere
abstrahēbāris
abstrahēbāre
abstrahēris
abstrahēre
3rd sg.abstrahiturabstrahēbāturabstrahētur
1st pl.abstrahimurabstrahēbāmurabstrahēmur
2nd pl.abstrahiminīabstrahēbāminīabstrahēminī
3rd pl.abstrahunturabstrahēbanturabstrahentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.abstraharabstraherer
2nd sg.abstrahāris
abstrahāre
abstraherēris
abstraherēre
3rd sg.abstrahāturabstraherētur
1st pl.abstrahāmurabstraherēmur
2nd pl.abstrahāminīabstraherēminī
3rd pl.abstrahanturabstraherentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.abstraheabstrahere
pres. 2nd pl.abstrahiteabstrahiminī
fut. 2nd sg.abstrahitōabstrahitor
fut. 3rd sg.abstrahitōabstrahitor
fut. 2nd pl.abstrahitōte—
fut. 3rd pl.abstrahuntōabstrahuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveabstrahereabstrahī
perfect infinitiveabstrāxisseabstractum esse
future infinitiveabstractūrum esseabstractum īrī
present participleabstrahēns—
perfect participle—abstractus
abstracta, abstractā, abstractae, abstractam, abstractārum, abstractās, abstracte, abstractī, abstractīs, abstractō, abstractōrum, abstractōs
future participleabstractūrus
abstractūra, abstractūrā, abstractūrae, abstractūram, abstractūrārum, abstractūrās, abstractūre, abstractūrī, abstractūrīs, abstractūrō, abstractūrōrum, abstractūrōs, abstractūrum
abstrahendus
abstrahundus, abstrahenda, abstrahendā, abstrahendae, abstrahendam, abstrahendārum, abstrahendās, abstrahende, abstrahendīs, abstrahendōrum, abstrahendōs
gerundabstrahendī, abstrahendō, abstrahendumsupineabstractum, abstractū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

aliquem in servitutem abducere, abstrahere
to carry off into slavery.

abs-trăho, xi, ctum, 3, v. a. (abstraxe = abstraxisse, Lucr. 3, 650),
I. to draw away from a place or person, to drag or pull away.
I. Lit.
A. In gen.: ut me a Glycerio miserum abstrahat, Ter. And. 1, 5, 8; so, liberos ab aliquo, Caes. B. G. 3, 2, 5: aliquem de matris complexu avellere atque abstrahere, Cic. Font. 21 (17): aliquem e gremio e sinuque patriae, id. Cael. 24, 59; for which, aliquem gremio, Ov. M. 13, 658: aliquem raptim ex oculis hominum, Liv. 39, 49, 12: naves e portu, id. 37, 27, 6 (al. a portu): aliquem a conspectu omnium in altum, Cic. de Or. 3, 36, 145 (corresp. with, a terra abripuit).—Absol.: bona civium Romanorum diripiunt ... in servitutem abstrahunt, Caes. B. G. 7, 42, 3: navem remulco abstraxit, id. B. C. 2, 23. —
B. Esp., to withdraw, alienate from a party: copias a Lepido, Cic. Fam. 10, 18, 3: Germanicum suetis legionibus, Tac. A. 2, 5.
II. Trop., to draw away, withdraw, divert: animus se a corpore abstrahet, Cic. Rep. 6, 26: a rebus gerendis senectus abstrahit (for which in the preced., avocare), id. de Sen. 6: me a nullius commodo, id. Arch. 6, 12: aliquem a malis, non a bonis, id. Tusc. 1, 34 fin. al.: magnitudine pecuniae a bono honestoque in pravum abstractus est, Sall. J. 29, 2: omnia in duas partes abstracta sunt, respublica, quae media fuerat, dilacerata, id. ib. 41, 5.—Hence, abstractus, a, um, P. a.; in the later philosophers and grammarians, abstract (opp. concrete): quantitas, Isid. Or. 2, 24, 14.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂ep
  2. Proto-Indo-European*h₂epó
  3. Proto-Italic*ap
  4. Latinabstrahō

Latin ab- Proto-Indo-European *dʰregʰ-der.? Latin trahō Latin abstrahō From ab- (“away from”) + trahō (“drag, haul”).

Descendants
  • Catalanabstreure
  • Englishabstract
  • Frenchabstraire
  • Germanabstrahieren
  • Italianastrarre
  • Portugueseabstrair
  • Romanianabstrage
  • Spanishabstraer
  • Finnishabstrahoida
  • Galicianabstraer

Quick answers

What does abstrahō mean in Latin?
abstrahō, a verb, means “to draw away from, drag or pull away; to withdraw, alienate from; to divert, draw away”.
What are the principal parts of abstrahō?
abstrahō, abstrahere, abstrāxī, abstractum (third conjugation).
How do you pronounce abstrahō?
In classical Latin, [ˈap.stra.(ɦ)oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈab.stra.o].
Where does abstrahō come from?
Proto-Indo-European *h₂ep → Proto-Indo-European *h₂epó → Proto-Italic *ap → Latin abstrahō.