verbthird conjugation
intertrahō
intertrahō (present infinitive intertrahere, perfect active intertrāxī, supine intertractum)
Classical[ɪnˈtɛr.tra.(ɦ)oː]Ecclesiastical[inˈtɛr.tra.o]
Meaning
- transitiveto take away, withdraw from
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intertrahō | intertrahēbam | intertraham | intertrāxī | intertrāxeram | intertrāxerō |
| 2nd sg. | intertrahis | intertrahēbās | intertrahēs | intertrāxistī | intertrāxerās | intertrāxeris |
| 3rd sg. | intertrahit | intertrahēbat | intertrahet | intertrāxit | intertrāxerat | intertrāxerit |
| 1st pl. | intertrahimus | intertrahēbāmus | intertrahēmus | intertrāximus | intertrāxerāmus | intertrāxerimus |
| 2nd pl. | intertrahitis | intertrahēbātis | intertrahētis | intertrāxistis | intertrāxerātis | intertrāxeritis |
| 3rd pl. | intertrahunt | intertrahēbant | intertrahent | intertrāxērunt intertrāxēre | intertrāxerant | intertrāxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intertraham | intertraherem | intertrāxerim | intertrāxissem |
| 2nd sg. | intertrahās | intertraherēs | intertrāxerīs | intertrāxissēs |
| 3rd sg. | intertrahat | intertraheret | intertrāxerit | intertrāxisset |
| 1st pl. | intertrahāmus | intertraherēmus | intertrāxerīmus | intertrāxissēmus |
| 2nd pl. | intertrahātis | intertraherētis | intertrāxerītis | intertrāxissētis |
| 3rd pl. | intertrahant | intertraherent | intertrāxerint | intertrāxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | intertrahor | intertrahēbar | intertrahar |
| 2nd sg. | intertraheris intertrahere | intertrahēbāris intertrahēbāre | intertrahēris intertrahēre |
| 3rd sg. | intertrahitur | intertrahēbātur | intertrahētur |
| 1st pl. | intertrahimur | intertrahēbāmur | intertrahēmur |
| 2nd pl. | intertrahiminī | intertrahēbāminī | intertrahēminī |
| 3rd pl. | intertrahuntur | intertrahēbantur | intertrahentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | intertrahar | intertraherer |
| 2nd sg. | intertrahāris intertrahāre | intertraherēris intertraherēre |
| 3rd sg. | intertrahātur | intertraherētur |
| 1st pl. | intertrahāmur | intertraherēmur |
| 2nd pl. | intertrahāminī | intertraherēminī |
| 3rd pl. | intertrahantur | intertraherentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | intertrahe | intertrahere |
| pres. 2nd pl. | intertrahite | intertrahiminī |
| fut. 2nd sg. | intertrahitō | intertrahitor |
| fut. 3rd sg. | intertrahitō | intertrahitor |
| fut. 2nd pl. | intertrahitōte | — |
| fut. 3rd pl. | intertrahuntō | intertrahuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | intertrahere | intertrahī |
| perfect infinitive | intertrāxisse | intertractum esse |
| future infinitive | intertractūrum esse | intertractum īrī |
| present participle | intertrahēns | — |
| perfect participle | — | intertractus intertracta, intertractā, intertractae, intertractam, intertractārum, intertractās, intertracte, intertractī, intertractīs, intertractō, intertractōrum, intertractōs |
| future participle | intertractūrus intertractūra, intertractūrā, intertractūrae, intertractūram, intertractūrārum, intertractūrās, intertractūre, intertractūrī, intertractūrīs, intertractūrō, intertractūrōrum, intertractūrōs, intertractūrum | intertrahendus intertrahundus, intertrahenda, intertrahendā, intertrahendae, intertrahendam, intertrahendārum, intertrahendās, intertrahende, intertrahendīs, intertrahendōrum, intertrahendōs |
gerundintertrahendī, intertrahendō, intertrahendumsupineintertractum, intertractū
inter-trăho, traxi, tractum, 3, v. a.,
I. to take away, withdraw from:
illi animam omnem intertraxero, Plaut. Am. 2, 2, 41.Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Indo-European*h₁n̥tér
- Proto-Italic*n̥ter
- Latinintertrahō
Latin inter- Proto-Indo-European *dʰregʰ-der.? Latin trahō Latin intertrahō From inter- + trahō (“to drag”).