LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

abstractiō

abstractiō f (genitive abstractiōnis)
Classical[apˈstrak.ti.oː]Ecclesiastical[abˈstrak.t͡si.o]

Meaning

  1. Late Latinseparation
  2. Late Latinabstraction

Declension

declension
formsingularplural
nominativeabstractiōabstractiōnēs
genitiveabstractiōnisabstractiōnum
dativeabstractiōnīabstractiōnibus
accusativeabstractiōnemabstractiōnēs
ablativeabstractiōneabstractiōnibus
vocativeabstractiōabstractiōnēs

abstractĭo, ōnis, f. abstraho,
I. a separation: conjugis, Dict. Cret. 1, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin abstractiō From abstrahō + -tiō.

Descendants
  • Catalanabstracció
  • Englishabstraction
  • Frenchabstraction
  • GermanAbstraktion
  • Italianastrazione
  • Occitanabstraccion
  • Portugueseabstração
  • Romanianabstracție
  • Spanishabstracción
  • Asturianastraición

Quick answers

What does abstractiō mean in Latin?
abstractiō, a noun, means “separation; abstraction”.
What is the genitive of abstractiō?
The genitive singular is abstractiōnis. abstractiō is feminine, third declension.
How do you pronounce abstractiō?
In classical Latin, [apˈstrak.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [abˈstrak.t͡si.o].