noun · femininethird declension
abstractiō
abstractiō f (genitive abstractiōnis)
Classical[apˈstrak.ti.oː]Ecclesiastical[abˈstrak.t͡si.o]
Meaning
- Late Latinseparation
- Late Latinabstraction
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | abstractiō | abstractiōnēs |
| genitive | abstractiōnis | abstractiōnum |
| dative | abstractiōnī | abstractiōnibus |
| accusative | abstractiōnem | abstractiōnēs |
| ablative | abstractiōne | abstractiōnibus |
| vocative | abstractiō | abstractiōnēs |
abstractĭo, ōnis, f. abstraho,
I. a separation:
conjugis, Dict. Cret. 1, 4.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin abstractiō From abstrahō + -tiō.
Descendants
- Catalanabstracció
- Englishabstraction
- Frenchabstraction
- GermanAbstraktion
- Italianastrazione
- Occitanabstraccion
- Portugueseabstração
- Romanianabstracție
- Spanishabstracción
- Asturianastraición