habeō
Meaning
- to have, hold
Spērō ut pācem semper habeant.
I hope that they always have peace.Ō̆ dī immortālēs! ubinam gentium sumus? in quā urbe vīvimus? quam rem pūblicam habēmus?
O immortal gods! Where on earth are we? In what city are we living? What kind of government do we have?63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.9 - to own, have (possessions)
Cavē, catapultam habeō!
Beware, I have a catapult!mea quidem haec habeō omnia meō pecūliō ēmpta.
I genuinely own all these things, bought with my own savings.c. 191 BCE, Plautus, Pseudolus 4.7.1188 - to possess, have (qualities)
Annōs vīgintī habet.
He is twenty years old.trīgintā ... annōs habēre
to be thirty years oldc. 95 CE, Quintilianus, Institutio oratoria 6.3.73 - to retain, maintain
- to conduct, preside over
Urbem Romam a principio reges habuere.
In the beginning kings ruled Rome.c. 105–116, Tacitus, Ab excessu divi Augusti (Annales), volume I, section 1: - to regard, consider or account a person or thing as something
in numerō habēre
to rank[…]pro indignissimo habuerant se patrio regno tutoris fraude pulsos
[…] They had considered it most cruel that they’d been removed from their father’s throne by the treachery of their guardian.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita I.40 - rareto accept, bear, endure, suffer
‘Bene eveniat!’, inquit Carneades spurce, sed tamen prudentius quam Lucius noster et Patron, qui, cum omnia ad se referant, numquam quicquam alterius causa fieri putent et, cum ea re bonum virum oportere esse dicant, ne malum habeat, non quo(d) id natura rectum sit, non intellegant se de callido homine loqui, non de bono viro.
50 BCE, Cicero, Epistulae ad Atticum 7.2.4Non ita est neque cuiquam mortalium iniuriae suae parvae videntur; multi eas gravius aequo habuere.
c. 42 BCE, Gaius Sallustius Crispus, Bellum Catilinae 51.11 - to affect, trouble (someone)
Ea tum cura maxime intentos habebat Romanos, non ab ira tantum, quae in nullam unquam ciuitatem iustior fuit, quam quod urbs tam nobilis ac potens, sicut defectione sua traxerat aliquot populos, ita recepta inclinatura rursus animos uidebatur ad ueteris imperii respectum.
This concern in particular troubled the mindful Romans at the time, not so much because of anger, which has never been more justified against any other city, rather because a city so noble and powerful, in the same way that it had attracted the support of a number of communities by its revolt, was thought would again turn attention back towards respect for the previous government once recaptured.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 26.1 - to enjoy, have, possess
Libertas […] longo post tempore venit,
Freedom […] came after a long delay, ever since Amaryllis enjoys me, and Galatea has left me.c. 41 BCE – 39 BCE, Vergilius, Eclogae 1Ferreus ille fuit, qui, te cum posset habere,
He was made of iron, he who, when he could have had you, stupidly preferred to chase after spoils and weapons.c. 27 BCE, Albius Tibullus, Elegiae 1.2.65-6 - ambitransitiverareto live, dwell somewhere; to inhabit some place
Vbi nunc adulescens habet?
Where now lives the youth?c. 195 BCE, Plautus, Trinummus 1.2.156Haec sunt aedes, hic habet;
Lesbonico est nomen. (please add an English translation of this quotation)c. 195 BCE, Plautus, Trinummus 2.2.115–116 - Late LatinMedieval Latinauxiliaryto have
Nec in publico vestimenta lavare, nec berbices tondere habeant licitum
They haven't allowed clothes to be washed in public, neither to shave sheepIllud sacramentum quod juratum habeo
The oath that I have sworn - Late LatinMedieval Latinpresentwith infinitiveto want; will, shall, should
Feri eum adhuc, nam si non feriveris, ego te ferire habeo
Hit him again, for if you don't, I shall hit youCurrens affer illum ad me, ego enim eum habeo baptizare
Bring him to me quickly, I will baptize him - Late LatinMedieval Latinimperfectpastwith infinitivewould
Sanāre tē habēbat Deus per indulgentiam, sī fatērēris.
354 CE – 430 CE, Aurelius Augustinus Hipponensis, Sermōnēs CCLIII.253 - Late LatinMedieval Latinto have to; to be compelled
Ā patriā Cathalōniae sē absentāre habuērunt, et in fugam sē cōnstituērunt, ne justitia dē ipsis fieret
They had to leave from the land of Cathalonia, and decided to escape, so that justice would not be made of them - Medieval Latinthere be
Habet in Spīnogilō mānsum dominicātum cum casā et aliīs casticiīs sufficienter
There is a lord's villa in Spinogilo with a house and other buildings
Latīnē defined in Latin in our graded readers
teneō ut meum; dominus magnam domum habet.(hīc) exīstimō, dūcōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Tenere · Habere · Possidere
Tenere (from τείνειν) means, to have anything fast in one’s hand, and in physical possession; habere (from σχέω) to have in one’s power, and in effective possession; possidere (from ποτί and sedere) to have, as one’s own property, and in legal possession, Plin. Ep. i. 16. Tenet, habet, possidet. (vi. 366.)
Vestis · Vestitus · Vestimentum · Amictus · Amiculum · Cultus · Habitus
1. Vestis (from vas, Goth. wastjan) is the most general expression, and denotes sometimes the whole clothes; vestitus, sometimes only a single article of dress, vestimentum. Vestem mutare denotes, to go into mourning; vestimenta mutare, to shift one’s clothes. 2. Vestis and vestimentum denote the clothes which cover the body, as necessary or decent; amictus and amiculum (from ambi and jacere) the cloak or mantle which covers the under-clothing, for the sake of warmth or of ornament; amictus, the whole of the over-clothing; amiculum, a single article, as a mantle. Tac. G. 17. Feminæ sæpius lineis amictibus velantur, partemque vestitus superioris in manicas non extendunt. Curt. v. 1, 38. Sil. It. vii. 447. 3. Cultus and habitus have a wider meaning than vestis; cultus (occulere) whatever belongs to dress, girdle, hat, ornaments, arms, etc.; habitus, whatever belongs to the exterior in general, cleanliness, mode of dressing the hair, carriage of the body, etc. Suet. Cæs. 44. Dicam ea, quæ ad formam et habitum et cultum et mores pertinebant. Cal. 52. Vestitu calceatuque cæteroque habitu. (v. 209.)
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | habeō | habēbam | habēbō | habuī | habueram | habuerō |
| 2nd sg. | habēs | habēbās | habēbis | habuistī | habuerās | habueris |
| 3rd sg. | habet | habēbat | habēbit | habuit | habuerat | habuerit |
| 1st pl. | habēmus | habēbāmus | habēbimus | habuimus | habuerāmus | habuerimus |
| 2nd pl. | habētis | habēbātis | habēbitis | habuistis | habuerātis | habueritis |
| 3rd pl. | habent | habēbant | habēbunt | habuērunt habuēre | habuerant | habuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | habeam | habērem | habuerim | habuissem |
| 2nd sg. | habeās | habērēs | habuerīs | habuissēs |
| 3rd sg. | habeat | habēret | habuerit | habuisset |
| 1st pl. | habeāmus | habērēmus | habuerīmus | habuissēmus |
| 2nd pl. | habeātis | habērētis | habuerītis | habuissētis |
| 3rd pl. | habeant | habērent | habuerint | habuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | habeor | habēbar | habēbor |
| 2nd sg. | habēris habēre | habēbāris habēbāre | habēberis habēbere |
| 3rd sg. | habētur | habēbātur | habēbitur |
| 1st pl. | habēmur | habēbāmur | habēbimur |
| 2nd pl. | habēminī | habēbāminī | habēbiminī |
| 3rd pl. | habentur | habēbantur | habēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | habear | habērer |
| 2nd sg. | habeāris habeāre | habērēris habērēre |
| 3rd sg. | habeātur | habērētur |
| 1st pl. | habeāmur | habērēmur |
| 2nd pl. | habeāminī | habērēminī |
| 3rd pl. | habeantur | habērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | habē | habēre |
| pres. 2nd pl. | habēte | habēminī |
| fut. 2nd sg. | habētō | habētor |
| fut. 3rd sg. | habētō | habētor |
| fut. 2nd pl. | habētōte | — |
| fut. 3rd pl. | habentō | habentor |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | habēre | habērī habērier |
| perfect infinitive | habuisse | habitum esse |
| future infinitive | habitūrum esse | habitum īrī |
| present participle | habēns habente, habentem, habentēs, habentī, habentia, habentibus, habentis, habentīs, habentium | — |
| perfect participle | — | habitus habita, habitā, habitae, habitam, habitārum, habitās, habite, habitī, habitīs, habitō, habitōrum, habitōs |
| future participle | habitūrus habitūra, habitūrā, habitūrae, habitūram, habitūrārum, habitūrās, habitūre, habitūrī, habitūrīs, habitūrō, habitūrōrum, habitūrōs, habitūrum | habendus |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- sic habeto
- convince yourself of this; rest assured on this point.
- usu cognitum habemus
- we know from experience.
- tum habebam decem annos
- I was ten years old at the time.
- virtus hoc habet, ut...
- this is a characteristic of virtue, it...
- res ita (aliter) se habet
- the matter stands so (otherwise).
- pecuniam in nominibus habeo
- I have money owing me.
- non habeo, qui (unde) vivam
- I have no means, no livelihood.
- res habet aliquid offensionis
- there is something repulsive about the thing.
15 more phrases
- non habeo argumentum scribendi
- I have nothing to write about.
- non habeo, non est quod scribam
- I have nothing to write about.
- res ita est, ita (sic) se habet
- the facts are these; the matter stands thus.
- qui magnum in castris usum habent
- veterans; experienced troops.
- satis habeo, satis mihi est c. Inf.
- I am content to...
- haec habeo dicere or habeo quae dicam
- this I have to say.
- animi affectio or habitus (De Inv. 2. 5)
- humour; disposition.
- in animo habeo or mihi est in animo c. Inf.
- I am resolved; it is my intention.
- mihi exploratum est, exploratum (certum) habeo
- I am quite certain on the point.
- talem vitae exitum (not finem) habuit (Nep. Eum. 13)
- such was the end of... (used of a violent death).
- potestatem habet in aliquem vitae necisque (B. G. 1. 16. 5)
- he has power over life and death.
- quod aliquam (magnam) dubitationem habet (Leg. Agr. 1. 4. 11)
- a thing which is rather (very) dubious.
- aliquid fidem habet (vid. also fides under sect. VII., History)
- a thing finds credence, is credible.
- nihil antiquius or prius habeo quam ut (nihil mihi antiquius or potius est, quam ut)
- there is nothing I am more interested in than...
- aliquid me sollicitat, me sollicitum habet, mihi sollicitudini est, mihi sollicitudinem affert
- something harasses me, makes me anxious.
aliquam habere in matrimonio, Cic. Scaur. § 8: ipsum ex Helvetiis uxorem habere, Caes. B. G. 1, 18, 6: si et prudentes homines et non veteres reges habere voluerunt, Cic. Rep. 1, 37 fin.: quae cum patrem clarissimum, amplissimos patruos, ornatissimum fratrem haberet, id. Rosc. Am. 50, 147: cum ille haberet filium delicatiorem, id. de Or. 2, 64, 257: quod non ingenuous habeat clarosque parentes, Hor. S. 1, 6, 91: habebat saepe ducentos, saepe decem servos, id. ib. 1, 3, 11: fundum habere, Cic. Tull. § 14: cur pecuniam non habeat mulier? id. Rep. 3, 10: tantas divitias habet, Plaut. Bacch. 2, 3, 99; so, aurum, id. ib. 2, 3, 35; and: vectigalia magna Divitiasque, Hor. S. 2, 2, 101: tantum opum, Cic. Rep. 1, 48: classes, id. Phil. 9, 2, 4: naves, Cic. Verr. 2, 5, 40, § 104: denique sit finis quaerendi, cumque habeas plus, Pauperiem metuas minus, Hor. S. 1, 1, 92: tacitus pasci si posset corvus, haberet Plus dapis, id. Ep. 1, 17, 50: Dionysii equus quid attulit admirationis, quod habuit apes in juba? Cic. Div. 2, 31, 67: faenum habet in cornu; longe fuge, Hor. S. 1, 4, 34: leges in monumentis habere, Cic. Rep. 2, 14: hostis habet muros, Verg. A. 2, 290: hostis habet portus, Val. Fl. 3, 45 al.: quam vellem Panaetium nostrum nobiscum haberemus, Cic. Rep. 1, 10: Ciceronem secum, id. Att. 4, 9, 2; cf.: ea legione, quam secum habebat, Caes. B. G. 1, 8, 1: secum senatorem, Cic. Verr. 2, 2, 31, § 77; cf. also: magnum numerum equitatus circum se, Caes. B. G. 1, 18, 5: haec si habeat aurum, quod illi renumeret, faciat lubens, Plaut. Bacch. 1, 1, 12; cf.: quid non habuisti quod dares? Habuisse se dicet, Cic. Scaur. § 19: quod non desit, habentem, Hor. Ep. 2, 2, 52: qui in foro turbaque, quicum colloqui libeat, non habeant, Cic. Rep. 1, 17.—quod uno et eodem temporis puncto nati dissimiles et naturas et vitas et casus habent, Cic. Div. 2, 45, 95: febrim, id. Fam. 7, 26, 1: instrumenta animi, id. Rep. 3, 3: nec vero habere virtutem satis est, quasi artem aliquam, nisi utare, id. ib. 1, 2: in populos perpetuam potestatem, id. ib. 2, 27; cf.: in populum vitae necisque potestatem, id. ib. 3, 14; so, potestatem, id. ib. 2, 29; 32; 36: eo plus auctoritatis, id. ib. 3, 16: ornamenta dicendi, id. de Or. 2, 28, 122; cf.: summam prudentiam summamque vim dicendi, id. ib. 1, 20, 89: Q. Lucilius Balbus tantos progressus habebat in Stoicis, ut, etc., id. N. D. 1, 6, 15: neque quem usum belli haberent aut quibus institutis uterentur, reperiri poterat, Caes. B. G. 4, 20 fin.: nonnullam invidiam ex eo, quod, etc., Cic. de Or. 2, 70, 283: nimiam spem, Cato ap. Gell. 13, 17, 1: spem in fide alicujus, Cic. Inv. 1, 39, 71; cf.: tantum spei ad vivendum, id. Att. 15, 20, 2; id. N. D. 3, 6, 14; cf. also: summam spem de aliquo, id. Lael. 3, 11: odium in equestrem ordinem, id. Clu. 55, 151: metum, Prop. 3, 11 (4, 10), 6: consolationem semper in ore atque in animo, Cic. Fam. 5, 16, 2; cf. Varr. L. L. 6, § 56 Müll.: rogavi, ut diceret, quid haberet in animo, Cic. Att. 8, 10: neque modum neque modestiam victores habere, observe no bounds, Sall. C. 11, 4; v. modus: haec habebam fere, quae te scire vellem, Cic. Att. 1, 6; cf.: haec habui de amicitia quae dicerem, this is what I had to say, id. Lael. 27 fin.: fidem, gratiam, honorem, rationem; v. these nouns.—In a play on the word lumen: Arge, jaces; quodque in tot lumina lumen habebas Exstinctum est, the light for so many lights (eyes), Ov. M. 1, 720.—habeo etiam dicere quem contra morem majorum dejecerit, etc., Cic. Rosc. Am. 35, 100: de re publica nihil habeo ad te scribere, id. Att. 2, 22, 6.—So with inf. or with the part. fut. pass. (ante-class. and post-Aug.), to have or be obliged to do something, I must do something: rogas, ut id mihi habeam curare, Varr. R. R. 1, 1, 2: filius hominis, quod carne indui haberet in terra, Lact. 4, 12, 15: habemus humiliare eum in signo, id. 4, 18, 22: quod plurimae haereses haberent existere, id. 4, 30, 2: etiam Filius Dei mori habuit, Tert. Hab. Mul. 1: si inimicos jubemur diligere, quem habemus odisse? id. Apol. 37: de spatiis ordinum eatenus praecipiendum habemus, ut intelligant agricolae, etc., Col. 5, 5, 3: praesertim cum enitendum haberemus, ut, etc., Plin. Ep. 1, 8, 12: si nunc primum statuendum haberemus, Tac. A. 14, 44: cum respondendum haberent, id. Or. 36.—prima classis LXXXVIII. centurias habeat, Cic. Rep. 2, 22: locus ille nihil habet religionis, id. Leg. 2, 22, 57: humani animi eam partem, quae sensum habeat, id. Div. 1, 32, 70: animus incorruptus agit atque habet cuncta, neque ipse habetur, Sall. J. 2, 3: divinus animus mortale nihil habuit, Cic. Scaur. § 50: habet statum res publica de tribus secundarium, id. Rep. 1, 42; cf.: nullum est genus illarum rerum publicarum, quod non habeat iter ad finitimum quoddam malum, id. ib. 1, 28: ipsa aequabilitas est iniqua, cum habeat nullos gradus dignitatis, id. ib. 1, 27: nulla alia in civitate...ullum domicilium libertas habet, id. ib. 1, 31: nostri casus plus honoris habuerunt quam laboris, id. ib. 1, 4; cf.: viri excellentis ancipites variique casus habent admirationem, id. Fam. 5, 12, 5: habet etiam amoenitas ipsa illecebras multas cupiditatum, id. Rep. 2, 4: quid habet illius carminis simile haec oratio? id. ib. 1, 36: magnam habet vim disciplina verecundiae, id. ib. 4, 6 et saep.: quomodo habere dicimur febrem, cum illa nos habeat, Sen. Ep. 119 med.; cf.: animalia somnus habebat, Verg. A. 3, 147; Ov. M. 7, 329: me somno gravatum Infelix habuit thalamus, Verg. A. 6, 521; cf.: non me impia namque Tartara habent, id. ib. 5, 734: habentque Tartara Panthoiden, Hor. C. 1, 28, 9: qui (metus) major absentes habet, id. Epod. 1, 18; Sen. Const. Sap. 7: et habet mortalia casus, Luc. 2, 13: terror habet vates, Stat. Th. 3, 549.miserum istuc verbum et pessumum'st, habuisse et nihil habere, Plaut. Rud. 5, 2, 34; cf. Ter. Ad. 4, 7, 10: qui habet, ultro appetitur: qui est pauper, aspernatur, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 792 P.: habet idem in nummis, habet idem in urbanis praediis, Cic. Verr. 2, 3, 86, § 199; so, in nummis, id. Att. 8, 10: in Salentinis aut in Brutiis, i. e. to have possessions, id. Rosc. Am. 46, 132; cf. Cic. Verr. 2, 5, 18, § 45: nos quod simus, quod habeamus, etc., Curius ap. Cic. Fam. 7, 29, 1: et belli rabies et amor successit habendi, Verg. A. 8, 327; cf.: amore senescit habendi, Hor. Ep. 1, 7, 85; Phaedr. 3 prol. 21; Juv. 14, 207: quid habentibus auri nunquam exstincta sitis? Sil. 5, 264; so, habentes = οἱ ἔχοντες, the wealthy, Lact. 5, 8, 7. —de Alexandrina re tantum habeo polliceri, me tibi cumulate satisfacturum, Cic. Fam. 1, 5, 3: de re publica nihil habeo ad te scribere, id. Att. 2, 22, 6: haec fere dicere habui de natura deorum, this is the substance of what I had to say, id. N. D. 3, 39, 93; cf.: quid habes igitur dicere de Gaditano foedere? id. Balb. 14, 33: habeo etiam dicere, quem de ponte in Tiberim dejecerit, id. Rosc. Am. 35, 100: illud affirmare pro certo habeo, etc., Liv. 44, 22, 4: sic placet, an melius quis habet suadere? Hor. Epod. 16, 23.—or: nihil habeo, quod faciam, dicam, etc.): de quibus habeo ipse, quid sentiam: non habeo autem, quid tibi assentiar, Cic. N. D. 3, 25, 64: de pueris quid agam, non habeo, id. Att. 7, 19: usque eo quid arguas non habes, id. Rosc. Am. 15, 45: quid huic responderet, non habebat, id. Mur. 12, 26: nec quid faceret habebat, Cic. Verr. 2, 4, 23, § 51; id. Off. 2, 2, 7: qui, quo se reciperent, non haberent, Caes. B. G. 4, 38, 2: nihil habeo, quod ad te scribam, Cic. Att. 7, 19: nil habeo, quod agam, Hor. S. 1, 9, 19; and: nihil habeo, quod cum amicitia Scipionis possim comparare, Cic. Lael. 27, 103.—anulus in digito subter tenuatur habendo, i. e. by use, by wearing, Lucr. 1, 312; cf.: aera nitent usu: vestis bona quaerit haberi, Ov. Am. 1, 8, 51: quippe quas (divitias) honeste habere licebat, abuti per turpitudinem properabant, Sall. C. 13, 2 Kritz; cf.: magnae opes innocenter paratae et modeste habitae, Tac. A. 4, 44.—Hence, nec inmensa barbarorum scuta, enormis hastas, inter truncos arborum perinde haberi quam pila, Tac. A. 2, 14.—Trop.: quo modo rem publicam habuerint (majores), disserere, Sall. C. 5, 9; cf.: reipublicae partes, Tac. A. 4, 6 init.—aliquem in obsidione, Caes. B. C. 3, 31, 3: aliquem in liberis custodiis, Sall. C. 47, 3; so, aliquem in custodiis, id. ib. 52, 14: aliquem in vinculis, id. ib. 51 fin.; for which also: in custodiam habitus, i. e. put into prison and kept there, Liv. 22, 25; Tac. H. 1, 87; cf.: quo facilius omne Hadriaticum mare in potestatem haberet, Caes. B. C. 1, 25 Oud. N. cr. (al. in potestate): cum talem virum in potestatem habuisset, Sall. J. 112 fin. Kritz N. cr.: quae res eos in magno diuturnoque bello inter se habuit, id. ib. 79, 3: alios in ea fortuna haberent, ut socii esse quam cives mallent, Liv. 26, 24: aegros in tenebris, Cels. 3, 18: aquam caelestem sub dio in sole, Col. 12, 12, 1: in otio militem, Liv. 39, 2, 6; cf.: legiones habebantur per otium, Tac. H. 1, 31: externa sine cura habebantur, id. A. 1, 79 init.: exercitus sine imperio et modestia habitus, Sall. J. 44, 1: quos ille postea magno in honore habuit, Caes. B. C. 1, 77, 2; for which: quos praecipuo semper honore Caesar habuit, id. B. G. 5, 54, 4: habeo Junium (mensem) et Quintilem in metu, i. e. I fear, Cic. Att. 6, 1, 14.— So with an adj. or a perf. part., to denote a lasting condition: ita me mea forma habet sollicitum, Plaut. Most. 4, 2, 95 Lorenz; id. Men. 4, 2, 12; 21: miserrimum ego hunc habebo amasium, id. Cas. 3, 3, 27 al.: laetum Germanicum, Tac. A. 2, 57; 65: sollicitum habebat cogitatio, Cic. Fam. 7, 3, 1; 2, 16, 2.—Hence, cum haberet collegam in praetura Sophoclem, Cic. Off. 1, 40, 144; cf. Quint. 10, 1, 93: an heredem habuerit eum, a quo, etc., id. 7, 2, 37: istaec illum perdidit assentatio, nam absque te esset, ego illum haberem rectum ad ingenium bonum, Plaut. Bacch. 3, 3, 8: cur ergo unus tu Apollonidenses miseriores habes quam pater tuus habuit umquam? Cic. Fl. 29, 71: obvium habuerunt patrem, Quint. 7, 1, 29: reliquas civitates stipendiarias, Caes. B. G. 1, 30, 3: quod (cognomen) habes hereditarium, Cic. Rep. 6, 11: quae habuit venalia, Cic. Verr. 2, 3, 62, § 144; Brut. ap. Cic. Fam. 11, 11, 1: qui auro habeat soccis suppactum solum, Plaut. Bacch. 2, 3, 98: me segregatum habuisse, uxorem ut duxit, a me Pamphilum, have kept him away, aloof, Ter. Hec. 5, 1, 25; cf.: inclusum in curia senatum habuerunt, Cic. Att. 6, 2, 8: (Romulus) habuit plebem in clientelas principum descriptam, id. Rep. 2, 9: satis mihi videbar habere cognitum Scaevolam ex iis rebus, quas, etc., id. Brut. 40, 147; cf.: si nondum eum satis habes cognitum, id. Fam. 13, 17, 3; ib. 15, 20 fin.: fidem spectatam jam et diu cognitam, id. Div. ap. Caecil. 4, 11: decumas ad aquam deportatas, Cic. Verr. 2, 3, 14, § 36: domitas habere libidines, id. de Or. 1, 43, 194: omnes philosophiae notos et tractatos locos, id. Or. 33, 118; id. Rep. 2, 6: innumerabilia, quae collecta habent Stoici, id. Div. 2, 70, 145: quantum in acie tironi sit committendum, nimium saepe expertum habemus, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 3: quare velim ita statutum habeas, me, etc., Cic. Fam. 6, 2, 1: habeo absolutum suave ἔπος ad Caesarem, id. Q. Fr. 3, 9, 6: in adversariis scriptum habere (nomen), id. Rosc. Com. 3, 9: de Caesare satis dictum habebo, id. Phil. 5, 19, 52: bellum habere susceptum, id. Agr. 2, 6, 14: quam (domum) tu iam dimensam et exaedificatam animo habebas, id. Att. 1, 6, 1: ut omnes labores, pericula consueta habeam, Sall. J. 85, 7: compertum ego habeo, id. Cat. 58, 1; cf. Nep. Att. 17 fin.; 18, 1: neque ea res falsum (part. perf. pass.) me habuit, Sall. J. 10, 1 al. From this use is derived the compound perf. of the Romance languages: ho veduto, j'ai vu, qs. habeo visum, I have seen).—praecipit ut dent operam, uti eos quam maxime manifestos habeant, Sall. C. 41, 5: qui pascua publica infesta habuerant, Liv. 39, 29, 9; 34, 36, 3: necdum omnia edita facinora habent, id. 39, 16, 3; 31, 42, 1: anxium me et inquietum habet petitio Sexti, Plin. Ep. 2, 9, 1: sed Pompeium gratia impunitum habuit, kept, Vell. 2, 1, 5.—in aliquo (aliquā re), aliquem (aliquid) habere (rare): ea si fecissem, in vestra amicitia exercitum, divitias, munimenta regni me habiturum, Sall. J. 14, 1: in vobis liberos, parentes, consanguineos habeo, Curt. 6, 9, 12: majora in eo obsequia habiturus, Just. 8, 6, 6; cf. Cic. Fam. 2, 16, 5.—is, uti tu me hic habueris, proinde illum illic curaverit, Plaut. Capt. 2, 2, 64: equitatu agmen adversariorum male habere et carpere, Caes. B. C. 1, 63, 2; cf. Cels. 3, 20; 3, 21: exercitum luxuriose nimisque liberaliter habere, Sall. C. 11, 5 Kritz; cf.: eos ille non pro vanis hostibus, ut meriti erant, sed accurate et liberaliter habuit, id. J. 103, 5; 113, 2: Fabiis plurimi (saucii) dati, nec alibi majore cura habiti, Liv. 2, 47, 12; 29, 8, 6; 37, 34, 5: video quam molliter tuos habeas, Plin. Ep. 5, 19, 1: militant vobiscum, qui superbe habiti rebellassent, Curt. 8, 8, 11: virgines tam sancte habuit, id. 3, 12, 21; 4, 10, 33: male habere aliquem, Nep. Eum. 12, 1: neque conjugem et filium ejus hostiliter haberi, Tac. A. 2, 10.—Tironem Patris aegrum reliqui...et quamquam videbatur se non graviter habere, tamen sum sollicitus, etc., Cic. Att. 7, 2, 3: praeclare te habes, cum, etc., Cic. Verr. 2, 2, 61, § 149: ipsi se hoc melius habent quam nos, quod, etc., id. Att. 11, 7, 4: Bene habemus nos, id. ib. 2, 8, 1: ego me bene habeo, am well, Tac. A. 14, 51: praeclare se res habeat (is well), si, etc., Cic. de Or. 1, 25, 114: male se res habet, cum, quod virtute effici debet, id tentatur pecunia, id. Off. 2, 6, 22; cf. id. de Or. 2, 77, 313: quae cum ita se res haberet, tamen, etc., Cic. Verr. 2, 2, 50, § 124; cf.: ita se res habet, ut ego, etc., id. Quint. 1, 2: sic profecto res se habet, id. de Or. 2, 67, 271: scire aveo, quomodo res se habeat, id. Att. 13, 35, 2; cf. id. de Or. 2, 32, 140: ut se tota res habeat, Cic. Verr. 2, 2, 5, § 15; cf.: ut meae res sese habent, Ter. Phorm. 5, 4, 1.—virtus clara aeternaque habetur, exhibits itself, is, continues, Sall. C. 1, 4: sicuti pleraque mortalium habentur, as for the most part happens in human affairs, id. ib. 6, 3.—volui animum tandem confirmare hodie meum, Ut bene haberem filiae nuptiis, I might enjoy myself, Plaut. Aul. 2, 8, 2: qui bene habet suisque amicis est volup, id. Mil. 3, 1, 130: bene habent tibi principia, Ter. Phorm. 2, 3, 82: bene habet: jacta sunt fundamenta defensionis, it is well, Cic. Mur. 6, 14; Liv. 8, 6: magnum narras, vix credibile! atqui sic habet, so it is, it is even so, Hor. S. 1, 9, 53: illasce sues sanas esse habereque recte licere spondesne? Formula emendi, ap. Varr. R. R. 2, 4, 5; 2, 3, 5.—aliquem fidelem sibi habere, Plaut. Bacch. 3, 3, 87: deos aeternos et beatos, Cic. N. D. 1, 17, 45: id habent hodie vile et semper habuerunt, id. Balb. 22, 51: maximam illam voluptatem habemus, quae, etc., id. Fin. 1, 11, 37: eum nos ut perveterem habemus... nec vero habeo quemquam antiquiorem, id. Brut. 15, 61: Ut et rex et pater habereter omnium, id. Rep. 1, 36; 2, 21: parentem Asiae et dici et haberi, id. Q. Fr. 1, 1, 10 fin.: eos dicit esse habitos deos, a quibus, etc., id. N. D. 1, 15, 38: cum esset habendus rex, quicumque genere regio natus esset, id. Rep. 1, 33; cf. id. ib. 2, 12 fin.: non habeo nauci Marsum augurem, Poët. ap. Cic. Div. 1, 58, 132: cujus auctoritas in iis regionibus magni habebatur, Caes. B. G. 4, 21, 7: nihil pensi habere, Quint. 11, 1, 29; cf. also: an perinde habenda sit haec atque illa, id. 7, 3, 11: sese illum non pro amico, sed pro hoste habiturum, Caes. B. G. 1, 44, 19; so, aliquem pro hoste, Liv. 2, 20; Curt. 6, 2 al.: nisi in provincia relictas rationes pro relatis haberem, Cic. Fam. 5, 20, 2: licet omnia Italica pro Romanis habeam, Quint. 1, 5, 56; 12, 10, 73: istuc jam pro facto habeo, Cic. Att. 13, 1, 2: Pompeium pro certo habemus per Illyricum proficisci in Galliam, to consider as certain, id. ib. 10, 6 fin.: id obliviscendum, pro non dicto habendum, Liv. 23, 22, 9: hoc velim in maximis rebus et maxime necessariis habeas, Cic. Att. 5, 5 fin.: aliquem in deorum numero, id. N. D. 1, 14, 36: aliquem in hostium numero, Caes. B. G. 1, 28, 1: aliquem suorum In numero, Hor. S. 2, 6, 41; for which also: hostium numero haberi, Cic. Att. 11, 6, 6: numero impiorum ac sceleratorum haberi, Caes. B. G. 6, 13, 7; cf. also Quint. 3, 7, 2: quem Aegyptii nefas habent nominare, Cic. N. D. 3, 22, 56: mutare nefas habent, Quint. 12, 8, 6: nec tamen est habendum religioni, nocentem aliquando defendere, to scruple, make a conscience of, Cic. Off. 2, 14, 51; cf.: nec eam rem habuit religioni, id. Div. 1, 35, 77: quando tu me bene merentem tibi habes despicatui, you despise, Plaut. Men. 4, 3, 19: non sic ludibrio tuis factis habitus essem, Ter. Hec. 4, 1, 11.—Hence: sic habeto, or sic habeas aliquid, or with an object-clause, hold or judge thus, be convinced or persuaded, believe, know: sed hoc nihil ad te: illud velim sic habeas, uod intelliges, etc., Cic. Fam. 3, 13, 2: unum hoc sic habeto: si, etc., id. ib. 2, 6 fin.: sic habeto: omnibus, etc., id. Rep. 6, 13: enitere et sic habeto, non esse te mortalem, sed corpus hoc, id. ib. 6, 24; so with an object-clause, id. Fam. 2, 10, 1; 16, 4, 4.—Without sic: id primum ergo habeto, non sine magna causa, etc., Cic. Fam. 13, 29, 2: tantum habeto, civem egregium esse Pompeium, etc., id. ib. 2, 8, 2.—neque cuiquam mortalium injuriae suae parvae videntur: multi eas gravius aequo habuere, Sall. C. 51, 11: egestas facile habetur sine damno, id. ib. 6, 37: quae in praesens Tiberius civiliter habuit, sed, etc., Tac. A. 4, 21: neque tantum maleficium impune habendum, id. ib. 3, 70; 12, 48: nec ita aegre habuit filium id pro parente ausum, Liv. 7, 5, 7 Weissenb.—urbem Romam condidere atque habuere initio Trojani, Sall. C. 6, 1: qui mortales initio Africam habuerint, id. J. 17, 7; 18, 1; cf. Siciliam et Sardiniam per legatos habuit, rule, administer, Flor. 4, 2, 22: urbem Romanam a principio reges habuere, Tac. A. 1, 1: Hispaniae tribus legionibus habebantur, id. ib. 4, 5; 12, 54.—ille geminus qui Syracusis habet, Plaut. Men. prol. 69: quis istic habet? id. Bacch. 1, 2, 6: ubi nunc adulescens habet? id. Trin. 1, 2, 156: apud aedem Junonis Lucinae, ubi aeditumus habere solet, Varr. L. L. 5, § 50 Müll.; cf.: situm formamque et universorum castrorum et partium, qua Poeni, qua Numidae haberent...specularentur, Liv. 30, 4, 2 (but v. Weissenb. ad loc.).—aetatem procul a republica, Sall. C. 4, 1: vitam, id. ib. 51, 12 al.—siquidem istius regis (Anci) matrem habemus, ignoramus patrem, Cic. Rep. 2, 18 fin.: habes consilia nostra; nunc cognosce de Bruto, there you have, such are, id. Att. 5, 21, 10: habetis igitur primum ortum tyranni, id. Rep. 2, 27: habetis sermonem bene longum hominis, id. de Or. 2, 88, 361; cf. also: habes nostras sententias, Suet. Claud. 4: habes, quae fortissime de beata vita dici putem, Cic. Tusc. 5, 28 fin.; cf. id. de Or. 2, 71, 291. —habebat hoc omnino Caesar: quem plane perditum aere alieno egentemque cognorat, hunc in familiaritatem libentissime recipiebat, Cic. Phil. 2, 32, 78; id. Pis. 32, 81.—alium quaerebam, iter hac habui, made, directed, Ter. Eun. 5, 9, 35; cf.: ex urbe profectus iter ad legiones habebat, Caes. B. C. 1, 14, 3; so, iter, id. ib. 1, 51, 1; 3, 11, 2; 3, 106, 1; Cic. Q. Fr. 2, 6, 2: vias, Luc. 2, 439: C. Cato contionatus est, comitia haberi non siturum, si, etc., to be held, Cic. Q. Fr. 2, 6, 6: senatum, id. ib. 2, 13, 3; id. Fam. 1, 4, 1; Caes. B. C. 1, 2, 1: concilia, id. B. G. 5, 53, 4: contionem, Cic. Att. 4, 1, 6: censum, Cic. Verr. 2, 2, 55, § 138: delectum (militum), id. Phil. 5, 12, 31; id. Fam. 15, 1 fin.; Caes. B. G. 6, 1; v. delectus: ludos, Suet. Rhet. 1: sermonem, Cic. Tusc. 1, 24, 57; cf.: orationem, to deliver, id. Rep. 1, 46: multis verbis ultro citroque habitis, id. ib. 6, 9 fin.: disputationem, id. ib. 1, 7; Caes. B. G. 5, 30, 1: dialogum, Cic. Att. 2, 9, 1: verba, id. de Or. 2, 47, 190: querelam de aliquo apud aliquem, id. Q. Fr. 1, 2, 1, § 2: controversiam de fundo cum aliquo, id. Fam. 13, 69, 2 et saep.: deinde adventus in Syriam primus equitatus habuit interitum, caused, occasioned, Cic. Prov. Cons. 4, 9; cf. id. Div. 2, 46, 96: latrocinia nullam habent infamiam, quae extra fines cujusque civitatis fiunt, Caes. B. G. 6, 23, 6.—istum exheredare in animo habebat, Cic. Rosc. Am. 18, 52; id. Att. 1, 17, 11: hoc (flumen) neque ipse transire in animo habebat neque hostes transituros existimabat, Caes. B. G. 6, 7, 5: neque bello eum invadere animo habuit, Liv. 44, 25, 1 dub (al. in animo), v. Drak. ad h. l.—clamare coeperunt, sibi ut haberet hereditatem, Cic. Verr. 2, 2, 19, § 47: per vindicationem his verbis legamus: DO LEGO, CAPITO, SUMITO, SIBI HABETO, Ulp. Fragm. 24, 3; cf. ib. § 5; Gai. Inst. 2, 209.—So the formula used in divorces: res tuas tibi habeas or habe, Plaut. Am. 3, 2, 47; Sen. Suas. 1, § 7: illam suam suas res sibi habere jussit ex duodecim tabulis, Cic. Phil. 2, 28, 69. —Comic. transf.: apage sis amor: tuas tibi res habeto, Plaut. Trin. 2, 1, 32.— Trop.: secreto hoc audi, tecum habeto, ne Apellae quidem liberto tuo dixeris, Cic. Fam. 7, 25, 2: verum haec tu tecum habeto, id. Att. 4, 15, 6.—postquam nos Amaryllis habet, Galatea reliquit, Verg. E. 1, 31; Tib. 1, 2, 65; Prop. 3, 8 (4, 7), 22: duxi, habui scortum, Plaut. Bacch. 4, 10, 6; Ter. And. 1, 1, 58: cum esset objectum, habere eum Laida; habeo, inquit, non habeor a Laide, Cic. Fam. 9, 26, 2.—desuper altus equo graviter ferit atque ita fatur: Hoc habet, Verg. A. 12, 296; Prud. Psych. 53.—hoc habet: reperi, qui senem ducerem, Plaut. Most. 3, 2, 26; id. Rud. 4, 4, 99: egomet continuo mecum; Certe captus est! Habet! Ter. And. 1, 1, 56 (id est vulneratus est. Habet enim qui percussus est: et proprie de gladiatoribus dicitur, Don.).—Hence: hăbĭtus, a, um, P. a., held or kept in a certain condition, state, humor (ante-class.). corpulentior videre atque habitior, Plaut. Ep. 1, 1, 8: si qua (virgo) est habitior paulo, pugilem esse aiunt, deducunt cibum, Ter. Eun. 2, 3, 23: (censores) equum nimis strigosum et male habitum, sed equitem ejus uberrimum et habitissimum viderunt, etc., Massur. Sabin. ap. Gell. 4, 20, 11.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*gʰeh₁bʰ-
- Proto-Indo-European*gʰh₁bʰéh₁yeti
- Proto-Italic*haβēō
- Latinhabeō
From Proto-Italic *habēō or *haβēō; the latter, from earlier *haβējō, may be from *gʰeh₁bʰ-éh₁-ye-ti, from Proto-Indo-European *gʰeh₁bʰ- (“to grab, to take”). Compare Old Irish gaibid (“takes, holds”), Polish gabać (“to accost, sue”). As such, it was long thought to be related to English give, though more recent research has placed this in doubt. Despite similarity in meaning and form, habeo is unrelated to English have, which is, rather, cognate with Latin capiō (“to take”). Oscan and Umbrian have cognate forms with -b-, which must reflect an original *-b-, because Proto-Italic *-β- (and therefore PIE *-bʰ-) becomes -f-, not -b-, in those languages. On the other hand, *b is a seldom-attested phoneme in PIE, whose status is still disputed. Thus, the exact origin of this word is not clear. Among the oldest attestations are the works of Plautus (circa 254 to 184 BC) and the Senatus consultum de Bacchanalibus (186 BC). Umbrian cognate hab- is attested in the Iguvine Tablets (oldest tablets 3rd century BC). Oscan cognate haf- is attested in the Tabula Bantina (89 BC). When used as a future in Late Latin and subsequently Romance, the pronunciation evolved into /ˈaβjo/ > /ˈajo/.
- Catalanhaver
- Catalanheure
- Occitanaverfrom Old Occitan aver
- Gasconàugerfrom Old Occitan aver
- Gasconerfrom Old Occitan aver
- Provençalaguerfrom Old Occitan aver
- Vivaro-Alpineaguerfrom Old Occitan aver
- Romanianavea
- Romanianavere
- Aromanianamu
- Aromanianam
- Aromanianaveari
- Istro-Romanianam
- Istro-Romanianamu
- Istro-Romanianve
- Megleno-Romanianam
- Megleno-Romanianveari
- Frenchavoirfrom Old French avoir
- Englishaverfrom Old French avoir
- Franco-Provençalavêr
- Angevinavair
- Bourbonnais-Berrichonavoér
- Champenoisaivoir
- Champenoisaivor
- Bourguignonaivoifrom Old French avoir
- Galloaveirfrom Old French avoir
- Normanaveirfrom Old French avoir
- Portuguesehaverfrom Old Galician-Portuguese aver
- Spanishhaberfrom Old Spanish aver
- Aragonesehaber
- Asturianhaberfrom Old Leonese aver
- Extremaduranavelfrom Old Leonese aver
- Extremaduranbelfrom Old Leonese aver
- Leonesehaberefrom Old Leonese aver
- Mirandesehaberfrom Old Leonese aver
- Galicianhaberfrom Old Galician-Portuguese aver
- Ladinoaverfrom Old Spanish aver
- Italianavere
- Corsicanavè
- Dalmatianavar
- Istriotavì
- Neapolitanavere
- Sicilianaviri
- Venetanaver
- Emilianavair
- Ladinavei
- Ladinavëi
- Ligurianavéi
- Piedmonteseavèj
- Romagnolavér
- Romagnolavēr
- Friulianvê
- Romanshavair
- Romanshhaver
- Romanshaver
- Romanshaveir
- Campidaneseaifrom Old Sardinian avere
- Campidaneseairifrom Old Sardinian avere
- Logudoreseàerefrom Old Sardinian avere
In English words that came into English from habeō
- behaviorhabeō
- ablehabilis
- habithabitus
- debtdēbita
- abilityhabilitās
- exhibitexhibitus
- duedēbeō
- inhabitantinhabitāns
- inhabitinhabitāre
- prohibitionprohibitiō
- prohibitprohibeō
- debitdebitum
- habitualhabituālis
- habitathabitat
- inhibitinhibitus
- inhibitioninhibitio
- habitationhabitātiōnem
- cohabitcohabitō
- habitablehabitābilis
- binnaclehabitāculum
- prohibitiveprohibitīvus
- habitushabitus
- habilehabilis
- exhibitorexhibitor