LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

abhibeō

abhibeō (present infinitive abhibēre, perfect active abhibuī, supine abhibitum)
Classical[aˈbɪ.be.oː]Ecclesiastical[aˈbiː.be.o]

Meaning

  1. to keep off, keep away, keep at a distance

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.abhibeōabhibēbamabhibēbōabhibuīabhibueramabhibuerō
2nd sg.abhibēsabhibēbāsabhibēbisabhibuistīabhibuerāsabhibueris
3rd sg.abhibetabhibēbatabhibēbitabhibuitabhibueratabhibuerit
1st pl.abhibēmusabhibēbāmusabhibēbimusabhibuimusabhibuerāmusabhibuerimus
2nd pl.abhibētisabhibēbātisabhibēbitisabhibuistisabhibuerātisabhibueritis
3rd pl.abhibentabhibēbantabhibēbuntabhibuērunt
abhibuēre
abhibuerantabhibuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.abhibeamabhibēremabhibuerimabhibuissem
2nd sg.abhibeāsabhibērēsabhibuerīsabhibuissēs
3rd sg.abhibeatabhibēretabhibueritabhibuisset
1st pl.abhibeāmusabhibērēmusabhibuerīmusabhibuissēmus
2nd pl.abhibeātisabhibērētisabhibuerītisabhibuissētis
3rd pl.abhibeantabhibērentabhibuerintabhibuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.abhibeorabhibēbarabhibēbor
2nd sg.abhibēris
abhibēre
abhibēbāris
abhibēbāre
abhibēberis
abhibēbere
3rd sg.abhibēturabhibēbāturabhibēbitur
1st pl.abhibēmurabhibēbāmurabhibēbimur
2nd pl.abhibēminīabhibēbāminīabhibēbiminī
3rd pl.abhibenturabhibēbanturabhibēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.abhibearabhibērer
2nd sg.abhibeāris
abhibeāre
abhibērēris
abhibērēre
3rd sg.abhibeāturabhibērētur
1st pl.abhibeāmurabhibērēmur
2nd pl.abhibeāminīabhibērēminī
3rd pl.abhibeanturabhibērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.abhibēabhibēre
pres. 2nd pl.abhibēteabhibēminī
fut. 2nd sg.abhibētōabhibētor
fut. 3rd sg.abhibētōabhibētor
fut. 2nd pl.abhibētōte—
fut. 3rd pl.abhibentōabhibentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveabhibēreabhibērī
perfect infinitiveabhibuisseabhibitum esse
future infinitiveabhibitūrum esseabhibitum īrī
present participleabhibēns—
perfect participle—abhibitus
abhibita, abhibitā, abhibitae, abhibitam, abhibitārum, abhibitās, abhibite, abhibitī, abhibitīs, abhibitō, abhibitōrum, abhibitōs
future participleabhibitūrus
abhibitūra, abhibitūrā, abhibitūrae, abhibitūram, abhibitūrārum, abhibitūrās, abhibitūre, abhibitūrī, abhibitūrīs, abhibitūrō, abhibitūrōrum, abhibitūrōs, abhibitūrum
abhibendus
abhibenda, abhibendā, abhibendae, abhibendam, abhibendārum, abhibendās, abhibende, abhibendīs, abhibendōrum, abhibendōs
gerundabhibendī, abhibendō, abhibendumsupineabhibitum, abhibitū

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂ep
  2. Proto-Indo-European*h₂epó
  3. Proto-Italic*ap
  4. Latinabhibeō

Latin ab- Proto-Indo-European *gʰeh₁bʰ- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *gʰh₁bʰéh₁yeti Proto-Italic *haβēō Latin habeō Latin abhibeō From ab- + habeō (“have”).

Quick answers

What does abhibeō mean in Latin?
abhibeō, a verb, means “to keep off, keep away, keep at a distance”.
What are the principal parts of abhibeō?
abhibeō, abhibēre, abhibuī, abhibitum (second conjugation).
How do you pronounce abhibeō?
In classical Latin, [aˈbɪ.be.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈbiː.be.o].
Where does abhibeō come from?
Proto-Indo-European *h₂ep → Proto-Indo-European *h₂epó → Proto-Italic *ap → Latin abhibeō.