LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

fīgō

fīgō (present infinitive fīgere, perfect active fīxī, supine fīxum or fīctum)
Classical[ˈfiː.ɡoː]Ecclesiastical[ˈfiː.ɡo]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to fasten, fix
  2. to transfix, pierce
  3. to erect, post, set up
  4. to affirm, assert
  5. to drive nails

Latīnē defined in Latin in our graded readers

acūtum in rem pellō; sagitta in arbore fīxa est.
fīgō -ere — in Mille Verba, Bellum et Arma

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fīgōfīgēbamfīgamfīxīfīxeramfīxerō
2nd sg.fīgisfīgēbāsfīgēsfīxistīfīxerāsfīxeris
3rd sg.fīgitfīgēbatfīgetfīxitfīxeratfīxerit
1st pl.fīgimusfīgēbāmusfīgēmusfīximusfīxerāmusfīxerimus
2nd pl.fīgitisfīgēbātisfīgētisfīxistisfīxerātisfīxeritis
3rd pl.fīguntfīgēbantfīgentfīxērunt
fīxēre
fīxerantfīxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fīgamfīgeremfīxerimfīxissem
2nd sg.fīgāsfīgerēsfīxerīsfīxissēs
3rd sg.fīgatfīgeretfīxeritfīxisset
1st pl.fīgāmusfīgerēmusfīxerīmusfīxissēmus
2nd pl.fīgātisfīgerētisfīxerītisfīxissētis
3rd pl.fīgantfīgerentfīxerintfīxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fīgorfīgēbarfīgar
2nd sg.fīgeris
fīgere
fīgēbāris
fīgēbāre
fīgēris
fīgēre
3rd sg.fīgiturfīgēbāturfīgētur
1st pl.fīgimurfīgēbāmurfīgēmur
2nd pl.fīgiminīfīgēbāminīfīgēminī
3rd pl.fīgunturfīgēbanturfīgentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.fīgarfīgerer
2nd sg.fīgāris
fīgāre
fīgerēris
fīgerēre
3rd sg.fīgāturfīgerētur
1st pl.fīgāmurfīgerēmur
2nd pl.fīgāminīfīgerēminī
3rd pl.fīganturfīgerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fīgefīgere
pres. 2nd pl.fīgitefīgiminī
fut. 2nd sg.fīgitōfīgitor
fut. 3rd sg.fīgitōfīgitor
fut. 2nd pl.fīgitōte—
fut. 3rd pl.fīguntōfīguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefīgerefīgī
perfect infinitivefīxissefīxum esse
fīctum esse
future infinitivefīxūrum esse
fīctūrum esse
fīxum īrī
fīctum īrī
present participlefīgēns—
perfect participle—fīxus
fīctus, fīxa, fīxā, fīxae, fīxam, fīxārum, fīxās, fīxe, fīxīs, fīxō, fīxōrum, fīxōs
future participlefīxūrus
fīctūrus, fīxūra, fīxūrā, fīxūrae, fīxūram, fīxūrārum, fīxūrās, fīxūre, fīxūrī, fīxūrīs, fīxūrō, fīxūrōrum, fīxūrōs, fīxūrum
fīgendus
fīgundus, fīgenda, fīgendā, fīgendae, fīgendam, fīgendārum, fīgendās, fīgende, fīgendīs, fīgendōrum, fīgendōs
gerundfīgendī, fīgendō, fīgendumsupinefīxum, fīxū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

oculos figere in terra and in terram
to keep one's eyes on the ground.

fīgo, xi, xum, 3 (archaic
I. part. perf. ficta, Lucr. 3, 4; Varr. R. R. 3, 7, 4), v. a. Gr. σφίγγ-ω, to bind fast; σφιγμός, φῖμός, muzzle; cf. fīlum, for figlum. Georg Curtius Gr. Etym. p. 186; Germ. dick. dicht; Engl. thick. etc., Corss. Krit. Nachtr. p. 233, to fix, fasten, drive or thrust in, attach, affix (class.; cf.: pango, configo, defigo).
I. Lit., constr. aliquid, aliquid in with abl. (poet. also in with acc., or aliquid with abl. only): imbrices medias clavulis, Cato, R. R. 21, 3: palum in parietem, Plaut. Mil. 4, 4, 4: mucrones in cive an in hoste, Cic. Phil. 14, 3, 6: tabulam decreti Caesaris aut beneficii, to post up, id. ib. 1, 1, 3; cf. id. ib. 12, 5 fin.: Antonius accepta grandi pecunia fixit legem a dictatore comitiis latam, i. e. posted it up as having been carried, id. Att. 14, 12, 1; cf.: adsentiri, ne qua tabula ullius decreti Caesaris figeretur, id. Phil. 1, 1, 3: fixit leges pretio atque refixit, Verg. A. 6, 622: quique aera legum vetustate delapsa, noscerent figerentque, Tac. H. 4, 40: nec verba minacia aere fixo legebantur, Ov. M. 1, 91: quam damnatis crucem servis fixeras, hadst fixed in the ground, erected, Cic. Verr. 2, 5, 6, § 12: feraces plantas humo, to plant, set, Verg. G. 4, 115: clavos verticibus, Hor. C. 3, 24, 5: cuneos, Plin. 17, 14, 24, § 109 (dub.): veribus trementia (frusta), to fix on spits, Verg. A. 1, 212: spicula pectore, Prop. 2, 13, 2 (3, 4, 2 M.); for which: harundo in vertice fixa, Hor. S. 1, 8, 7: cristas vertice, Verg. A. 10, 701: fumantes taedas sub pectore, id. ib. 7, 457: notas in collo dente, to impress, Tib. 1, 8, 38: virus in venas per vulnera, injects, Cic. Arat. 432: vestigia, plants his steps, i. e. moves on, Verg. A. 6, 159: arma quae fixa in parietibus fuerant, fastened up, hung up, Cic. Div. 1, 34, 74; cf.: scuta sublime fixa, id. ib. 2, 31, 67: arma ad postem Herculis, Hor. Ep. 1, 1, 5: arma thalamo, Verg. A. 4, 495: arma Troïa hic, id. ib. 1, 248: clipeum postibus, id. ib. 3, 287: dona Laurenti Divo, id. ib. 12, 768: ID AES AD STATVAM LORICATAM DIVI IVLII, S. C. ap. Plin. Ep. 8, 6, 13: qui spolia ex hoste fixa domi haberent, Liv. 23, 23, 6; 38, 43, 11: navalem coronam fastigio Palatinae domus, Suet. Claud. 17: luteum opus celsā sub trabe (hirundo), Ov. F. 1, 158: ipse summis saxis fixus asperis, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 44, 107, and id. Pis. 19, 43 (Trag. v. 413 ed. Vahl.): aliquem cruci, nail, Quint. 7, 1, 30; Suet. Dom. 10: corpus lacerum in crucem (al. cruce), Just. 21, 4 fin.: figit in virgine vultus, fixes, Verg. A. 12, 70: oculos solo, id. ib. 1, 482: oculos in terram, Sen. Ep. 11: in poet. transf.: oculos horrenda in virgine fixus, Verg. A. 11, 507 (cf.: defixus lumina vultu, id. ib. 6, 156; Tac. A. 3, 1): Caesar in silentium fixus, Tac. A. 6, 50 (56): obstipo capite et figentes lumine terram, Pers. 3, 80: foribus miser oscula figit, kisses, Lucr. 4, 1179: oscula dulcia, Verg. A. 1, 687: sedem Cumis, to fix his abode, Juv. 3, 2: domos, Tac. A. 13, 54.—
B. Transf., to fix by piercing through, to transfix, pierce (cf. configo, II.): hunc intorto figit telo, Verg. A. 10, 382: hunc jaculo acuto, Ov. M. 10, 131: hostes telis, Auct. B. Alex. 30 fin.: fixisse puellas gestit (Cupido), Tib. 2, 1, 71: cervos, Verg. E. 2, 29: dammas, id. G. 1, 308; id. A. 5, 515; Sil. 1, 305: cutem (clavi), Sen. Prov. 3: olli per galeam fixo stetit hasta cerebro, Verg. A. 12, 537: aprum, Juv. 1, 23: figar a sagitta, Ov. H. 16, 278: vulnus, to inflict, Mart. 1, 61, 4.
II. Trop.
A. To fix, fasten, direct.
1. With in and abl.: ego omnia mea studia, omnem operam, curam, industriam, cogitationem, mentem denique omnem in Milonis consulatu fixi et locavi, Cic. Fam. 2, 6, 3.—
2. With in and acc. (rare): fixus in silentium, Tac. A. 6, 50.—
3. In other constructions: beneficium, quemadmodum dicitur, trabali clavo, Cic. Verr. 2, 5, 21, § 53: nostras intra te fige querelas, Juv. 9, 94: penitus hoc se malum fixit, Sen. Tranq. 15: nequitiae fige modum tuae, Hor. C. 3, 15, 2. —
B. (Acc. to I. B.) Of speech, to sting; taunt, rally a person: aliquem maledictis, Cic. N. D. 1, 34, 93: adversarios, id. Or. 26, 89.—Hence, fixus, a, um, P. a., fixed, fast, immovable.
A. Lit. (very rare): illud maneat et fixum sit, Cic. Rab. Post. 9, 25: inque tuis nunc Fixa pedum pono pressis vestigia signis, i. e. firmly fixed in, Lucr. 3, 4; cf. in the foll.: astra, the fixed stars, Manil. 2, 35; so, flammae, Ov. Tr. 4, 3, 15.— Far more freq.,
B. Trop.: vestigia (integritatis) non pressa leviter, sed fixa ad memoriam illius provinciae sempiternam, Cic. Sest. 5, 13: non ita fixum, ut convelli non liceret, id. Clu. 45, 126: fixum et statutum, id. Mur., 30, 62; cf.: consilium fixum, id. Att. 6, 14, 2: animo fixum immotumque sedere, ne, etc., Verg. A, 4, 15: fixum est, with a subj.-clause, it is fixed, determined, Sil. 2, 364; 3, 114: decretum stabile, fixum, ratum, Cic. Ac. 2, 9, 27; cf.: ratum, fixum, firmum, permanent, id. ib. 2, 46, 141: illud fixum in animis vestris tenetote, fixed, impressed, id. Balb. 28, 64: quae perpetuo animo meo fixa manebunt, Lepid. ap. Cic. Fam. 10, 34, 3.— Adv.: fixe, fixedly (late Lat.): ubi tenacius habitabit et fixius, Aug. Ep. 6 fin.

Origins

Back-formation from the perfect stem fīx- under the influence of such as stringō, replacing earlier fīvō, the supine stem fīx- was also later taken from the perfect stem, replacing earlier fīct-; from Proto-Italic *feigʷō, from earlier *θeigʷō, from Proto-Indo-European *dʰéygʷeti, from Proto-Indo-European *dʰeygʷ- (“to stick, set up”). Cognates include English ditch, West Frisian dyk (“dam”), Dutch dijk, German Deich (“dike”) and Teich (“pond”) (all from Proto-Germanic *dīkaz), Lithuanian diegti (“to prick; plant”), dýgsti (“to geminate, grow”). Not to be confused with the probably-unrelated Proto-Indo-European *dʰeyǵʰ- (“to knead, form”) (the latter whence Latin fingō (“idem”), Sanskrit देहि (dehi-, “wall”) and देह (deha, “body”)).

Italo-Romance
  • Italianfiggere
  • Italianfissare
  • Sicilianfissari
Ibero-Romance
  • Portuguesefitarfrom Old Galician-Portuguese fitar
  • Galicianfitarfrom Old Galician-Portuguese fitar
Elsewhere
  • Italianaffittarefrom Medieval Latin affictāre
  • Asturianafitarfrom Medieval Latin affictāre
Balkano-Romance
  • Aromanianhig
  • Aromanianhigu

Quick answers

What does fīgō mean in Latin?
fīgō, a verb, means “to fasten, fix; to transfix, pierce; to erect, post, set up”.
What are the principal parts of fīgō?
fīgō, fīgere, fīxī, fīxum (third conjugation).
How do you pronounce fīgō?
In classical Latin, [ˈfiː.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfiː.ɡo].