verbthird conjugation
suffīgō
suffīgō (present infinitive suffīgere, perfect active suffīxī, supine suffīxum)
Classical[sʊfˈfiː.ɡoː]Ecclesiastical[sufˈfiː.ɡo]
Meaning
- to fasten or fix onto
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | suffīgō | suffīgēbam | suffīgam | suffīxī | suffīxeram | suffīxerō |
| 2nd sg. | suffīgis | suffīgēbās | suffīgēs | suffīxistī | suffīxerās | suffīxeris |
| 3rd sg. | suffīgit | suffīgēbat | suffīget | suffīxit | suffīxerat | suffīxerit |
| 1st pl. | suffīgimus | suffīgēbāmus | suffīgēmus | suffīximus | suffīxerāmus | suffīxerimus |
| 2nd pl. | suffīgitis | suffīgēbātis | suffīgētis | suffīxistis | suffīxerātis | suffīxeritis |
| 3rd pl. | suffīgunt | suffīgēbant | suffīgent | suffīxērunt suffīxēre | suffīxerant | suffīxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | suffīgam | suffīgerem | suffīxerim | suffīxissem |
| 2nd sg. | suffīgās | suffīgerēs | suffīxerīs | suffīxissēs |
| 3rd sg. | suffīgat | suffīgeret | suffīxerit | suffīxisset |
| 1st pl. | suffīgāmus | suffīgerēmus | suffīxerīmus | suffīxissēmus |
| 2nd pl. | suffīgātis | suffīgerētis | suffīxerītis | suffīxissētis |
| 3rd pl. | suffīgant | suffīgerent | suffīxerint | suffīxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | suffīgor | suffīgēbar | suffīgar |
| 2nd sg. | suffīgeris suffīgere | suffīgēbāris suffīgēbāre | suffīgēris suffīgēre |
| 3rd sg. | suffīgitur | suffīgēbātur | suffīgētur |
| 1st pl. | suffīgimur | suffīgēbāmur | suffīgēmur |
| 2nd pl. | suffīgiminī | suffīgēbāminī | suffīgēminī |
| 3rd pl. | suffīguntur | suffīgēbantur | suffīgentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | suffīgar | suffīgerer |
| 2nd sg. | suffīgāris suffīgāre | suffīgerēris suffīgerēre |
| 3rd sg. | suffīgātur | suffīgerētur |
| 1st pl. | suffīgāmur | suffīgerēmur |
| 2nd pl. | suffīgāminī | suffīgerēminī |
| 3rd pl. | suffīgantur | suffīgerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | suffīge | suffīgere |
| pres. 2nd pl. | suffīgite | suffīgiminī |
| fut. 2nd sg. | suffīgitō | suffīgitor |
| fut. 3rd sg. | suffīgitō | suffīgitor |
| fut. 2nd pl. | suffīgitōte | — |
| fut. 3rd pl. | suffīguntō | suffīguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | suffīgere | suffīgī |
| perfect infinitive | suffīxisse | suffīxum esse |
| future infinitive | suffīxūrum esse | suffīxum īrī |
| present participle | suffīgēns | — |
| perfect participle | — | suffīxus suffīxa, suffīxā, suffīxae, suffīxam, suffīxārum, suffīxās, suffīxe, suffīxīs, suffīxō, suffīxōrum, suffīxōs |
| future participle | suffīxūrus suffīxūra, suffīxūrā, suffīxūrae, suffīxūram, suffīxūrārum, suffīxūrās, suffīxūre, suffīxūrī, suffīxūrīs, suffīxūrō, suffīxūrōrum, suffīxūrōs, suffīxūrum | suffīgendus suffīgundus, suffīgenda, suffīgendā, suffīgendae, suffīgendam, suffīgendārum, suffīgendās, suffīgende, suffīgendīs, suffīgendōrum, suffīgendōs |
gerundsuffīgendī, suffīgendō, suffīgendumsupinesuffīxum, suffīxū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- cruci suffigere aliquem
- to crucify.
suf-fīgo (subf-), xi, xum, 3, v. a.,
I. to fasten beneath or below, to fasten or fix on, to affix (rare but class.):
ecce aedificat: columnam mento suffigit suo, Plaut. Mil. 2, 2, 54 Ritschl N. cr.: antennae suffixit lintea, Luc. 9, 328: aureis clavis crepidas, Plin. 33, 3, 14, § 50: janua suffixa tigillo, Cat. 67, 39: trabes multo auro, Sen. Hippol. 497: cruci suffixus, * Cic. Pis. 18, 42: aliquem cruci, Vell. 2, 42 fin.; Suet. Caes. 74; Paul. Sent. 5, 23, 15: patibulo, Just. 22, 7, 8: patibulis, id. 30, 2, 7; App. M. 10, p. 244, 18: aliquem in cruce, Cat. 99, 4; Hor. S. 1, 3, 82; Auct. B. Afr. 66: aliquem in crucem, Just. 18, 7, 15: caput Galbae hastā suffixum, stuck upon a spear, Suet. Galb. 20; cf. Tac. H. 1, 49: spolia in suggestu fori, Flor. 1, 11: dona postibus, App. M. 6, p. 174.—Trop.: novos stimulos dolori, Sen. Phoen. 206.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
suffīgō —, fīxus, ere
sub+figo, to fasten beneath, attach, affix : cruci suffixus, crucified : servum In cruce, H.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsuffīgō
Latin sub- Proto-Indo-European *dʰeygʷ-der. Proto-Italic *feigʷō Latin fīvō Latin fīgō Latin suffīgō From sub- + fīgō.
Descendants
- Italiansuffiggere
- Italiansoffittofrom Vulgar Latin *suffictus
- Frenchsoffitefrom Vulgar Latin *suffictus
- Englishsoffitfrom Vulgar Latin *suffictus
- Portuguesesofitofrom Vulgar Latin *suffictus
- Spanishsofitofrom Vulgar Latin *suffictus
- Asturiansofitufrom Vulgar Latin *suffictus
- Greekσοφίταfrom Vulgar Latin *suffictus
- Polishsufitfrom Vulgar Latin *suffictus