LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

circumsonō

circumsonō (present infinitive circumsonāre, perfect active circumsonuī, supine circumsonātum)
Classical[kɪrˈkũː.sɔ.noː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.so.no]

Meaning

  1. intransitiveto sound, reecho or resound with something on every side; to be filled with a sound
  2. intransitiveto resound, reecho
  3. transitiveto surround something with a sound, make something echo or resound, fill everywhere with a sound

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumsonōcircumsonābamcircumsonābōcircumsonuīcircumsonueramcircumsonuerō
circumsonārō
2nd sg.circumsonāscircumsonābāscircumsonābiscircumsonuistī
circumsonāstī
circumsonuerās
circumsonārās
circumsonueris
3rd sg.circumsonatcircumsonābatcircumsonābitcircumsonuitcircumsonuerat
circumsonārat
circumsonuerit
circumsonārit
1st pl.circumsonāmuscircumsonābāmuscircumsonābimuscircumsonuimuscircumsonuerāmuscircumsonuerimus
circumsonārimus
2nd pl.circumsonātiscircumsonābātiscircumsonābitiscircumsonuistis
circumsonāstis
circumsonuerātis
circumsonārātis
circumsonueritis
circumsonāritis
3rd pl.circumsonantcircumsonābantcircumsonābuntcircumsonuērunt
circumsonuēre, circumsonārunt
circumsonuerant
circumsonārant
circumsonuerint
circumsonārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumsonemcircumsonāremcircumsonuerim
circumsonārim
circumsonuissem
circumsonāssem
2nd sg.circumsonēscircumsonārēscircumsonuerīscircumsonuissēs
circumsonāssēs
3rd sg.circumsonetcircumsonāretcircumsonuerit
circumsonārit
circumsonuisset
circumsonāsset
1st pl.circumsonēmuscircumsonārēmuscircumsonuerīmus
circumsonārīmus
circumsonuissēmus
circumsonāssēmus
2nd pl.circumsonētiscircumsonārētiscircumsonuerītis
circumsonārītis
circumsonuissētis
circumsonāssētis
3rd pl.circumsonentcircumsonārentcircumsonuerint
circumsonārint
circumsonuissent
circumsonāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumsonorcircumsonābarcircumsonābor
2nd sg.circumsonāris
circumsonāre
circumsonābāris
circumsonābāre
circumsonāberis
circumsonābere
3rd sg.circumsonāturcircumsonābāturcircumsonābitur
1st pl.circumsonāmurcircumsonābāmurcircumsonābimur
2nd pl.circumsonāminīcircumsonābāminīcircumsonābiminī
3rd pl.circumsonanturcircumsonābanturcircumsonābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumsonercircumsonārer
2nd sg.circumsonēris
circumsonēre
circumsonārēris
circumsonārēre
3rd sg.circumsonēturcircumsonārētur
1st pl.circumsonēmurcircumsonārēmur
2nd pl.circumsonēminīcircumsonārēminī
3rd pl.circumsonenturcircumsonārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumsonācircumsonāre
pres. 2nd pl.circumsonātecircumsonāminī
fut. 2nd sg.circumsonātōcircumsonātor
fut. 3rd sg.circumsonātōcircumsonātor
fut. 2nd pl.circumsonātōte—
fut. 3rd pl.circumsonantōcircumsonantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumsonārecircumsonārī
perfect infinitivecircumsonuisse
circumsonāsse, circumsonāvisse
circumsonātum esse
future infinitivecircumsonātūrum essecircumsonātum īrī
present participlecircumsonāns—
perfect participle—circumsonātus
circumsonāta, circumsonātā, circumsonātae, circumsonātam, circumsonātārum, circumsonātās, circumsonātī, circumsonātōrum, circumsonātōs
future participlecircumsonātūrus
circumsonātūra, circumsonātūrā, circumsonātūrae, circumsonātūram, circumsonātūrārum, circumsonātūrās, circumsonātūre, circumsonātūrī, circumsonātūrīs, circumsonātūrō, circumsonātūrōrum, circumsonātūrōs, circumsonātūrum
circumsonandus
circumsonanda, circumsonandā, circumsonandae, circumsonandam, circumsonandārum, circumsonandās, circumsonande, circumsonandīs, circumsonandōrum, circumsonandōs
gerundcircumsonandī, circumsonandō, circumsonandumsupinecircumsonātum, circumsonātū

circum-sŏno, āre, v. n. and a.
I. (rare but class.).
I. Neutr., to sound, resound (with something) on every side, to be filled with any sound: locus, qui circumsonat ululatibus cantuque symphoniae, Liv. 39, 10, 7; 27, 18, 16; Vitr. 5, 8, 1; Manil. 5, 582. —
B. Of the sound itself, to resound: dux theatri sui audiens plausum, in modum planctus, circumsonare, Flor. 4, 2, 45.—
II. Act.
A. To surround a thing with a sound, to make something to echo or resound, to fill everywhere with a sound: aures vocibus undique, Cic. Off. 3, 2, 5 (cf. id. Fam. 6, 18, 4, and Hor. Ep. 1, 1, 7, personare aurem): clamor hostes circumsonat, Liv. 3, 28, 3: Rutulus murum circumsonat armis, Verg. A. 8, 474; cf.: quā totum Nereus circumsonat orbem, Ov. M. 1, 187 Haupt (al. circumsonat): me luxuria undique circumsonuit, Sen. Tranq. 1, 9.—
(b). Pass.: Threicio Scythioque fere circumsonor ore, Ov. Tr. 3, 13, 47; 4, 10, 111: nunc procul a patriā Geticis circumsonor armis, id. ib. 5, 3, 11.

Origins

Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *swenh₂- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *swonh₂éyeti Proto-Italic *swonaō Latin sonō Latin circumsonō From circum- + sonō (“sound, resound”).

Quick answers

What does circumsonō mean in Latin?
circumsonō, a verb, means “to sound, reecho or resound with something on every side; to be filled with a sound; to resound, reecho”.
What are the principal parts of circumsonō?
circumsonō, circumsonāre, circumsonuī, circumsonātum (first conjugation).
How do you pronounce circumsonō?
In classical Latin, [kɪrˈkũː.sɔ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkum.so.no].