vagus
Meaning
- adjectivewandering, rambling, strolling, roving, roaming, unfixed, unsettled, vagrant
vagus animis
gone insane, gone mad - adjectivefigurativelywandering, wavering, unsteady, inconstant, doubtful, uncertain, vague
- adjectiveundecided, fickle
vagus animi
undecided mind
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī sine viā certā errat; stēllae vagae.Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Errare · Vagari · Palari
Errare (ἔῤῥειν) is to go astray, πλανᾶσθαι, an involuntary wandering about, when one knows not the right way; vagari and palari, on the other hand, mean a voluntary wandering; vagari, like ἀλᾶσθαι, when one disdains a settled residence, or straight path, and wanders about unsteadily; palari (from pandere?) when one separates from one’s company, and wanders about alone. Erramus ignari, vagamur soluti, palamur dispersi. Tac. H. i. 68. Undique populatio et cædes; ipsi in medio vagi; abjectis armis magna pars, saucii aut palantes in montem Vocetiam perfugiunt. (i. 89.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vagus vagulus | vaga vagula | vagum vagulum |
| genitive | vagī vagulī | vagae vagulae | vagī vagulī |
| dative | vagō vagulō | vagae vagulae | vagō vagulō |
| accusative | vagum vagulum | vagam vagulam | vagum vagulum |
| ablative | vagō vagulō | vagā vagulā | vagō vagulō |
| vocative | vage vagule | vaga vagula | vagum vagulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vagī vagulī | vagae vagulae | vaga vagula |
| genitive | vagōrum vagulōrum | vagārum vagulārum | vagōrum vagulōrum |
| dative | vagīs vagulīs | vagīs vagulīs | vagīs vagulīs |
| accusative | vagōs vagulōs | vagās vagulās | vaga vagula |
| ablative | vagīs vagulīs | vagīs vagulīs | vagīs vagulīs |
| vocative | vagī vagulī | vagae vagulae | vaga vagula |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- stellae errantes, vagae
- the planets.
cum vagus et exsul erraret, Cic. Clu. 62, 175: itaque vagus esse cogitabam, id. Att. 7, 11, 5: dum existimabam vagos nos fore, id. ib. 7, 26, 3: Gaetuli vagi, palantes, Sall. J. 18, 2; cf. id. ib. 19, 5: multitudo dispersa atque vaga, Cic. Rep. 1, 25, 40 (from Aug. Ep. 138, 10): quae circum vicinos vaga es, Plaut. Mil. 2, 5, 14: navita, Tib. 1, 3, 39: mercator, Hor. A. P. 117: Hercules, id. C. 3, 3, 9: scurra, id. Ep. 1, 15, 28: tibicen, id. A. P. 215: pecus, id. C. 3, 13, 12: aves, id. ib. 4, 4, 2: cornix, id. ib. 3, 27, 16: pisces, id. S. 2, 4, 77: vagi per silvas ritu ferarum, Quint. 8, 3, 81; cf. also: saepe vagos extra limina ferte pedes, Ov. A. A. 3, 418: refringit virgulta pede vago, Cat. 63, 84: ne bestiae quidem ... facile patiuntur sese contineri motusque solutos et vagos a naturā sibi tributos requirunt, unrestrained, Cic. Fin. 5, 20, 56: peregrinationes, Sen. Tranq. 2, 13: errores, Ov. M. 4, 502: gressus, Mart. 2, 57, 1.—Of inanim. things: quae (sidera) autem vaga et mutabili erratione labuntur, Cic. Univ. 10; cf.: quae (stellae) errantes et quasi vagae nominarentur, id. Rep. 1, 14, 22: Aurorā exoriente vagi sub limina Solis, Cat. 64, 271: luna, Hor. S. 1, 8, 21: aequora, Tib. 2, 6, 3: flumina, Hor. C. 1, 34, 9: Tiberis, id. ib. 1, 2, 18: venti, id. ib. 3, 29, 24: fulmina, Ov. M. 1, 596: flamma, Hor. S. 1, 5, 73: crines, Ov. M. 2, 673: harena, flying, light, Hor. C. 1, 28, 23: domus (Scytharum), id. ib. 3, 24, 10: lumina noctis, Stat. Th. 3, 63: febres, sporadic, Cels. 3, 5: fel toto corpore, diffusing itself, Plin. 11, 37, 75, § 193.— (in oratione) solutum quiddam sit nec vagum tamen, capricious, Cic. Or. 23, 77: genus orationum, id. Brut. 31, 119; cf.: pars quaestionum vaga et libera et late patens, indefinite, vague, id. de Or. 2, 16, 67: nomen Ambrosiae et circa alias herbas fluctuatum, Plin. 27, 4, 11, § 28: de dis immortalibus habere non errantem et vagam, sed stabilem certamque sententiam, Cic. N. D. 2, 1, 2: vaga volubilisque fortuna, id. Mil. 26, 69: vaga popularisque supplicatio, irregular, i. e. celebrated as men chanced to meet, without legal appointment, Liv. 3, 63, 5: incertum diu et quasi vagum imperium, Suet. Vesp. 1: vagus adhuc Domitius, i. e. vacillating between the parties, Vell. 2, 76, 2: puellae, inconstant in love, Prop. 1, 5, 7: vagae moderator juventae, flighty, giddy, Mart. 2, 90, 1; Stat. S. 4, 6, 2: concubitu prohibere vago, i. e. promiscuous, Hor. A. P. 398; so Col. 12, 1, 2; Mart. 6, 21, 6.—Poet., with gen.: vagus animi, wandering in mind, Cat. 63, 4.—adv.: văgē, here and there, far and wide, dispersedly: vage effusi per agros palatique, etc., Liv. 26, 39, 22: res sparsae et vage disjectae, Auct. Her. 4, 2, 3: dispergere, id. ib. 4, 31, 42: dicere, Sen. Q. N. 2, 48, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*Hwogos
- Proto-Italic*wagos?
- Latinvagus
Uncertain. De Vaan suggests from Proto-Italic *wagos, possibly from Proto-Indo-European *Hwogos, and compares this form to Old Norse vakka (“to totter”), Old High German wankon (“to totter”), winkan (“to waver, stagger”), Old English wincian (“to nod”). Compare also with Lithuanian võgti (“to steal”).
- Catalanvague
- Englishvagus
- Italianvago
- Englishvaguefrom Old French vague
- Frenchvaguefrom Old French vague
- Portuguesevago
- Romanianvag
- Spanishvago
- Czechvágní
- Galicianvago
In English words that came into English from vagus
- vaguevagus
- vagabondvagābundus
- extravaganceextra
- vagaryvagor
- astrayextravagari
- divagatedīvagātus
- vagusvagus
- vagaristvagus
- vagilevagus
- mundivagantmundus
- solivagantsōlivagāns
- noctivagousnoctivagus
- evagateevagor
- solivagoussolivagus
- omnivagantvagans