adjectivefirst/second-declension adjective
Venerivagus
Venerivagus (feminine Venerivaga, neuter Venerivagum)
Classical[wɛ.nɛˈrɪ.wa.ɡʊs]Ecclesiastical[ve.neˈriː.va.ɡus]
Meaning
- adjectivevagabond in love
- adjectivelibidinous, dissolute
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Venerivagus | Venerivaga | Venerivagum |
| genitive | Venerivagī | Venerivagae | Venerivagī |
| dative | Venerivagō | Venerivagae | Venerivagō |
| accusative | Venerivagum | Venerivagam | Venerivagum |
| ablative | Venerivagō | Venerivagā | Venerivagō |
| vocative | Venerivage | Venerivaga | Venerivagum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Venerivagī | Venerivagae | Venerivaga |
| genitive | Venerivagōrum | Venerivagārum | Venerivagōrum |
| dative | Venerivagīs | Venerivagīs | Venerivagīs |
| accusative | Venerivagōs | Venerivagās | Venerivaga |
| ablative | Venerivagīs | Venerivagīs | Venerivagīs |
| vocative | Venerivagī | Venerivagae | Venerivaga |
Vĕnĕrĭ-văgus, a, um,
I. adj [1. Venus], vagabond in love, libidinous, dissolute, Varr. ap. Non. 46, 13.
Origins
From Venus + vagus (“wandering”).