adjectivefirst/second-declension adjective
sōlivagus
sōlivagus (feminine sōlivaga, neuter sōlivagum)
Classical[soːˈlɪ.wa.ɡʊs]Ecclesiastical[soˈliː.va.ɡus]
Meaning
- adjectivewandering alone
- adjectiveraresolitary, single, alone
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sōlivagus | sōlivaga | sōlivagum |
| genitive | sōlivagī | sōlivagae | sōlivagī |
| dative | sōlivagō | sōlivagae | sōlivagō |
| accusative | sōlivagum | sōlivagam | sōlivagum |
| ablative | sōlivagō | sōlivagā | sōlivagō |
| vocative | sōlivage | sōlivaga | sōlivagum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sōlivagī | sōlivagae | sōlivaga |
| genitive | sōlivagōrum | sōlivagārum | sōlivagōrum |
| dative | sōlivagīs | sōlivagīs | sōlivagīs |
| accusative | sōlivagōs | sōlivagās | sōlivaga |
| ablative | sōlivagīs | sōlivagīs | sōlivagīs |
| vocative | sōlivagī | sōlivagae | sōlivaga |
sōlĭvăgus, a, um, adj. solus - vagor (Ciceron.).
I. Lit., wandering or roving alone; of animals that lead a solitary life:
earum (bestiarum) partim solivagas, partim congregatas, Cic. Tusc. 5, 13, 38.—Of persons: non est enim singulare nec solivagum genus hoc (hominum), id. Rep. 1, 25, 39: (elephanti) minume ex omnibus solivagi, Plin. 8, 7, 7, § 23; v. solitarius.—II. Transf., alone, by itself, single, solitary (rare):
caelo solivago et volubili et in orbem incitato, Cic. Univ. 6, 18: solivaga, cognitio et jejuna, contracted, id. Off. 1, 44, 157: virginitas, standing alone, incomparable, Mart. Cap. 1, § 40.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sōlivagus adj.
solus+VAG-, wandering in solitude, roving alone : bestiae: caelum, i. e. selfmoving .—Fig., isolated, narrow : cognitio.
Origins
From sōlus (“alone”) + vagus (“wandering”).
In English words that came into English from sōlivagus
- solivagoussōlivagus