adjectivefirst/second-declension adjective
circumvagus
circumvagus (feminine circumvaga, neuter circumvagum)
Classical[kɪrˈkʊm.wa.ɡʊs]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.va.ɡus]
Meaning
- adjectivewandering about; flowing around
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | circumvagus | circumvaga | circumvagum |
| genitive | circumvagī | circumvagae | circumvagī |
| dative | circumvagō | circumvagae | circumvagō |
| accusative | circumvagum | circumvagam | circumvagum |
| ablative | circumvagō | circumvagā | circumvagō |
| vocative | circumvage | circumvaga | circumvagum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | circumvagī | circumvagae | circumvaga |
| genitive | circumvagōrum | circumvagārum | circumvagōrum |
| dative | circumvagīs | circumvagīs | circumvagīs |
| accusative | circumvagōs | circumvagās | circumvaga |
| ablative | circumvagīs | circumvagīs | circumvagīs |
| vocative | circumvagī | circumvagae | circumvaga |
circum-văgus, a, um, adj.,
I. wandering about, flowing around (very rare): oceanus, * Hor. Epod. 16, 41; cf. Auct. Pan. ad Pis. 19; Prud. Psych. 814.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circum-vagus adj.,
wandering about, flowing around: oceanus, H.
Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin vagus Latin circumvagus From circum- (“around, about”) + vagus (“wandering”).