adjectivefirst/second-declension adjective
mundivagus
mundivagus (feminine mundivaga, neuter mundivagum)
Classical[mʊnˈdɪ.wa.ɡʊs]Ecclesiastical[munˈdiː.va.ɡus]
Meaning
- adjectivewandering in or around the world
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mundivagus | mundivaga | mundivagum |
| genitive | mundivagī | mundivagae | mundivagī |
| dative | mundivagō | mundivagae | mundivagō |
| accusative | mundivagum | mundivagam | mundivagum |
| ablative | mundivagō | mundivagā | mundivagō |
| vocative | mundivage | mundivaga | mundivagum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mundivagī | mundivagae | mundivaga |
| genitive | mundivagōrum | mundivagārum | mundivagōrum |
| dative | mundivagīs | mundivagīs | mundivagīs |
| accusative | mundivagōs | mundivagās | mundivaga |
| ablative | mundivagīs | mundivagīs | mundivagīs |
| vocative | mundivagī | mundivagae | mundivaga |
mundĭvăgus, a, um, adj. mundusvagus,
I. wandering in the world, Inscr. Grut. p. 1174; Epigr. 8, 13.
Origins
From mundus (“world”) + vagus (“wandering”).