adjectivefirst/second-declension adjective
undivagus
undivagus (feminine undivaga, neuter undivagum)
Classical[ʊnˈdɪ.wa.ɡʊs]Ecclesiastical[unˈdiː.va.ɡus]
Meaning
- Late Latinadjectivewandering in the waves
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | undivagus | undivaga | undivagum |
| genitive | undivagī | undivagae | undivagī |
| dative | undivagō | undivagae | undivagō |
| accusative | undivagum | undivagam | undivagum |
| ablative | undivagō | undivagā | undivagō |
| vocative | undivage | undivaga | undivagum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | undivagī | undivagae | undivaga |
| genitive | undivagōrum | undivagārum | undivagōrum |
| dative | undivagīs | undivagīs | undivagīs |
| accusative | undivagōs | undivagās | undivaga |
| ablative | undivagīs | undivagīs | undivagīs |
| vocative | undivagī | undivagae | undivaga |
undĭvăgus, a, um, adj. unda-vagus,
I. wandering in waves (late Lat.):
latices, Coripp. Johan. 6, 342: salum, id. ib. 7, 344: Tethys, Anthol. Lat. 2, p. 303 Burm.Origins
From unda (“wave”) + vagus (“wandering”).