noun · femininethird declension
turpitūdō
turpitūdō f (genitive turpitūdinis)
Classical[tʊr.pɪˈtuː.doː]Ecclesiastical[tur.piˈtuː.do]
Meaning
- ugliness, unsightliness, foulness, deformity
- baseness, indecency, shamefulness, disgrace, dishonor, infamy, turpitude
Neque enim is es, Catilīna, ut tē aut pudor umquam ā turpitūdine, aut metus ā perīculō, aut ratiō ā furōre, revocārit.
For you are not the sort [of man], Catiline, either that shame has ever recalled you from infamy, or fear from danger, or reason from madness.63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.22
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | turpitūdō | turpitūdinēs |
| genitive | turpitūdinis | turpitūdinum |
| dative | turpitūdinī | turpitūdinibus |
| accusative | turpitūdinem | turpitūdinēs |
| ablative | turpitūdine | turpitūdinibus |
| vocative | turpitūdō | turpitūdinēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- notam turpitudinis alicui or vitae alicuius inurere
- to injure a man's character, tarnish his honour.
turpĭtūdo, ĭnis, f. turpis,
I. ugliness, unsightliness, foulness, deformity (syn. deformitas).
I. Lit. (very rare):
an est ullum malum majus turpitudine? Cic. Off. 3, 29, 105: virtutis laude turpitudinem tegere, App. Mag. p. 283, 9.—II. Trop., baseness, shamefulness, disgrace, dishonor, infamy, turpitude (syn.:
obscenitas, dedecus): ut nullum probrum, nullum facinus, nulla turpitudo ab accusatore obiceretur, Cic. Font. 16, 37: quanta erit turpitudo, quantum dedecus, quanta labes, id. Phil. 7, 5, 15: turpitudinem atque infamiam delere ac tollere, Cic. Verr. 1, 16, 49; id. Fin. 3, 11, 38: si omnia fugiendae turpitudinis adipiscendaeque honestatis causā faciemus, id. Tusc. 2, 27, 66; cf.: fuga turpitudinis, appetentia laudis et honestatis, id. Rep. 1, 2, 2: (divitiis) abuti per turpitudinem, Sall. C. 13, 2: cum summā turpitudine in exsilio aetatem agere, id. ib. 58, 12: populo turpitudinem et impudentiam exprobrare, Suet. Aug. 42: verborum, Cic. de Or. 2, 59, 242: ut turpitudinem fugae virtute delerent, Caes. B. G. 2, 27: generis, Quint. 3, 7, 19: pristinae vitae, Gell. 18, 3, 3.—Plur.: propter flagitiorum ac turpitudinum societatem, fellowship in vile practices, Cic. Verr. 2, 5, 41, § 107; v. also turpido.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
turpitūdō inis, f
turpis, unsightliness, repulsiveness, foulness, deformity : an est ullum maius malum turpitudine?—Fig., baseness, shamefulness, disgrace, dishonor, infamy, turpitude : ut nulla turpitudo ab accusatore obiceretur: turpitudinem delere ac tollere: vitandae turpitudinis causā: cum summā turpitudine aetatem agere, S.: ut turpitudinem fugae virtute delerent, Cs.: turpitudinum societas, fellowship in vile practices : qui est gurges turpitudinum omnium.
Origins
Proto-Indo-European *-tu- Proto-Indo-European *-d- Proto-Indo-European *-Hō Proto-Italic *-tūdō Latin -tūdō Latin turpitūdō From turpis (“ugly; base”) + -tūdō.
Descendants
- Catalanturpitud
- Englishturpitude
- Frenchturpitude
- Italianturpitudine
- Romanianturpitudine
- Portugueseturpitude
In English words that came into English from turpitūdō
- turpitudeturpitūdō