LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

turpilucricupidus

turpilucricupidus (feminine turpilucricupida, neuter turpilucricupidum)
Classical[tʊr.pɪ.ɫʊ.krɪˈkʊ.pɪ.dʊs]Ecclesiastical[tur.pi.lu.kriˈkuː.pi.dus]

Meaning

  1. adjectiveGreedy for shameful or dishonorable profit.
    Cal. Exspectō sī quid dīcās. Meg. prīmumdum omnium, male dictitātur tibi volgō in sermōnibus: turpilucricupidum tē vocant cīvēs tuī; tum autem sunt aliī quī tē volturium vocant: hostīsne an cīvīs comedis parvī pendere. Haec quom audiō in tē dīcī, discrucior miser.Cal. If you have anything to say, I am waiting for it. Meg. Then, first of all, you are badly spoken of in general conversation by the public. Your fellow-citizens are calling you greedy of grovelling gain; and then, again, there are others who nickname you a vulture, and say that you care but little whether you devour enemies or fellow-citizens. Since I have heard these things said against you, I have, to my misery, been sadly agitated.c. 195 BCE, Plautus, Trinummus 1.2.61–66

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeturpilucricupidusturpilucricupidaturpilucricupidum
genitiveturpilucricupidīturpilucricupidaeturpilucricupidī
dativeturpilucricupidōturpilucricupidaeturpilucricupidō
accusativeturpilucricupidumturpilucricupidamturpilucricupidum
ablativeturpilucricupidōturpilucricupidāturpilucricupidō
vocativeturpilucricupideturpilucricupidaturpilucricupidum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeturpilucricupidīturpilucricupidaeturpilucricupida
genitiveturpilucricupidōrumturpilucricupidārumturpilucricupidōrum
dativeturpilucricupidīsturpilucricupidīsturpilucricupidīs
accusativeturpilucricupidōsturpilucricupidāsturpilucricupida
ablativeturpilucricupidīsturpilucricupidīsturpilucricupidīs
vocativeturpilucricupidīturpilucricupidaeturpilucricupida

turpĭlŭcrī^cŭpĭdus, i,
I. adj. m. [turpis-lucrum-cupidus], = αισχροκερδής, covetous of base or dishonest gain, as a term of abuse, Plaut Trin. 1, 2, 63.

Origins

Coined by Plautus, from a compound of turpis (“shameful”) + lucrum (“gain”) + cupidus (“eager”).

Quick answers

What does turpilucricupidus mean in Latin?
turpilucricupidus, a adjective, means “Greedy for shameful or dishonorable profit.”.
How do you pronounce turpilucricupidus?
In classical Latin, [tʊr.pɪ.ɫʊ.krɪˈkʊ.pɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [tur.pi.lu.kriˈkuː.pi.dus].