verbfirst conjugation
turpō
turpō (present infinitive turpāre, perfect active turpāvī, supine turpātum)
Classical[ˈtʊr.poː]Ecclesiastical[ˈtur.po]
Meaning
- to make ugly; disfigure, deform, mar; defile, pollute
- figurativelyto dishonor, disgrace
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | turpō | turpābam | turpābō | turpāvī | turpāveram | turpāverō turpārō |
| 2nd sg. | turpās | turpābās | turpābis | turpāvistī turpāstī | turpāverās turpārās | turpāveris |
| 3rd sg. | turpat | turpābat | turpābit | turpāvit | turpāverat turpārat | turpāverit turpārit |
| 1st pl. | turpāmus | turpābāmus | turpābimus | turpāvimus | turpāverāmus | turpāverimus turpārimus |
| 2nd pl. | turpātis | turpābātis | turpābitis | turpāvistis turpāstis | turpāverātis turpārātis | turpāveritis turpāritis |
| 3rd pl. | turpant | turpābant | turpābunt | turpāvērunt turpāvēre, turpārunt | turpāverant turpārant | turpāverint turpārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | turpem | turpārem | turpāverim turpārim | turpāvissem turpāssem |
| 2nd sg. | turpēs | turpārēs | turpāverīs | turpāvissēs turpāssēs |
| 3rd sg. | turpet | turpāret | turpāverit turpārit | turpāvisset turpāsset |
| 1st pl. | turpēmus | turpārēmus | turpāverīmus turpārīmus | turpāvissēmus turpāssēmus |
| 2nd pl. | turpētis | turpārētis | turpāverītis turpārītis | turpāvissētis turpāssētis |
| 3rd pl. | turpent | turpārent | turpāverint turpārint | turpāvissent turpāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | turpor | turpābar | turpābor |
| 2nd sg. | turpāris turpāre | turpābāris turpābāre | turpāberis turpābere |
| 3rd sg. | turpātur | turpābātur | turpābitur |
| 1st pl. | turpāmur | turpābāmur | turpābimur |
| 2nd pl. | turpāminī | turpābāminī | turpābiminī |
| 3rd pl. | turpantur | turpābantur | turpābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | turper | turpārer |
| 2nd sg. | turpēris turpēre | turpārēris turpārēre |
| 3rd sg. | turpētur | turpārētur |
| 1st pl. | turpēmur | turpārēmur |
| 2nd pl. | turpēminī | turpārēminī |
| 3rd pl. | turpentur | turpārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | turpā | turpāre |
| pres. 2nd pl. | turpāte | turpāminī |
| fut. 2nd sg. | turpātō | turpātor |
| fut. 3rd sg. | turpātō | turpātor |
| fut. 2nd pl. | turpātōte | — |
| fut. 3rd pl. | turpantō | turpantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | turpāre | turpārī |
| perfect infinitive | turpāvisse turpāsse | turpātum esse |
| future infinitive | turpātūrum esse | turpātum īrī |
| present participle | turpāns | — |
| perfect participle | — | turpātus turpāta, turpātā, turpātae, turpātam, turpātārum, turpātās, turpātī, turpātōrum, turpātōs |
| future participle | turpātūrus turpātūra, turpātūrā, turpātūrae, turpātūram, turpātūrārum, turpātūrās, turpātūre, turpātūrī, turpātūrīs, turpātūrō, turpātūrōrum, turpātūrōs, turpātūrum | turpandus turpanda, turpandā, turpandae, turpandam, turpandārum, turpandās, turpande, turpandīs, turpandōrum, turpandōs |
gerundturpandī, turpandō, turpandumsupineturpātum, turpātū
turpo, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to make ugly or unsightly, to soil, defile, pollute, disfigure, deform (mostly poet.; cf. deformo).
I. Lit.: Jovis aram sanguine turpari, to be defiled or polluted, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 35, 85; 3, 19, 45 (Trag. v. 125 Vahl.):
sanguine capillos, Verg. A. 10, 832: canitiem pulvere, id. ib. 12, 611: frontem (cicatrix), Hor. S. 1, 5, 61; cf.: candidos umeros (rixae), id. C. 1, 13, 10: ora (pallor), Sil. 7, 631: te quia rugae Turpant et capitis nives, Hor. C. 4, 13, 12: ipsos (scabies), Tac. H. 5, 4: Herculea turpatus gymnade vultus, Stat. Th 4, 106.—II. Trop., to dishonor, disgrace:
ornamenta, Cic. Fragm. ap. Hier Ep. 66, 7: avos, Stat. Th. 8, 433: afflictos Argos, id. ib. 10, 437.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
turpō āvī, ātus, āre
turpis, to make unsightly, soil, defile, pollute, disfigure, deform : Iovis aram sanguine turpari, be polluted , Enn. ap. C.: Sanguine capillos, V.: candidos Turparunt umeros Rixae, H.: te quia rugae Turpant, H.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin turpō From turpis + -ō.