LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

turpilucrus

turpilucrus (feminine turpilucra, neuter turpilucrum)
Classical[tʊrˈpɪ.ɫʊ.krʊs]Ecclesiastical[turˈpiː.lu.krus]

Meaning

  1. adjectiveprofiting dishonestly

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeturpilucrusturpilucraturpilucrum
genitiveturpilucrīturpilucraeturpilucrī
dativeturpilucrōturpilucraeturpilucrō
accusativeturpilucrumturpilucramturpilucrum
ablativeturpilucrōturpilucrāturpilucrō
vocativeturpilucreturpilucraturpilucrum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeturpilucrīturpilucraeturpilucra
genitiveturpilucrōrumturpilucrārumturpilucrōrum
dativeturpilucrīsturpilucrīsturpilucrīs
accusativeturpilucrōsturpilucrāsturpilucra
ablativeturpilucrīsturpilucrīsturpilucrīs
vocativeturpilucrīturpilucraeturpilucra

turpĭlŭcrus, i,
I. adj. m. [turpis-iucrum], making dishonest gain, Aug. Op. Mon. 13.

Quick answers

What does turpilucrus mean in Latin?
turpilucrus, a adjective, means “profiting dishonestly”.
How do you pronounce turpilucrus?
In classical Latin, [tʊrˈpɪ.ɫʊ.krʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [turˈpiː.lu.krus].