adjectivefirst/second-declension adjective
turpificātus
turpificātus (feminine turpificāta, neuter turpificātum)
Classical[tʊr.pɪ.fɪˈkaː.tʊs]Ecclesiastical[tur.pi.fiˈkaː.tus]
Meaning
- Classical Latinadjectivefigurativelyraredebased, deformed, corrupted (made foul or filthy)
fœditās turpificātī animī
the foulness of a corrupted mind44 BCE, Cicero, De officiis 3.105
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | turpificātus | turpificāta | turpificātum |
| genitive | turpificātī | turpificātae | turpificātī |
| dative | turpificātō | turpificātae | turpificātō |
| accusative | turpificātum | turpificātam | turpificātum |
| ablative | turpificātō | turpificātā | turpificātō |
| vocative | turpificāte | turpificāta | turpificātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | turpificātī | turpificātae | turpificāta |
| genitive | turpificātōrum | turpificātārum | turpificātōrum |
| dative | turpificātīs | turpificātīs | turpificātīs |
| accusative | turpificātōs | turpificātās | turpificāta |
| ablative | turpificātīs | turpificātīs | turpificātīs |
| vocative | turpificātī | turpificātae | turpificāta |
turpĭfĭcātus, a, um, adj. turpisfacio,
I. made foul or filthy, debased, deformed, corrupted; trop.: foeditas turpificati animi. Cic. Off. 3, 29, 105.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
turpificātus adj.
turpis+2 FAC-, debased, corrupted : foeditas turpificati animi.
Origins
From turpis (“filthy”) + -ficō (“-ify”) + -tus (“-ed”). Compare postclassically attested turpificō.