LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

turpiloquium

turpiloquium n (genitive turpiloquiī or turpiloquī)
Classical[tʊr.pɪˈɫɔ.kʷi.ũː]Ecclesiastical[tur.piˈlɔː.kʷi.um]

Meaning

  1. neuterobscene or immodest speech, profanity
    Demonstrat et Colossensibus, quae membra mortificent super terram, fornicationem immunditiam libidinem concupiscentiam malam et turpiloquium.c. 155 AD — c. 240 AD, Tertullian, De Pudicitia, 17
    c. 340 AD397 AD, Ambrose, De Fide, 5.10.110

Declension

declension
formsingularplural
nominativeturpiloquiumturpiloquia
genitiveturpiloquiī
turpiloquī
turpiloquiōrum
dativeturpiloquiōturpiloquiīs
accusativeturpiloquiumturpiloquia
ablativeturpiloquiōturpiloquiīs
vocativeturpiloquiumturpiloquia

turpĭlŏquĭum, ii, n. turpis-loquor,
I. obscene or immodest speech, Tert. Pud. 17 fin.; Ambros. Fid. 5, 10, § 110.

Origins

Latin loquor Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin turpiloquium From turpis (“unseemly”) + loquor (“to speak”) + -ium.

Quick answers

What does turpiloquium mean in Latin?
turpiloquium, a noun, means “obscene or immodest speech, profanity”.
What is the genitive of turpiloquium?
The genitive singular is turpiloquiī. turpiloquium is neuter, second declension.
How do you pronounce turpiloquium?
In classical Latin, [tʊr.pɪˈɫɔ.kʷi.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [tur.piˈlɔː.kʷi.um].