LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

scindō

scindō (present infinitive scindere, perfect active scidī or scicidī, supine scissum)
Classical[ˈskɪn.doː]Ecclesiastical[ˈʃin.do]
scinditor 2nd sg. fut. pass. imper.; 3rd sg. fut. pass. imper.Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to cut, tear
  2. to rend or break asunder; carve; split, divide or separate by force
  3. to tear off one's travelling cloak; urge or press one to stay
  4. to part, separate, divide
  5. to destroy
  6. to distract, agitate, disturb

Latīnē defined in Latin in our graded readers

in partēs vī dīvidō, ut vestem vel lignum.
scindō -ere scidī — in Mille Verba, Circus Maximus

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Findere · Scindere

Findere means to separate a body according to its natural joints, consequently to divide it, as it were, into its component parts, to cleave; but scindere (σκεδάσαι) to divide it by force, without regard to its joints, and so separate it into fragments, to chop or tear to pieces. Hence findere lignum means to cleave a log of wood, with the assistance of nature herself, lengthways; scindere, to chop it by mere force breadthways. The findens æquor nave considers the sea as a conflux of its component waters; the scindens, merely as a whole. (iv. 154.)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.scindōscindēbamscindamscidī
scicidī
scideram
scicideram
sciderō
sciciderō
2nd sg.scindisscindēbāsscindēsscidistī
scicidistī
sciderās
sciciderās
scideris
scicideris
3rd sg.scinditscindēbatscindetscidit
scicidit
sciderat
sciciderat
sciderit
sciciderit
1st pl.scindimusscindēbāmusscindēmusscidimus
scicidimus
sciderāmus
sciciderāmus
sciderimus
sciciderimus
2nd pl.scinditisscindēbātisscindētisscidistis
scicidistis
sciderātis
sciciderātis
scideritis
scicideritis
3rd pl.scinduntscindēbantscindentscidērunt
scidēre, scicidērunt, scicidēre
sciderant
sciciderant
sciderint
sciciderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.scindamscinderemsciderim
sciciderim
scidissem
scicidissem
2nd sg.scindāsscinderēssciderīs
sciciderīs
scidissēs
scicidissēs
3rd sg.scindatscinderetsciderit
sciciderit
scidisset
scicidisset
1st pl.scindāmusscinderēmussciderīmus
sciciderīmus
scidissēmus
scicidissēmus
2nd pl.scindātisscinderētissciderītis
sciciderītis
scidissētis
scicidissētis
3rd pl.scindantscinderentsciderint
sciciderint
scidissent
scicidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.scindorscindēbarscindar
2nd sg.scinderis
scindere
scindēbāris
scindēbāre
scindēris
scindēre
3rd sg.scinditurscindēbāturscindētur
1st pl.scindimurscindēbāmurscindēmur
2nd pl.scindiminīscindēbāminīscindēminī
3rd pl.scindunturscindēbanturscindentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.scindarscinderer
2nd sg.scindāris
scindāre
scinderēris
scinderēre
3rd sg.scindāturscinderētur
1st pl.scindāmurscinderēmur
2nd pl.scindāminīscinderēminī
3rd pl.scindanturscinderentur
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.scindescindere
pres. 2nd pl.scinditescindiminī
fut. 2nd sg.scinditōscinditor
fut. 3rd sg.scinditōscinditor
fut. 2nd pl.scinditōte—
fut. 3rd pl.scinduntōscinduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivescinderescindī
perfect infinitivescidisse
scicidisse
scissum esse
future infinitivescissūrum essescissum īrī
present participlescindēns—
perfect participle—scissus
scissa, scissā, scissae, scissam, scissārum, scissās, scisse, scissī, scissīs, scissō, scissōrum, scissōs
future participlescissūrus
scissūra, scissūrā, scissūrae, scissūram, scissūrārum, scissūrās, scissūre, scissūrī, scissūrīs, scissūrō, scissūrōrum, scissūrōs, scissūrum
scindendus
scindundus, scindenda, scindendā, scindendae, scindendam, scindendārum, scindendās, scindende, scindendīs, scindendōrum, scindendōs
gerundscindendī, scindendō, scindendumsupinescissum, scissū

scindo, scĭdi, scissum, 3 (old
I. perf. redupl. scicidi, Enn., Naev., Att, and Afran. ap. Prisc. p. 890 P.; or Enn. p. 133 Vanl.; Com. Rel. pp. 19 and 164 Rib.; cf. also, sciciderat. Gell 6, 9, 16), v. a. akin to Gr. σχίζω, to split; cf. Germ. scheiden, and Lat. scio, to cut, tear, rend, or break asunder; to split, cleave, divide, or separate by force, etc. (freq. and class.; but in tempp.perf.ante-class.and postAug.; syn.: findo, rumpo).
I. Lit.: quom saxum scisciderit, Enn. ap. Prisc. l. l.: non ergo aquila scisciderat pectus, Att. ib. and ap. Gell. l. l.: satis fortiter vestras sciscidistis colus, Afran. ap. Prisc. l. l.: scindens dolore identidem intonsam comam, Att. ap. Cic. Tusc. 3, 26, 62: crines, Verg. A. 12, 870; Ov. M. 11, 683: capillos, id. H. 3, 79; Tib. 1, 10, 55; cf., in a Greek construction: scissaeque capillos matres, Ov. M. 8, 526: vela, Plaut. Trin. 4, 1, 18: epistulam, Cic. Fam. 5, 20, 9: vestem, to tear open, Liv. 3, 58; Quint. 2, 15, 7; Prop. 2, 15 (3, 7), 18; Ov. M. 9, 166; Hor. C. 1, 17, 27; cf.: vestem tibi de corpore, Prop. 2, 5, 21: pecora scindunt herbarum radices, Col. 2, 18, 2: asini me mordicibus scindant, tear, lacerate, Plaut. Aul. 2, 2, 57: sinus, Ov. M. 10, 386: latus flagello, id. Ib. 185: lacerum corpus ictibus innumeris, Sil. 1, 172: vitiato fistula plumbo Scinditur, bursts open, Ov. M. 4, 123; cf.: et faceret scissas languida ruga genas, wrinkled, Prop. 3, 10, 6: vallum, to break through, tear up, Caes. B. G. 3, 5; 5, 51; Liv. 7, 37; Tac. H. 4, 28: limen portae, to break in pieces, Plaut. Bacch. 4, 9, 31: pontem, to break down, id. ib. 5, 26: cuneis lignum, to split, cleave, Verg. G. 1, 144: quercum cuneis, id. A. 7, 510: cuneis fissile robur, id. ib. 6, 182; cf.: ferro aequor (i. e. humum), id. G. 1, 50; cf. solum, id. ib. 2, 399: vomere terram, Ov. A. A. 2, 671: freta ictu (remorum), id. M. 11, 463: puppis aquas, id. Tr. 1, 10, 48: fluvios natatu, Claud. Cons. Hon. 4, 347: tellurem mare scindit, Luc. 3, 61: agmen, Tac. A. 1, 65 et saep.: labra, to open wide, Quint. 11, 3, 81: obsonium, to cut up, carve, Sen. Vit. Beat. 17; cf. nihil (edulium), Mart. 3, 12, 2: aves in frusta, Sen. Brev. Vit. 12.—
b. Prov.: penulam alicui, to tear off one's travelling cloak, i.e. to urge, press, solicit one to stay, Cic. Att. 13, 33, 4.—
B. Transf., to part, separate, divide; of places: dirimit scinditque Sueviam continuum montium jugum, Tac. G. 43: frons Italia in duo se cornua scindit, Mel. 2, 4, 7.— Mid.: omnis Italia scinditur in duo promuntoria, Sall. H. 4, 18 Dietsch.—In gen.: se (lutamenta), Cato, R. R. 128: se (nubes), Verg. A. 1, 587.—Mid.: omnis fumus, vapor, etc. ... scinduntur per iter flexum, Lucr. 4, 91: scinditur in geminas partes circumfluus amnis, Ov. M. 15, 739; Luc. 1, 551.—Absol.: sentes quod tetigere, ilico rapiunt: si eas ereptum, ilico scindunt, Plaut. Cas. 3, 6, 2.—
2. To destroy: scindunt proceres Pergamum, Plaut. Bacch. 4, 9, 130.—
II. Trop., to tear in pieces, to distract, agitate, disturb, etc.: aliquem quāvis scindunt cuppedine curae, Lucr. 3, 994: quantae tum scindunt hominem cuppedinis acres Sollicitum curae, id. 5, 46: nolo commemorare, quibus rebus sim spoliatus, ne scindam ipse dolorem meum, tear open, i. e. renew my grief, Cic. Att. 3, 15, 2: non sine piaculo sanctissimas necessitudines scindi, to be sundered, separated, Plin. Pan. 37 fin.: ut (actio) noctis interventu scinderetur, was interrupted, id. Ep. 2, 11, 16: verba fletu, Ov. P. 3, 1, 157: vox scinditur, is broken, cracked, Quint. 11, 3, 20: sic genus amborum scindit se sanguine ab uno, divides, branches off, Verg. A. 8, 142; cf.: scidit deinde se studium atque inertiā factum est, ut artes esse plures viderentur, was separated, divided, Quint. prooem. § 13; cf.: naturalis pars philosophiae in duo scinditur corporalia et incorporalia, Sen. Ep. 89, 16: scinditur incertum studia in contraria vulgus, Verg. A. 2, 39; cf. Tac. H. 1, 13: scindebatur in multiplices curas, Amm. 16, 3, 3.—Hence, scissus, a, um, P. a., split, cleft, divided.
A. Lit.: folia pluribus divisuris, Plin. 25, 5, 21, § 48: vitis folio, id. 14, 2, 4, § 23: scissae (aures) cervis ac velut divisae, id. 11, 37, 50, § 136: alumen, Col. 6, 13, 1 (for which: scissile alumen, Cels. 5, 2; 6, 11): vestibus, Vulg. Job, 2, 12.—
B. Trop.: genus vocum, harsh, grating, Cic. de Or. 3, 57, 216.—No comp., sup., or adv.

Origins

From Proto-Italic *skindō, from Proto-Indo-European *skinédti ~ *skindénti (“to split, to dissect”). Cognate with Ancient Greek σχίζω (skhízō).

Descendants
  • Catalanescindir
  • Frenchscinder
  • Italianscindere
  • Portuguesecindir
  • Romanianscinda
  • Spanishescindir
  • Englishexscind

In English words that came into English from scindō

  • rescindrescindō
  • abscissionabscissiō
  • scissilescissilis
  • scissionscissio
  • prescindpraescindō
  • scissiparityscissus
  • exscindexscindō
  • scissiblescindere
  • rescissionrescissio
  • abscindabscindō
  • scissurescissura

Quick answers

What does scindō mean in Latin?
scindō, a verb, means “to cut, tear; to rend or break asunder; carve”.
What are the principal parts of scindō?
scindō, scindere, scidī, scissum (third conjugation).
How do you pronounce scindō?
In classical Latin, [ˈskɪn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈʃin.do].
Which English words come from scindō?
English words that go back to Latin scindō include scissiparity, scissible, rescind, scissile, scission and prescind.