verbthird conjugation
exscindō
exscindō (present infinitive exscindere, perfect active exscidī, supine exscissum)
Classical[ɛks(ː)kɪn.doː]Ecclesiastical[eksˈʃin.do]
Meaning
- to demolish, destroy
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exscindō | exscindēbam | exscindam | exscidī | exscideram | exsciderō |
| 2nd sg. | exscindis | exscindēbās | exscindēs | exscidistī | exsciderās | exscideris |
| 3rd sg. | exscindit | exscindēbat | exscindet | exscidit | exsciderat | exsciderit |
| 1st pl. | exscindimus | exscindēbāmus | exscindēmus | exscidimus | exsciderāmus | exsciderimus |
| 2nd pl. | exscinditis | exscindēbātis | exscindētis | exscidistis | exsciderātis | exscideritis |
| 3rd pl. | exscindunt | exscindēbant | exscindent | exscidērunt exscidēre | exsciderant | exsciderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exscindam | exscinderem | exsciderim | exscidissem |
| 2nd sg. | exscindās | exscinderēs | exsciderīs | exscidissēs |
| 3rd sg. | exscindat | exscinderet | exsciderit | exscidisset |
| 1st pl. | exscindāmus | exscinderēmus | exsciderīmus | exscidissēmus |
| 2nd pl. | exscindātis | exscinderētis | exsciderītis | exscidissētis |
| 3rd pl. | exscindant | exscinderent | exsciderint | exscidissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | exscindor | exscindēbar | exscindar |
| 2nd sg. | exscinderis exscindere | exscindēbāris exscindēbāre | exscindēris exscindēre |
| 3rd sg. | exscinditur | exscindēbātur | exscindētur |
| 1st pl. | exscindimur | exscindēbāmur | exscindēmur |
| 2nd pl. | exscindiminī | exscindēbāminī | exscindēminī |
| 3rd pl. | exscinduntur | exscindēbantur | exscindentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | exscindar | exscinderer |
| 2nd sg. | exscindāris exscindāre | exscinderēris exscinderēre |
| 3rd sg. | exscindātur | exscinderētur |
| 1st pl. | exscindāmur | exscinderēmur |
| 2nd pl. | exscindāminī | exscinderēminī |
| 3rd pl. | exscindantur | exscinderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | exscinde | exscindere |
| pres. 2nd pl. | exscindite | exscindiminī |
| fut. 2nd sg. | exscinditō | exscinditor |
| fut. 3rd sg. | exscinditō | exscinditor |
| fut. 2nd pl. | exscinditōte | — |
| fut. 3rd pl. | exscinduntō | exscinduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | exscindere | exscindī |
| perfect infinitive | exscidisse | exscissum esse |
| future infinitive | exscissūrum esse | exscissum īrī |
| present participle | exscindēns | — |
| perfect participle | — | exscissus exscissa, exscissā, exscissae, exscissam, exscissārum, exscissās, exscisse, exscissī, exscissīs, exscissō, exscissōrum, exscissōs |
| future participle | exscissūrus exscissūra, exscissūrā, exscissūrae, exscissūram, exscissūrārum, exscissūrās, exscissūre, exscissūrī, exscissūrīs, exscissūrō, exscissūrōrum, exscissūrōs, exscissūrum | exscindendus exscindundus, exscindenda, exscindendā, exscindendae, exscindendam, exscindendārum, exscindendās, exscindende, exscindendīs, exscindendōrum, exscindendōs |
gerundexscindendī, exscindendō, exscindendumsupineexscissum, exscissū
ex-scindo (exc-), ĭdi, issum, 3, v. a. (lit., to tear out; hence, in gen.),
I. to extirpate, destroy (syn.: delere, evertere, vastare).
I. Lit. (class.):
templum sanctitatis, etc. ... inflammari, exscindi, funestari, Cic. Mil. 33, 90; cf. id. Planc. 41, 97; id. Phil. 4, 5, 13; id. Rep. 6, 11; Sall. H. 4, 61, 17; Liv. 28, 44, 2; 44, 27, 5: Pergama Argolicis telis, Verg. A. 2, 177: domos, id. ib. 12, 643: ferro sceleratam gentem, id. ib. 9, 137: hostem, Tac. A. 2, 25.—II. Trop., to tear away: fortine animam hanc exscindere dextra indignum est visum? Sil. 4, 674. (In Plin. Pan. 34, 2, read excidisti).
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ex-scindō or excindō idī, issus, ere,
to extirpate, annihilate, destroy: templum sanctitatis: quae urbs se exscindi pateretur: finīs tuos, L.: ferro gentem, V.: virtutem, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
- Proto-Italic*eks
- Latinexscindō
Latin ex- Proto-Indo-European *sek-? Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *skey- Proto-Indo-European *skeyd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *skinédti Proto-Italic *skindō Latin scindō Latin exscindō From ex- + scindō.
Descendants
- Englishexscind
In English words that came into English from exscindō
- exscindexscindō