LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

exscindō

exscindō (present infinitive exscindere, perfect active exscidī, supine exscissum)
Classical[ɛks(ː)kɪn.doː]Ecclesiastical[eksˈʃin.do]

Meaning

  1. to demolish, destroy

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.exscindōexscindēbamexscindamexscidīexscideramexsciderō
2nd sg.exscindisexscindēbāsexscindēsexscidistīexsciderāsexscideris
3rd sg.exscinditexscindēbatexscindetexsciditexscideratexsciderit
1st pl.exscindimusexscindēbāmusexscindēmusexscidimusexsciderāmusexsciderimus
2nd pl.exscinditisexscindēbātisexscindētisexscidistisexsciderātisexscideritis
3rd pl.exscinduntexscindēbantexscindentexscidērunt
exscidēre
exsciderantexsciderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.exscindamexscinderemexsciderimexscidissem
2nd sg.exscindāsexscinderēsexsciderīsexscidissēs
3rd sg.exscindatexscinderetexscideritexscidisset
1st pl.exscindāmusexscinderēmusexsciderīmusexscidissēmus
2nd pl.exscindātisexscinderētisexsciderītisexscidissētis
3rd pl.exscindantexscinderentexsciderintexscidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.exscindorexscindēbarexscindar
2nd sg.exscinderis
exscindere
exscindēbāris
exscindēbāre
exscindēris
exscindēre
3rd sg.exscinditurexscindēbāturexscindētur
1st pl.exscindimurexscindēbāmurexscindēmur
2nd pl.exscindiminīexscindēbāminīexscindēminī
3rd pl.exscindunturexscindēbanturexscindentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.exscindarexscinderer
2nd sg.exscindāris
exscindāre
exscinderēris
exscinderēre
3rd sg.exscindāturexscinderētur
1st pl.exscindāmurexscinderēmur
2nd pl.exscindāminīexscinderēminī
3rd pl.exscindanturexscinderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.exscindeexscindere
pres. 2nd pl.exscinditeexscindiminī
fut. 2nd sg.exscinditōexscinditor
fut. 3rd sg.exscinditōexscinditor
fut. 2nd pl.exscinditōte—
fut. 3rd pl.exscinduntōexscinduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveexscindereexscindī
perfect infinitiveexscidisseexscissum esse
future infinitiveexscissūrum esseexscissum īrī
present participleexscindēns—
perfect participle—exscissus
exscissa, exscissā, exscissae, exscissam, exscissārum, exscissās, exscisse, exscissī, exscissīs, exscissō, exscissōrum, exscissōs
future participleexscissūrus
exscissūra, exscissūrā, exscissūrae, exscissūram, exscissūrārum, exscissūrās, exscissūre, exscissūrī, exscissūrīs, exscissūrō, exscissūrōrum, exscissūrōs, exscissūrum
exscindendus
exscindundus, exscindenda, exscindendā, exscindendae, exscindendam, exscindendārum, exscindendās, exscindende, exscindendīs, exscindendōrum, exscindendōs
gerundexscindendī, exscindendō, exscindendumsupineexscissum, exscissū

ex-scindo (exc-), ĭdi, issum, 3, v. a. (lit., to tear out; hence, in gen.),
I. to extirpate, destroy (syn.: delere, evertere, vastare).
I. Lit. (class.): templum sanctitatis, etc. ... inflammari, exscindi, funestari, Cic. Mil. 33, 90; cf. id. Planc. 41, 97; id. Phil. 4, 5, 13; id. Rep. 6, 11; Sall. H. 4, 61, 17; Liv. 28, 44, 2; 44, 27, 5: Pergama Argolicis telis, Verg. A. 2, 177: domos, id. ib. 12, 643: ferro sceleratam gentem, id. ib. 9, 137: hostem, Tac. A. 2, 25.—
II. Trop., to tear away: fortine animam hanc exscindere dextra indignum est visum? Sil. 4, 674. (In Plin. Pan. 34, 2, read excidisti).

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  2. Proto-Italic*eks
  3. Latinexscindō

Latin ex- Proto-Indo-European *sek-? Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *skey- Proto-Indo-European *skeyd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *skinédti Proto-Italic *skindō Latin scindō Latin exscindō From ex- + scindō.

Descendants
  • Englishexscind

In English words that came into English from exscindō

  • exscindexscindō

Quick answers

What does exscindō mean in Latin?
exscindō, a verb, means “to demolish, destroy”.
What are the principal parts of exscindō?
exscindō, exscindere, exscidī, exscissum (third conjugation).
How do you pronounce exscindō?
In classical Latin, [ɛks(ː)kɪn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [eksˈʃin.do].
Where does exscindō come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin exscindō.