LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

prōscindō

prōscindō (present infinitive prōscindere, perfect active prōscidī, supine prōscissum)
Classical[proːsˈkɪn.doː]Ecclesiastical[proʃˈʃin.do]

Meaning

  1. to tear open in front, rend, split, cleave, cut up
  2. to plough or break up the land
  3. to cut through, cleave, furrow
  4. figurativelyto censure, castigate, revile, defame, satirize

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.prōscindōprōscindēbamprōscindamprōscidīprōscideramprōsciderō
2nd sg.prōscindisprōscindēbāsprōscindēsprōscidistīprōsciderāsprōscideris
3rd sg.prōscinditprōscindēbatprōscindetprōsciditprōscideratprōsciderit
1st pl.prōscindimusprōscindēbāmusprōscindēmusprōscidimusprōsciderāmusprōsciderimus
2nd pl.prōscinditisprōscindēbātisprōscindētisprōscidistisprōsciderātisprōscideritis
3rd pl.prōscinduntprōscindēbantprōscindentprōscidērunt
prōscidēre
prōsciderantprōsciderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.prōscindamprōscinderemprōsciderimprōscidissem
2nd sg.prōscindāsprōscinderēsprōsciderīsprōscidissēs
3rd sg.prōscindatprōscinderetprōscideritprōscidisset
1st pl.prōscindāmusprōscinderēmusprōsciderīmusprōscidissēmus
2nd pl.prōscindātisprōscinderētisprōsciderītisprōscidissētis
3rd pl.prōscindantprōscinderentprōsciderintprōscidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.prōscindorprōscindēbarprōscindar
2nd sg.prōscinderis
prōscindere
prōscindēbāris
prōscindēbāre
prōscindēris
prōscindēre
3rd sg.prōscinditurprōscindēbāturprōscindētur
1st pl.prōscindimurprōscindēbāmurprōscindēmur
2nd pl.prōscindiminīprōscindēbāminīprōscindēminī
3rd pl.prōscindunturprōscindēbanturprōscindentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.prōscindarprōscinderer
2nd sg.prōscindāris
prōscindāre
prōscinderēris
prōscinderēre
3rd sg.prōscindāturprōscinderētur
1st pl.prōscindāmurprōscinderēmur
2nd pl.prōscindāminīprōscinderēminī
3rd pl.prōscindanturprōscinderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.prōscindeprōscindere
pres. 2nd pl.prōscinditeprōscindiminī
fut. 2nd sg.prōscinditōprōscinditor
fut. 3rd sg.prōscinditōprōscinditor
fut. 2nd pl.prōscinditōte—
fut. 3rd pl.prōscinduntōprōscinduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprōscindereprōscindī
perfect infinitiveprōscidisseprōscissum esse
future infinitiveprōscissūrum esseprōscissum īrī
present participleprōscindēns—
perfect participle—prōscissus
prōscissa, prōscissā, prōscissae, prōscissam, prōscissārum, prōscissās, prōscisse, prōscissī, prōscissīs, prōscissō, prōscissōrum, prōscissōs
future participleprōscissūrus
prōscissūra, prōscissūrā, prōscissūrae, prōscissūram, prōscissūrārum, prōscissūrās, prōscissūre, prōscissūrī, prōscissūrīs, prōscissūrō, prōscissūrōrum, prōscissūrōs, prōscissūrum
prōscindendus
prōscindundus, prōscindenda, prōscindendā, prōscindendae, prōscindendam, prōscindendārum, prōscindendās, prōscindende, prōscindendīs, prōscindendōrum, prōscindendōs
gerundprōscindendī, prōscindendō, prōscindendumsupineprōscissum, prōscissū

prō-scindo, scĭdi, scissum, 3, v. a.,
I. to tear open in front, to rend, split, cleave, cut up, cut in pieces (poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.
A. In gen.: ferro proscindere quercum, Luc. 3, 434: piscem, App. Mag. p. 300, 18 and 20: spumanti Rhodanus proscindens gurgite campos, Sil. 3, 449: vulnere pectus, Stat. Th. 10, 439: fulgure terram, Just. 44, 3, 6.—
B. In partic., in agriculture, of the first ploughing, to break up the land: rursum terram cum primum arant, proscindere appellant; cum iterum, offringere dicunt, quod primā aratione glebae grandes solent excitari. Varr. R. R. 1, 29, 2; 1, 27, 2: terram transversis adversisque sulcis, Col. 3, 13, 4: priusquam ares, proscindito, Cato ap. Plin. 18, 19, 49, § 176: bubulcum autem per proscissum ingredi oportet, the trench, furrow, Col. 2, 2, 25; 3, 13, 4; 11, 2, 32.—Poet., in gen., for arare, to plough: rorulentas terras, Att. ap. Non. p. 395, 22 (Trag. Rel. v. 496 Rib.): validis terram proscinde juvencis, Verg. G. 2, 237: terram pressis aratris, Lucr. 5, 209: ferro campum, Ov. M. 7, 119.—
2. Transf., to cut through, to cleave, furrow (poet.): rostro ventosum aequor. Cat. 64, 12: remo stagna, Sil. 8, 603.—
II. Trop., to cut up with words, to censure, satirize, revile, defame: aliquem, Ov. P. 4, 16, 47: equestrem ordinem, Suet. Calig. 30: aliquem foedissimo convicio, id. Aug. 13: carminibus proscissus, Plin. 36, 6, 7, § 48: aliquem famoso carmine, Suet. Vit. Luc.; Val. Max. 5, 3, 3; 8, 5, 2.

Origins

From prō- + scindō.

Quick answers

What does prōscindō mean in Latin?
prōscindō, a verb, means “to tear open in front, rend, split, cleave, cut up; to plough or break up the land; to cut through, cleave, furrow”.
What are the principal parts of prōscindō?
prōscindō, prōscindere, prōscidī, prōscissum (third conjugation).
How do you pronounce prōscindō?
In classical Latin, [proːsˈkɪn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [proʃˈʃin.do].