verbthird conjugation
interscindō
interscindō (present infinitive interscindere, perfect active interscidī, supine interscissum)
Classical[ɪn.tɛrˈskɪn.doː]Ecclesiastical[in.terˈʃin.do]
Meaning
- to tear asunder or break down
- to separate or interrupt
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | interscindō | interscindēbam | interscindam | interscidī | interscideram | intersciderō |
| 2nd sg. | interscindis | interscindēbās | interscindēs | interscidistī | intersciderās | interscideris |
| 3rd sg. | interscindit | interscindēbat | interscindet | interscidit | intersciderat | intersciderit |
| 1st pl. | interscindimus | interscindēbāmus | interscindēmus | interscidimus | intersciderāmus | intersciderimus |
| 2nd pl. | interscinditis | interscindēbātis | interscindētis | interscidistis | intersciderātis | interscideritis |
| 3rd pl. | interscindunt | interscindēbant | interscindent | interscidērunt interscidēre | intersciderant | intersciderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | interscindam | interscinderem | intersciderim | interscidissem |
| 2nd sg. | interscindās | interscinderēs | intersciderīs | interscidissēs |
| 3rd sg. | interscindat | interscinderet | intersciderit | interscidisset |
| 1st pl. | interscindāmus | interscinderēmus | intersciderīmus | interscidissēmus |
| 2nd pl. | interscindātis | interscinderētis | intersciderītis | interscidissētis |
| 3rd pl. | interscindant | interscinderent | intersciderint | interscidissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | interscindor | interscindēbar | interscindar |
| 2nd sg. | interscinderis interscindere | interscindēbāris interscindēbāre | interscindēris interscindēre |
| 3rd sg. | interscinditur | interscindēbātur | interscindētur |
| 1st pl. | interscindimur | interscindēbāmur | interscindēmur |
| 2nd pl. | interscindiminī | interscindēbāminī | interscindēminī |
| 3rd pl. | interscinduntur | interscindēbantur | interscindentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | interscindar | interscinderer |
| 2nd sg. | interscindāris interscindāre | interscinderēris interscinderēre |
| 3rd sg. | interscindātur | interscinderētur |
| 1st pl. | interscindāmur | interscinderēmur |
| 2nd pl. | interscindāminī | interscinderēminī |
| 3rd pl. | interscindantur | interscinderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | interscinde | interscindere |
| pres. 2nd pl. | interscindite | interscindiminī |
| fut. 2nd sg. | interscinditō | interscinditor |
| fut. 3rd sg. | interscinditō | interscinditor |
| fut. 2nd pl. | interscinditōte | — |
| fut. 3rd pl. | interscinduntō | interscinduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | interscindere | interscindī |
| perfect infinitive | interscidisse | interscissum esse |
| future infinitive | interscissūrum esse | interscissum īrī |
| present participle | interscindēns | — |
| perfect participle | — | interscissus interscissa, interscissā, interscissae, interscissam, interscissārum, interscissās, interscisse, interscissī, interscissīs, interscissō, interscissōrum, interscissōs |
| future participle | interscissūrus interscissūra, interscissūrā, interscissūrae, interscissūram, interscissūrārum, interscissūrās, interscissūre, interscissūrī, interscissūrīs, interscissūrō, interscissūrōrum, interscissūrōs, interscissūrum | interscindendus interscindundus, interscindenda, interscindendā, interscindendae, interscindendam, interscindendārum, interscindendās, interscindende, interscindendīs, interscindendōrum, interscindendōs |
gerundinterscindendī, interscindendō, interscindendumsupineinterscissum, interscissū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- pontem dissolvere, rescindere, interscindere (B. G. 2. 9. 4)
- to break down a bridge.
inter-scindo, scĭdi, scissum, 3, v. a.,
I. to tear asunder, break down; to separate, interrupt (class.).
I. Lit.:
pontem, Caes. B. G. 2, 9; Cic. Leg. 2, 4: aggerem, Caes. B. G. 7, 24: venas, i. e. to open, Tac. A. 15, 35. —II. Transf., to break or cut off, to separate, part, divide, hinder, interrupt, disturb:
Chalcis arto interscinditur freto, Liv 28, 7: ruina interscindit aquas, Sen. Q. N. 3, 11: vinculum animi atque amoris, Gell. 12, 1, 21: laetitiam, Sen. Ep. 72, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
inter-scindō scidī, scissus, ere,
to tear asunder, break down, divide, interrupt: pontem: aggerem, Cs.—To cut off, separate, part: Chalcis arto interscinditur freto, L.
Origins
From inter- + scindō.