sacrilegus1
Meaning
- adjectiveThat steals sacred things or robs a temple; sacrilegious.
- adjectiveThat violates or profanes sacred things; impious, godless, profane, sacrilegious.
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī rēs sacrās violatDeclension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sacrilegus | sacrilega | sacrilegum |
| genitive | sacrilegī | sacrilegae | sacrilegī |
| dative | sacrilegō | sacrilegae | sacrilegō |
| accusative | sacrilegum | sacrilegam | sacrilegum |
| ablative | sacrilegō | sacrilegā | sacrilegō |
| vocative | sacrilege | sacrilega | sacrilegum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sacrilegī | sacrilegae | sacrilega |
| genitive | sacrilegōrum | sacrilegārum | sacrilegōrum |
| dative | sacrilegīs | sacrilegīs | sacrilegīs |
| accusative | sacrilegōs | sacrilegās | sacrilega |
| ablative | sacrilegīs | sacrilegīs | sacrilegīs |
| vocative | sacrilegī | sacrilegae | sacrilega |
sacrilegas admovere manus, Liv. 29, 18: altare sacrilegum, Vulg. Jos. 22, 16; cf.: quorum templis et religionibus iste bellum sacrilegum habuit indictum, Cic. Verr. 2, 5, 72, § 188.—As subst. (so usually): să_crĭlĕgus, i, m., one who robs or steals from a temple, one who commits sacrilege: sacrilego poena est, neque ei soli, qui sacrum abstulerit, sed etiam ei, qui sacro commendatum, Cic. Leg. 2, 16, 40: non sacrilegum, sed hostem sacrorum religionumque, Cic. Verr. 2, 1, 3, § 9: an sacrilegus, qui, ut hostes urbe expelleret, arma templo affixa detraxit? Quint. 5, 10, 36; cf. id. 3, 6, 38; 3, 6, 41; 4, 2, 68 (v. sacrilegium init.): cavendum ne fortiori subjungatur aliquid infirmius, ut sacrilego fur, Quint. 9, 4, 23: punit furta sacrilegus, Sen. Ira, 2, 28, 8; Vulg. Act. 19, 37.—hominem perditum Miserumque, et illum sacrilegum, Ter. Eun. 3, 1, 29; Ov. M. 4, 23; cf.: o genera sacrilega! Ter. Ad. 3, 2, 6: quorum civis Romanus nemo erat sed Graeci sacrilegi, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69: sacrilegos ignes admovere templis, Tib. 3, 5, 11: manus, id. 2, 4, 26; Hor. C. 2, 13, 2; Ov. F. 3, 700; id. Am. 1, 7, 28: dextra, id. M. 14, 539: meretricum artes, id. A. A. 1, 435: nefas (Catilinae), Mart. 9, 70, 2: hami (on account of the preceding sacris piscibus), id. 4, 30, 12.— Sup.: exi e fano, sacrilegissime, Plaut. Rud. 3, 4, 1.—parricida, sacrilege, perjure, etc., Plaut. Ps. 1, 3, 129; Ter. Ad. 2, 4, 1; id. Eun. 5, 3, 2; 5, 3, 13; Sall. C. 14, 3; Ov. M. 8, 792; 8, 817.—With gen.: nuptiarum, i. e. a violator of marriage vows, an adulterer, Cod. Just. 9, 9, 29 fin.—In fem.: să_crĭlĕga, ae, Ter. Eun. 5, 1, 13; Ov. M. 11, 41.—Adv.: să_crĭlĕgē, sacrilegiously, impiously (late Lat.), Tert. Apol. 12.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*seh₂k-
- Proto-Indo-European*sh₂krós
- Proto-Italic*sakros
- Archaic Latinsakros
- Old Latinsacros
- Old Latin*sakr̥s
- Old Latin*sakerr
- Latinsacrilegus
Proto-Indo-European *leǵ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *léǵeti Proto-Italic *legō Latin legō Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Italic *-os Archaic Latin -os Latin -us Latin -legus Latin sacrilegus From sacer (“holy, sacred”) + -legus (suffix indicating a gathering role).
In English words that came into English from sacrilegus
- sacrilegesacrilegium