LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

sacrificium

sacrificium n (genitive sacrificiī or sacrificī)
Classical[sa.krɪˈfɪ.ki.ũː]Ecclesiastical[sa.kriˈfiː.t͡ʃi.um]

Meaning

  1. neuterSomething made sacred or given to a deity, sacrifice.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativesacrificiumsacrificia
genitivesacrificiī
sacrificī
sacrificiōrum
dativesacrificiōsacrificiīs
accusativesacrificiumsacrificia
ablativesacrificiōsacrificiīs
vocativesacrificiumsacrificia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

sacrificium statum (solemne) (Tusc. 1. 47. 113)
a periodically recurring (annual) sacrifice.
sacra, sacrificium facere (ἱερὰ ῥέζειν), sacrificare
to sacrifice.

să_crĭfĭcĭum, ii, n. id.,
I. a sacrifice (class. and very freq. in sing. and plur.).
(a). Sing.: M. Popillius cum sacrificium publicum cum laenă faceret, quod erat flamen Carmentalis, Cic. Brut. 14, 56: epulare sacrificium facere, id. de Or. 3, 19, 73; cf.: sacrificio Apollini facto, Liv. 45, 27: sacrificium lustrale parare, id. 1, 28: sacrificio rite perpetrato, id. 44, 37 fin.: sollemne et statutum sacrificium, Cic. Tusc. 1, 47, 113: decem ingenui decem virgines... ad id sacrificium adhibiti, Liv. 37, 3: sacrifici genus est, Ov. P. 3, 2, 57.—
(b). Plur.: Druides sacrificia publica ac privata procurant, Caes. B. G. 6, 13: sacrificiis studere, id. ib. 6, 21: sacrificiis sollemnibus factis, Cic. Phil. 5, 9, 24; so, sollemnia, Liv. 5, 52: anniversaria, Cic. Verr. 2, 4, 57, § 128: publice ejusdem generis habent sacrificia, Caes. B. G. 6, 16; Cic. Fragm. ap. Quint. 9, 2, 96: sacrificia laeta, Liv. 36, 1: aliquem sacrificiis interdicere, Caes. B. G. 6, 13: sacrificia facere Libero Liberaeque, Col. 12, 18, 4: rex sacrificiorum, v. rex, A. 1.

Origins

Deverbal noun from sacrum (“religious act, rite, sacrifice”) + faciō (“do, make”) + -ium (noun-forming suffix). Related to sacrificō (“to sacrifice”) and sacrificus (“sacrificial”).

Descendants
  • Catalansacrifici
  • Frenchsacrificefrom Old French sacrifice
  • Englishsacrificefrom Old French sacrifice
  • Italiansacrificio
  • Portuguesesacrifíciofrom Old Galician-Portuguese sacrifiçio
  • Romaniansacrificiu
  • Spanishsacrificiofrom Old Spanish sacrificio
  • Judeo-Italianסַאקְרֵיפִֿיצִיאוֹ
  • Piedmontesesacrifissi
  • Galiciansacrificiofrom Old Galician-Portuguese sacrifiçio

In English words that came into English from sacrificium

  • sacrificesacrificium
  • sacrificialsacrificiālis

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does sacrificium mean in Latin?
sacrificium, a noun, means “Something made sacred or given to a deity, sacrifice.”.
What is the genitive of sacrificium?
The genitive singular is sacrificiī. sacrificium is neuter, second declension.
How do you pronounce sacrificium?
In classical Latin, [sa.krɪˈfɪ.ki.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [sa.kriˈfiː.t͡ʃi.um].