sacrāmentum1
Meaning
- a sum of money deposited in pledge by two individuals involved in a suit, the money of the loser in the suit being used for religious purposes
- sacrament (an oath of allegiance)
- EcclesiasticalLatinsacrament (sacred act and the attendant ceremony, considered an outward sign of divine grace, instituted by Jesus Christ)
- EcclesiasticalLatina mystery, secret
Latīnē defined in Latin in our graded readers
iūs iūrandum mīlitisiūsiūrandum mīlitāreiūs iūrandum sānctumChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Jusjurandum · Juramentum · Sacramentum
Jusjurandum, and the later word juramentum, denote a civil oath, by which a man confirms or promises something; sacramentum denotes a military oath, by which the soldier solemnly pledges and binds himself not to forsake his standard. Liv. xxii. 38. Milites tunc quod nunquam antea factum erat, jurejurando a tribunis militum adacti jussu consulum conventuros neque injussu abituros; nam ad eam diem nihil præter sacramentum fuerat. And xxxv. 19. (vi. 183.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sacrāmentum | sacrāmenta |
| genitive | sacrāmentī | sacrāmentōrum |
| dative | sacrāmentō | sacrāmentīs |
| accusative | sacrāmentum | sacrāmenta |
| ablative | sacrāmentō | sacrāmentīs |
| vocative | sacrāmentum | sacrāmenta |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- milites sacramento rogare, adigere
- to make soldiers take the military oath.
- sacramentum (o) dicere (vid. sect. XI. 2, note sacramentum...)
- to take the military oath.
qui judicio vicerat, suom sacramentum e sacro auferebat, victi ad aerarium redibat, Varr. L. L. 5, § 180 Müll. N. cr.: qui prior vindicaverat, dicebat: quando tu injuria vindicavisti, de aeris sacramento te provoco; adversarius quoque dicebat: similiter ego te; seu L. asses sacramenti nominabant... Postea praedes Praetor ab utroque accipiebat sacramenti, quod id in publicum cedebat, Gai. Inst. 4, 16; cf. id. ib. 4, 16, § 13 sq.; 95: sacramenti autem nomine id aes dici coeptum est quod et propter aerarii inopiam et sacrorum publicorum multitudinem consumebatur id in rebus divinis, Fest. p. 344 Müll.: cum in rem aliquam agerent litigatores et poena se sacramenti peterent, poscebant judicem, qui dabatur post trigesimum diem, Pseudo-Ascon. ad. Cic. Verr. 2, 1, 9, § 26 (p. 164 Orell.): de multae sacramento consules comitiis centuriatis tulerunt, Cic. Rep. 2, 35, 60.—decemviri re quaesitā et deliberatā sacramentum nostrum justum judicaverunt, Cic. Caecin. 33, 97; cf. transf. in gen.: homines graves, quibuscum tibi justo sacramento contendere, non liceret, on equal terms, with a fair chance of success, id. de Or. 1, 10, 42: cetera ... ἔντεχνα et arguta adparebunt, ut sacramento contendas mea non esse, lay a wager, i. e. confidently assert, id. Fam. 7, 32, 2: injustis vindiciis ac sacramentis ali enos fundos petere, id. Mil. 27, 74: si Xviri sacramentum in libertatem injustum judicassent, id. Dom. 29, 78.—et, ubi ad decuriatum aut centuriatum convenissent, suā voluntate ipsi inter sese decuriati equites, centuriati pedites conjurabant, sese fugae atque formidinis ergo non abituros neque ex ordine recessuros, nisi, etc.... Id ex voluntario inter ipsos foedere ad tribunos ac legitimam juris jurandi adactionem translatum, Liv. 22, 38, 2 seq. Weissenb. ad loc.; cf. Front. Strat. 4, 1, 4; and v. Becker, Antiq. 3, 2, p. 292 sq.—Hence, since that time, milites Domitianos sacramentum apud se dicere jubet, to take the oath of allegiance, Caes. B. C. 1, 23; so, sacramentum dicere, id. ib. 1, 86 fin.: quos consulis sacramento rogavisset, id. B. G. 6, 1: sacramentum dicere alicui, Tac. A. 1, 28; and in a like signif. in Livy: sacramento (abl.) dicere, Liv. 2, 24 fin.; 4, 53; 25, 5; 41, 5 fin.: sacramento dicere alicui, id. 24, 8: ut omnes minores quinquaginta annis sacramento (abl.) rogaret, should administer the oath of allegiance to them, swear them in, id. 40, 26; so, rogare (aliquos) sacramento, id. 32, 26; 35, 2; Quint. 12, 2, 26; in a like sense: adigere sacramento aliquos, Liv. 4, 5; 7, 11; 9, 29; Tac. A. 1, 37; id. H. 1, 55: adigere aliquos sacramento Othonis, id. ib. 1, 76: Vitellii, id. ib. 2, 55: Vespasiani, id. ib. 2, 79: adigere aliquos sacramento in nomen senatūs, Suet. Galb. 16: sacramento aliquem tenere ... sacramento tenere, Caes. B. C. 2, 32; cf.: secundo eum obliget militiae sacramento, quia, priore amisso, jure cum hostibus pugnare non poterat, Cic. Off. 1, 11, 36 (in which passage the primary jurid. signif. is alluded to): ex quibus (legionibus) aetate aut valetudine fessi sacramento solvebantur, Tac. A. 16, 13 fin.: legionibus, quae sacramentum mutaverant, in paenitentiam conversis, i. e. had revolted, Suet. Claud. 13; cf.: paenitentia mutati sacramenti, id. Galb. 10: alicujus sacramentum exuere, Tac. H. 3, 42: hoc sacramento (viz. in the service of Bacchus) initiatos juvenes milites faciendos censetis? Liv. 39, 15.—ut sacramento contendas mea non esse, Cic. Fam. 7, 32, 2: non ego perfidum Dixi sacramentum: ibimus, ibimus, etc., Hor. C. 2, 17, 10: in verba Eumolpi sacramentum juravimus, Petr. 117, 5: amicitiae sacramentum delevi, id. 80, 4: sacramento quodam nexi, Just. 20, 4, 14: se sacramento obstringere, ne, etc., Plin. Ep. 10, 96 (97), 7: si quod inesset mutis animalibus tacitum ac naturale sacramentum, App. M. 3, p. 140, 31.—sacramentum regis abscondere, Vulg. Tob. 12, 7.—sacramentum stellarum, Vulg. Apoc. 1, 20: pietatis, id. 1 Tim. 3, 16; Lact. 7, 24; Aug. de Agone Christi, 24.— signa, cum ad res divinas pertinent, sacramenta appellantur, Aug. Ep. 138: baptismi, id. Doctr. Christ. 3, 13: sanguinis Christi, id. Ep. ad Bonif. 98, 9: (matrimonii), Vulg. Eph. 5, 32.—Athanasium episcopum... coctus in unum quaesitus (synodus ut appellant) removit a sacramento quod obtinebat, Amm. 15, 7, 7.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From sacrō (“consecrate, dedicate, devote”) + -mentum, from sacer (“sacred, holy”) + -mentum.
- Englishsacramentum
- GermanSakramentfrom Middle High German sacrament
- Occitansacrament
- Portuguesesacramentofrom Old Galician-Portuguese sacramento
- Spanishsacramento
- Albaniansakrament
- Asturiansacramentu
- Danishsakramente
- Idosakramentofrom Esperanto sakramento
- Friuliansacrament
- Italiansacramento
- Italiansagramento
- Corsicansacramentu
- Istriotsacramènto
- Neapolitansacramiénto
- Maltesesagramentfrom Sicilian sacramentu
- Venetansacramento
- Frenchsermentfrom Old French sagrament
- Italiansaramentofrom Old French sagrament
- Old Franco-Provençalsariment
- Catalansagrament
- Old Occitansagramen
- Romanshsaramaint
- Romanshsarament
- Old Lombardsagramento
- Piedmontesesarament
- Old Galician-Portuguesesagramento
- Old Spanishsagramiento
In English words that came into English from sacrāmentum
- sacramentsacrāmentum
- sacramentalsacrāmentālis
- sacramentumsacrāmentum