noun · neutersecond declension
sacrārium
sacrārium n (genitive sacrāriī or sacrārī)
Classical[saˈkraː.ri.ũː]Ecclesiastical[saˈkraː.ri.um]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- A place where sacred objects are kept; sacrarium, sacristy, sanctuary, shrine.
- A secret place (for private documents and/or valuable property)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
parva domus sacra, in quā rēs sacrae servantur.sacrārium -ī n — in Mille Verba, Deī et Sacra
locus sacer sēcrētussacrārium -ī (n) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 22
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sacrārium | sacrāria |
| genitive | sacrāriī sacrārī | sacrāriōrum |
| dative | sacrāriō | sacrāriīs |
| accusative | sacrārium | sacrāria |
| ablative | sacrāriō | sacrāriīs |
| vocative | sacrārium | sacrāria |
să_crārĭum, ii, n. sacer.
I. A place for the keeping of holy things (sometimes, also, a place for prayer); a shrine, sacristy, sanctuary (cf.: fanum, sacellum, delubrum); an oratory, chapel:
notandum est aliud esse sacrum locum, aliud sacrarium. Sacer locus est locus consecratus, sacrarium est locus, in quo sacra reponuntur: quod etiam in aedificio privato esse potest, Dig. 1, 8, 9; cf. Serv. Verg. A. 12, 199; Fest. s. v. secespitam, p. 348 Müll.: erat apud Hejum sacrarium magnā cum dignitate in aedibus, a majoribus traditum, perantiquum: in quo signa pulcherrima quattuor, etc., Cic. Verr. 2, 4, 2, § 4; 2, 4, 3, § 5: Caere, sacrarium populi Romani, deversorium sacerdotum ac receptaculum Romanorum sacrorum, Liv. 7, 20, 7: qui habitat in tuo sacrario, Cic. Fam. 13, 2: ubi nunc sacrarium est, Suet. Aug. 5: tensam Jovis e sacrario in domum deducere, id. Vesp. 5.—In plur.: vetito temerat sacraria probro, Ov. M. 10, 695: ante ipsum sacrarium Bonae Deae, Cic. Mil. 31, 86: Fidei, Liv. 1, 21; cf. in the plur.: Vestae, Mart. 7, 73, 3: Ditis, Verg. A. 12, 199: Mentis bonae, Prop. 3 (4), 24, 19. VENERIS, Inscr. Orell. 1359: CERERIS ANTIATINAE, ib. 1494: MITHRAE, ib. 1051 al.: iis juvenibus bacchantibus ex obsceno sacrario eductis arma committenda? Liv. 39, 15 fin.—II. Transf., a secret place, etc.:
a quo (sc. te, Catilina) aquilam illam argenteam... cui domi tuae sacrarium scelerum tuorum constitutum fuit, sciam esse praemissam, Cic. Cat. 1, 9, 24; 2, 6, 13: illa arcana (naturae) ... in interiore sacrario clausa sunt, Sen. Q. N. 7, 31, 3 (for which, shortly before: in sanctiore secessu): testor mentis sacraria, Jovis jusjurandum, Stat. Th. 3, 246.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sacrārium ī, n
sacrum, a depository of holy things, shrine : Caere, sacrarium populi R., L.: sacrarii spoliandi ratio: vetito temerat sacraria probro, O.— A place for religious service, sanctuary, oratory, chapel : Bonae Deae: Fidei, L.: sacraria Ditis, V.: sacrarium scelerum tuorum.
Origins
- Proto-Indo-European*seh₂k-
- Proto-Indo-European*sh₂krós
- Proto-Italic*sakros
- Archaic Latinsakros
- Old Latinsacros
- Old Latin*sakr̥s
- Old Latin*sakerr
- Latinsacrārium
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -āriusnom. Latin -ārium Latin sacrārium From sacer (“sacred, holy”) + -ārium.
Descendants
- Catalansagrera
- Catalansagrari
- Catalansacràrium
- Englishsacrarium
- Italiansacrario
- Portuguesesacrário
- Romaniansacrariu
- Spanishsagrario
- Friuliansacrari
- Siciliansacrariu
In English words that came into English from sacrārium
- sacrariumsacrārium