LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

sacrārium

sacrārium n (genitive sacrāriī or sacrārī)
Classical[saˈkraː.ri.ũː]Ecclesiastical[saˈkraː.ri.um]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. A place where sacred objects are kept; sacrarium, sacristy, sanctuary, shrine.
  2. A secret place (for private documents and/or valuable property)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

parva domus sacra, in quā rēs sacrae servantur.
sacrārium -ī n — in Mille Verba, Deī et Sacra

Declension

declension
formsingularplural
nominativesacrāriumsacrāria
genitivesacrāriī
sacrārī
sacrāriōrum
dativesacrāriōsacrāriīs
accusativesacrāriumsacrāria
ablativesacrāriōsacrāriīs
vocativesacrāriumsacrāria

să_crārĭum, ii, n. sacer.
I. A place for the keeping of holy things (sometimes, also, a place for prayer); a shrine, sacristy, sanctuary (cf.: fanum, sacellum, delubrum); an oratory, chapel: notandum est aliud esse sacrum locum, aliud sacrarium. Sacer locus est locus consecratus, sacrarium est locus, in quo sacra reponuntur: quod etiam in aedificio privato esse potest, Dig. 1, 8, 9; cf. Serv. Verg. A. 12, 199; Fest. s. v. secespitam, p. 348 Müll.: erat apud Hejum sacrarium magnā cum dignitate in aedibus, a majoribus traditum, perantiquum: in quo signa pulcherrima quattuor, etc., Cic. Verr. 2, 4, 2, § 4; 2, 4, 3, § 5: Caere, sacrarium populi Romani, deversorium sacerdotum ac receptaculum Romanorum sacrorum, Liv. 7, 20, 7: qui habitat in tuo sacrario, Cic. Fam. 13, 2: ubi nunc sacrarium est, Suet. Aug. 5: tensam Jovis e sacrario in domum deducere, id. Vesp. 5.—In plur.: vetito temerat sacraria probro, Ov. M. 10, 695: ante ipsum sacrarium Bonae Deae, Cic. Mil. 31, 86: Fidei, Liv. 1, 21; cf. in the plur.: Vestae, Mart. 7, 73, 3: Ditis, Verg. A. 12, 199: Mentis bonae, Prop. 3 (4), 24, 19. VENERIS, Inscr. Orell. 1359: CERERIS ANTIATINAE, ib. 1494: MITHRAE, ib. 1051 al.: iis juvenibus bacchantibus ex obsceno sacrario eductis arma committenda? Liv. 39, 15 fin.—
II. Transf., a secret place, etc.: a quo (sc. te, Catilina) aquilam illam argenteam... cui domi tuae sacrarium scelerum tuorum constitutum fuit, sciam esse praemissam, Cic. Cat. 1, 9, 24; 2, 6, 13: illa arcana (naturae) ... in interiore sacrario clausa sunt, Sen. Q. N. 7, 31, 3 (for which, shortly before: in sanctiore secessu): testor mentis sacraria, Jovis jusjurandum, Stat. Th. 3, 246.

Origins

  1. Proto-Indo-European*seh₂k-
  2. Proto-Indo-European*sh₂krós
  3. Proto-Italic*sakros
  4. Archaic Latinsakros
  5. Old Latinsacros
  6. Old Latin*sakr̥s
  7. Old Latin*sakerr
  8. Latinsacrārium

Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -āriusnom. Latin -ārium Latin sacrārium From sacer (“sacred, holy”) + -ārium.

Descendants
  • Catalansagrera
  • Catalansagrari
  • Catalansacràrium
  • Englishsacrarium
  • Italiansacrario
  • Portuguesesacrário
  • Romaniansacrariu
  • Spanishsagrario
  • Friuliansacrari
  • Siciliansacrariu

In English words that came into English from sacrārium

  • sacrariumsacrārium

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does sacrārium mean in Latin?
sacrārium, a noun, means “A place where sacred objects are kept; sacrarium, sacristy, sanctuary, shrine.; A secret place (for private documents and/or valuable property)”.
What is the genitive of sacrārium?
The genitive singular is sacrāriī. sacrārium is neuter, second declension.
How do you pronounce sacrārium?
In classical Latin, [saˈkraː.ri.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [saˈkraː.ri.um].
Where does sacrārium come from?
Proto-Indo-European *seh₂k- → Proto-Indo-European *sh₂krós → Proto-Italic *sakros → Archaic Latin sakros → Old Latin sacros → Old Latin *sakr̥s → Old Latin *sakerr → Latin sacrārium.