LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

rescindō

rescindō (present infinitive rescindere, perfect active rescidī, supine rescissum)
Classical[rɛsˈkɪn.doː]Ecclesiastical[reʃˈʃin.do]
rescindēns pres. act. ptcp.

Meaning

  1. to cut off, cut or break down or back, cut or tear open or loose
    Provinciae toti quam maximum potest militum numerum imperat (erat omnino in Gallia ulteriore legio una), pontem, qui erat ad Genavam, iubet rescindi.He orders the whole Province [to furnish] as great a number of soldiers as possible, as there was in all only one legion in Further Gaul; he orders the bridge at Geneva to be broken down.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.7
  2. figurativelyto annul, abolish, abrogate, cancel, revoke, repeal, rescind

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.rescindōrescindēbamrescindamrescidīrescideramresciderō
2nd sg.rescindisrescindēbāsrescindēsrescidistīresciderāsrescideris
3rd sg.rescinditrescindēbatrescindetresciditrescideratresciderit
1st pl.rescindimusrescindēbāmusrescindēmusrescidimusresciderāmusresciderimus
2nd pl.rescinditisrescindēbātisrescindētisrescidistisresciderātisrescideritis
3rd pl.rescinduntrescindēbantrescindentrescidērunt
rescidēre
resciderantresciderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.rescindamrescinderemresciderimrescidissem
2nd sg.rescindāsrescinderēsresciderīsrescidissēs
3rd sg.rescindatrescinderetrescideritrescidisset
1st pl.rescindāmusrescinderēmusresciderīmusrescidissēmus
2nd pl.rescindātisrescinderētisresciderītisrescidissētis
3rd pl.rescindantrescinderentresciderintrescidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.rescindorrescindēbarrescindar
2nd sg.rescinderis
rescindere
rescindēbāris
rescindēbāre
rescindēris
rescindēre
3rd sg.rescinditurrescindēbāturrescindētur
1st pl.rescindimurrescindēbāmurrescindēmur
2nd pl.rescindiminīrescindēbāminīrescindēminī
3rd pl.rescindunturrescindēbanturrescindentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.rescindarrescinderer
2nd sg.rescindāris
rescindāre
rescinderēris
rescinderēre
3rd sg.rescindāturrescinderētur
1st pl.rescindāmurrescinderēmur
2nd pl.rescindāminīrescinderēminī
3rd pl.rescindanturrescinderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.rescinderescindere
pres. 2nd pl.rescinditerescindiminī
fut. 2nd sg.rescinditōrescinditor
fut. 3rd sg.rescinditōrescinditor
fut. 2nd pl.rescinditōte—
fut. 3rd pl.rescinduntōrescinduntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverescindererescindī
perfect infinitiverescidisserescissum esse
future infinitiverescissūrum esserescissum īrī
present participlerescindēns—
perfect participle—rescissus
rescissa, rescissā, rescissae, rescissam, rescissārum, rescissās, rescisse, rescissī, rescissīs, rescissō, rescissōrum, rescissōs
future participlerescissūrus
rescissūra, rescissūrā, rescissūrae, rescissūram, rescissūrārum, rescissūrās, rescissūre, rescissūrī, rescissūrīs, rescissūrō, rescissūrōrum, rescissūrōs, rescissūrum
rescindendus
rescindundus, rescindenda, rescindendā, rescindendae, rescindendam, rescindendārum, rescindendās, rescindende, rescindendīs, rescindendōrum, rescindendōs
gerundrescindendī, rescindendō, rescindendumsupinerescissum, rescissū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

iudicium rescindere
to rescind a decision.
testamentum rescindere
to declare a will to be null and void.
acta rescindere, dissolvere (Phil. 13. 3. 5)
to declare a magistrate's decisions null and void.
res iudicatas rescindere (Cic. Sull. 22. 63)
to rescind a decision.
pontem dissolvere, rescindere, interscindere (B. G. 2. 9. 4)
to break down a bridge.

rē-scindo, scĭdi, scissum, 3, v. a.,
I. to cut off, cut loose, cut or break down; to cut or tear open (freq. and class.).
I. Lit.: pontem, i. e. to break down, Caes. B. G. 1, 7; 4, 19 fin.; 6, 29; 7, 35; 7, 58 fin.; Nep. Milt. 3, 4; Liv. 2, 10; Flor. 3, 10, 3: vallum ac loricam falcibus, Caes. B. G. 7, 86 fin.: pluteos, Sall. Fragm. ap. Non. 95, 22: cameras tectorum, Front. Strat. 3, 4, 6: tecta domusque in usum novae classis, Flor. 2, 15, 10: caelum, Verg. G. 1, 280; id. A. 6, 583: tenuem vestem e membris, Tib. 1, 10, 61: vestes, Claud. B. Gild. 136: decreta, Suet. Calig. 3: ense teli latebram penitus, to cut open, Verg. A. 12, 390: vulnera, Ov. Tr. 3, 11, 63; Flor. 3, 23, 4; Plin. Ep. 7, 19, 9: pectora ferro, Stat. Th. 11, 507: rescisso palato, Luc. 4, 328: plagam, Flor. 4, 2, 72: venam, to open, Col. 6, 30, 5; 7, 10, 2; and poet.: obductos annis luctus, Ov. M. 12, 543: an male sarta Gratia nequidquam coit et rescinditur? Hor. Ep. 1, 3, 32; imitated by Petronius: ne inter initia coëuntis gratiae recentem cicatricem rescinderet, Petr. 113, 8.—
B. Meton., to open: vias, Lucr. 2,406: locum praesidiis firmatum atque omni ratione obvallatum, Cic. Agr. 2, 1, 3: ferro summum Ulceris os, Verg. G. 3, 453; Col. 7, 5, 10; cf.: latentia vitia (corresp. to aperire), Quint. 9, 2, 93.—
II. Trop., to annul, abolish, abrogate, repeal, rescind a law, decree, agreement, etc.: mihi non videtur, quod sit factum legibus, Rescindi posse, Ter. Phorm. 2, 4, 16: acta M. Antonii rescidistis, leges refixistis, Cic. Phil. 13, 3, 5; so, acta, id. ib. 2, 42, 109; 13, 3, 5; Liv. 26, 31; Suet. Caes. 82; id. Claud. 11; Flor. 3, 23, 2: acta deūm, Ov. M. 14, 784: jussa Jovis, id. ib. 2, 678: constitutiones senatūs, Suet. Tib. 33: concilia habita, Cic. Leg. 2, 12, 31: totam triennii praeturam, Cic. Verr. 2, 2, 57, § 140: rescindere et irritas facere omnes istius injurias, id. ib. 2, 2, 26, § 63: res judicatas, id. Sull. 22, 63; cf. judicium, id. Planc. 4, 10: judicia, Suet. Claud. 29: ambitiosas Centumvir. sententias, id. Dom. 8: pactiones, Cic. Prov. Cons. 5, 10: testamenta mortuorum, Cic. Verr. 2, 1, 43, § 111; Quint. 5, 2, 1; Suet. Calig. 38: foedus turpe, Vell. 2, 90, 3.— Poet.: aevi leges validas, Lucr. 5, 58: beneficium suum insequenti injuriā, Sen. Ben. 3, 13: verbum Dei, Vulg. Marc. 7, 13.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinrescindō

Proto-Indo-European *sek-? Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *skey- Proto-Indo-European *skeyd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *skinédti Proto-Italic *skindō Latin scindō Latin rescindō From re- (“back”) + scindō (“cut, tear asunder; separate”).

Descendants
  • Catalanrescindir
  • Englishrescind
  • Frenchrescinder
  • Italianrescindere
  • Portugueserescindir
  • Spanishrescindir

In English words that came into English from rescindō

  • rescindrescindō
  • rescissionrescissio

Quick answers

What does rescindō mean in Latin?
rescindō, a verb, means “to cut off, cut or break down or back, cut or tear open or loose; to annul, abolish, abrogate, cancel, revoke, repeal, rescind”.
What are the principal parts of rescindō?
rescindō, rescindere, rescidī, rescissum (third conjugation).
How do you pronounce rescindō?
In classical Latin, [rɛsˈkɪn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reʃˈʃin.do].
Where does rescindō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin rescindō.