LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

reclāmō

reclāmō (present infinitive reclāmāre, perfect active reclāmāvī, supine reclāmātum)
Classical[rɛˈkɫaː.moː]Ecclesiastical[reˈklaː.mo]

Meaning

  1. to cry out, exclaim, protest or shout against, contradict loudly
    cum eius promissis legiones fortissimae reclamassent […]For when those gallant legions had cried out against his promises […]44 BCE – 43 BCE, Cicero, Philippicae 5.8.22
    12/05 2012, Herimannus Novocomensis, EphemerisThere is being protested in Ukraine.
  2. to call for someone back, again, aloud or repeatedly
    famulae pariter clamore supremo / in vacuos dant verba notos dominamque reclamant / nomineWith them the handmaidens raise cries of last farewell and scatter words upon the empty breeze, as by name they call mistress back again.Gaius Valerius Flaccus, Argonautica 8.172
  3. poeticto reverberate, reecho, resound
    nempe abruptis turbata procellis / nocte natat caeca serus freta, quem super ingens / porta tonat caeli, et scopulis inlisa reclamant / aequoraSee how he swims the straits in a confusion of steep waterspouts, late in the dark of night. Heavens mighty doorway thunders above him, and the waves striking the cliffs reecho.c. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon 3.261

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.reclāmōreclāmābamreclāmābōreclāmāvīreclāmāveramreclāmāverō
reclāmārō
2nd sg.reclāmāsreclāmābāsreclāmābisreclāmāvistī
reclāmāstī
reclāmāverās
reclāmārās
reclāmāveris
3rd sg.reclāmatreclāmābatreclāmābitreclāmāvitreclāmāverat
reclāmārat
reclāmāverit
reclāmārit
1st pl.reclāmāmusreclāmābāmusreclāmābimusreclāmāvimusreclāmāverāmusreclāmāverimus
reclāmārimus
2nd pl.reclāmātisreclāmābātisreclāmābitisreclāmāvistis
reclāmāstis
reclāmāverātis
reclāmārātis
reclāmāveritis
reclāmāritis
3rd pl.reclāmantreclāmābantreclāmābuntreclāmāvērunt
reclāmāvēre, reclāmārunt
reclāmāverant
reclāmārant
reclāmāverint
reclāmārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.reclāmemreclāmāremreclāmāverim
reclāmārim
reclāmāvissem
reclāmāssem
2nd sg.reclāmēsreclāmārēsreclāmāverīsreclāmāvissēs
reclāmāssēs
3rd sg.reclāmetreclāmāretreclāmāverit
reclāmārit
reclāmāvisset
reclāmāsset
1st pl.reclāmēmusreclāmārēmusreclāmāverīmus
reclāmārīmus
reclāmāvissēmus
reclāmāssēmus
2nd pl.reclāmētisreclāmārētisreclāmāverītis
reclāmārītis
reclāmāvissētis
reclāmāssētis
3rd pl.reclāmentreclāmārentreclāmāverint
reclāmārint
reclāmāvissent
reclāmāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.reclāmorreclāmābarreclāmābor
2nd sg.reclāmāris
reclāmāre
reclāmābāris
reclāmābāre
reclāmāberis
reclāmābere
3rd sg.reclāmāturreclāmābāturreclāmābitur
1st pl.reclāmāmurreclāmābāmurreclāmābimur
2nd pl.reclāmāminīreclāmābāminīreclāmābiminī
3rd pl.reclāmanturreclāmābanturreclāmābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.reclāmerreclāmārer
2nd sg.reclāmēris
reclāmēre
reclāmārēris
reclāmārēre
3rd sg.reclāmēturreclāmārētur
1st pl.reclāmēmurreclāmārēmur
2nd pl.reclāmēminīreclāmārēminī
3rd pl.reclāmenturreclāmārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.reclāmāreclāmāre
pres. 2nd pl.reclāmātereclāmāminī
fut. 2nd sg.reclāmātōreclāmātor
fut. 3rd sg.reclāmātōreclāmātor
fut. 2nd pl.reclāmātōte—
fut. 3rd pl.reclāmantōreclāmantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivereclāmārereclāmārī
perfect infinitivereclāmāvisse
reclāmāsse
reclāmātum esse
future infinitivereclāmātūrum essereclāmātum īrī
present participlereclāmāns—
perfect participle—reclāmātus
reclāmāta, reclāmātā, reclāmātae, reclāmātam, reclāmātārum, reclāmātās, reclāmātī, reclāmātōrum, reclāmātōs
future participlereclāmātūrus
reclāmātūra, reclāmātūrā, reclāmātūrae, reclāmātūram, reclāmātūrārum, reclāmātūrās, reclāmātūre, reclāmātūrī, reclāmātūrīs, reclāmātūrō, reclāmātūrōrum, reclāmātūrōs, reclāmātūrum
reclāmandus
reclāmanda, reclāmandā, reclāmandae, reclāmandam, reclāmandārum, reclāmandās, reclāmande, reclāmandīs, reclāmandōrum, reclāmandōs
gerundreclāmandī, reclāmandō, reclāmandumsupinereclāmātum, reclāmātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

theatra reclamant
the spectators protest.

rē^-clāmo, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I. , to cry out against, exclaim against, contradict loudly.
I. In gen. (class.): in his, si paulum modo offensum est, theatra tota reclamant, Cic. de Or. 3, 50, 196: reclamat Sicilia tota, propter, etc., Cic. Verr. 2, 4, 14, § 41: illi reclamarunt, id. Fam. 11, 21, 2: tribuni reclamantibus consulibus refecti, in spite of their protest, Liv. 3, 21; cf. id. 3, 26; 10, 41 fin.; Suet. Vit. 15; id. Aug. 11; Just. 24, 2, 11: cum ejus promissis legiones reclamassent, Cic. Phil. 5, 8, 22: orationi, id. Fam. 1, 2, 2.— Pass.: mihi, Quint. 12, 1, 14: mihi pro reo, Plin. Ep. 3, 9, 25: unā voce omnes judices, ne is juraret, reclamasse, Cic. Balb. 5, 12: quaere peregrinum, vicinia rauca reclamat, Hor. Ep. 1, 17, 62. — With object-clause: reclamantibus cunctis, satis majestatem ejus imminui, etc., crying out loudly, Suet. Aug. 37 fin.; so Just. 24, 2, 10; Phaedr. 4, 16, 25: (servus) si ex possessione servitutis in libertatem reclamaverit, obstinately demands his freedom, Dig. 41, 2, 3, § 10 (more usually: proclamare ad libertatem; v. proclamo). — Impers.: cum erat reclamatum, Cic. Sest. 59, 126: ab universo senatu reclamatum est, id. Dom. 4, 10: vehementer ab omnibus reclamatur, Suet. Aug. 76.—Poet., with abstract subject: quod quoniam ratio reclamat vera, etc., * Lucr. 1, 623.—
II. Esp.
A. Poet., to reverberate, re-echo, resound: scopulis illisa rĕclamant Aequora, * Verg. G. 3, 261: arva plangoribus, Stat. Th. 3, 120: ager canenti domino, id. S. 4, 5, 20.—
B. In Val. Fl., to call one aloud or repeatedly: rursus Hylan et rursus Hylan per longa reclamat Avia, Val. Fl. 3, 596: dominam nomine, id. 8, 172.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinreclāmō

Proto-Indo-European *kelh₁- Proto-Indo-European *-m- Proto-Indo-European *kl̥h₁m- Proto-Italic *klām-der. Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin clāmō Latin reclāmō From re- + clāmō (“cry out, shout”).

Descendants
  • Catalanreclamar
  • Englishreclaimfrom Old French reclamer
  • Englishreclamafrom Old French reclamer
  • Frenchréclamerfrom Old French reclamer
  • Romanianreclamafrom Old French reclamer
  • Italianreclamare
  • Portuguesereclamar
  • Spanishreclamar
  • Normanr'cliâmerfrom Old French reclamer

In English words that came into English from reclāmō

  • reclaimreclāmō
  • reclamationreclamatio

Quick answers

What does reclāmō mean in Latin?
reclāmō, a verb, means “to cry out, exclaim, protest or shout against, contradict loudly; to call for someone back, again, aloud or repeatedly; to reverberate, reecho, resound”.
What are the principal parts of reclāmō?
reclāmō, reclāmāre, reclāmāvī, reclāmātum (first conjugation).
How do you pronounce reclāmō?
In classical Latin, [rɛˈkɫaː.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈklaː.mo].
Where does reclāmō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin reclāmō.