verbfirst conjugation
praeclāmō
praeclāmō (present infinitive praeclāmāre, perfect active praeclāmāvī, supine praeclāmātum)
Classical[prae̯ˈkɫaː.moː]Ecclesiastical[preˈklaː.mo]
Meaning
- to forewarn (cry out beforehand)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praeclāmō | praeclāmābam | praeclāmābō | praeclāmāvī | praeclāmāveram | praeclāmāverō |
| 2nd sg. | praeclāmās | praeclāmābās | praeclāmābis | praeclāmāvistī | praeclāmāverās | praeclāmāveris |
| 3rd sg. | praeclāmat | praeclāmābat | praeclāmābit | praeclāmāvit | praeclāmāverat | praeclāmāverit |
| 1st pl. | praeclāmāmus | praeclāmābāmus | praeclāmābimus | praeclāmāvimus | praeclāmāverāmus | praeclāmāverimus |
| 2nd pl. | praeclāmātis | praeclāmābātis | praeclāmābitis | praeclāmāvistis | praeclāmāverātis | praeclāmāveritis |
| 3rd pl. | praeclāmant | praeclāmābant | praeclāmābunt | praeclāmāvērunt praeclāmāvēre | praeclāmāverant | praeclāmāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praeclāmem | praeclāmārem | praeclāmāverim | praeclāmāvissem |
| 2nd sg. | praeclāmēs | praeclāmārēs | praeclāmāverīs | praeclāmāvissēs |
| 3rd sg. | praeclāmet | praeclāmāret | praeclāmāverit | praeclāmāvisset |
| 1st pl. | praeclāmēmus | praeclāmārēmus | praeclāmāverīmus | praeclāmāvissēmus |
| 2nd pl. | praeclāmētis | praeclāmārētis | praeclāmāverītis | praeclāmāvissētis |
| 3rd pl. | praeclāment | praeclāmārent | praeclāmāverint | praeclāmāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praeclāmor | praeclāmābar | praeclāmābor |
| 2nd sg. | praeclāmāris praeclāmāre | praeclāmābāris praeclāmābāre | praeclāmāberis praeclāmābere |
| 3rd sg. | praeclāmātur | praeclāmābātur | praeclāmābitur |
| 1st pl. | praeclāmāmur | praeclāmābāmur | praeclāmābimur |
| 2nd pl. | praeclāmāminī | praeclāmābāminī | praeclāmābiminī |
| 3rd pl. | praeclāmantur | praeclāmābantur | praeclāmābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praeclāmer | praeclāmārer |
| 2nd sg. | praeclāmēris praeclāmēre | praeclāmārēris praeclāmārēre |
| 3rd sg. | praeclāmētur | praeclāmārētur |
| 1st pl. | praeclāmēmur | praeclāmārēmur |
| 2nd pl. | praeclāmēminī | praeclāmārēminī |
| 3rd pl. | praeclāmentur | praeclāmārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praeclāmā | praeclāmāre |
| pres. 2nd pl. | praeclāmāte | praeclāmāminī |
| fut. 2nd sg. | praeclāmātō | praeclāmātor |
| fut. 3rd sg. | praeclāmātō | praeclāmātor |
| fut. 2nd pl. | praeclāmātōte | — |
| fut. 3rd pl. | praeclāmantō | praeclāmantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praeclāmāre | praeclāmārī |
| perfect infinitive | praeclāmāvisse | praeclāmātum esse |
| future infinitive | praeclāmātūrum esse | praeclāmātum īrī |
| present participle | praeclāmāns | — |
| perfect participle | — | praeclāmātus praeclāmāta, praeclāmātā, praeclāmātae, praeclāmātam, praeclāmātārum, praeclāmātās, praeclāmātī, praeclāmātōrum, praeclāmātōs |
| future participle | praeclāmātūrus praeclāmātūra, praeclāmātūrā, praeclāmātūrae, praeclāmātūram, praeclāmātūrārum, praeclāmātūrās, praeclāmātūre, praeclāmātūrī, praeclāmātūrīs, praeclāmātūrō, praeclāmātūrōrum, praeclāmātūrōs, praeclāmātūrum | praeclāmandus praeclāmanda, praeclāmandā, praeclāmandae, praeclāmandam, praeclāmandārum, praeclāmandās, praeclāmande, praeclāmandīs, praeclāmandōrum, praeclāmandōs |
gerundpraeclāmandī, praeclāmandō, praeclāmandumsupinepraeclāmātum, praeclāmātū
prae-clāmo, āvi, 1, v. n.,
I. to call out beforehand (post-class.), Dig. 48, 8, 7 (al. proclamaverit):
proclamat, praeclamat, Not. Tir. p. 93.Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraeclāmō
Latin clamo Latin praeclāmō From prae- + clamo.