LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

permisceō

permisceō (present infinitive permiscēre, perfect active permiscuī, supine permixtum or permistum)
Classical[pɛrˈmɪs.ke.oː]Ecclesiastical[perˈmiʃ.ʃe.o]
permistus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to mix or mingle together thoroughly, commingle, intermingle, combine
  2. to mix together, unite, join, combine
  3. to throw into confusion, confound, disturb

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.permisceōpermiscēbampermiscēbōpermiscuīpermiscuerampermiscuerō
2nd sg.permiscēspermiscēbāspermiscēbispermiscuistīpermiscuerāspermiscueris
3rd sg.permiscetpermiscēbatpermiscēbitpermiscuitpermiscueratpermiscuerit
1st pl.permiscēmuspermiscēbāmuspermiscēbimuspermiscuimuspermiscuerāmuspermiscuerimus
2nd pl.permiscētispermiscēbātispermiscēbitispermiscuistispermiscuerātispermiscueritis
3rd pl.permiscentpermiscēbantpermiscēbuntpermiscuērunt
permiscuēre
permiscuerantpermiscuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.permisceampermiscērempermiscuerimpermiscuissem
2nd sg.permisceāspermiscērēspermiscuerīspermiscuissēs
3rd sg.permisceatpermiscēretpermiscueritpermiscuisset
1st pl.permisceāmuspermiscērēmuspermiscuerīmuspermiscuissēmus
2nd pl.permisceātispermiscērētispermiscuerītispermiscuissētis
3rd pl.permisceantpermiscērentpermiscuerintpermiscuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.permisceorpermiscēbarpermiscēbor
2nd sg.permiscēris
permiscēre
permiscēbāris
permiscēbāre
permiscēberis
permiscēbere
3rd sg.permiscēturpermiscēbāturpermiscēbitur
1st pl.permiscēmurpermiscēbāmurpermiscēbimur
2nd pl.permiscēminīpermiscēbāminīpermiscēbiminī
3rd pl.permiscenturpermiscēbanturpermiscēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.permiscearpermiscērer
2nd sg.permisceāris
permisceāre
permiscērēris
permiscērēre
3rd sg.permisceāturpermiscērētur
1st pl.permisceāmurpermiscērēmur
2nd pl.permisceāminīpermiscērēminī
3rd pl.permisceanturpermiscērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.permiscēpermiscēre
pres. 2nd pl.permiscētepermiscēminī
fut. 2nd sg.permiscētōpermiscētor
fut. 3rd sg.permiscētōpermiscētor
fut. 2nd pl.permiscētōte—
fut. 3rd pl.permiscentōpermiscentor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepermiscērepermiscērī
perfect infinitivepermiscuissepermixtum esse
permistum esse
future infinitivepermixtūrum esse
permistūrum esse
permixtum īrī
permistum īrī
present participlepermiscēns—
perfect participle—permixtus
permistus, permixta, permixtā, permixtae, permixtam, permixtārum, permixtās, permixte, permixtī, permixtīs, permixtō, permixtōrum, permixtōs
future participlepermixtūrus
permistūrus, permistūra, permistūrā, permistūrae, permistūram, permistūrārum, permistūrās, permistūre, permistūrī, permistūrīs, permistūrō, permistūrōrum, permistūrōs, permistūrum, permixtūra, permixtūrā, permixtūrae, permixtūram, permixtūrārum, permixtūrās, permixtūre, permixtūrī, permixtūrīs, permixtūrō, permixtūrōrum, permixtūrōs, permixtūrum
permiscendus
permiscenda, permiscendā, permiscendae, permiscendam, permiscendārum, permiscendās, permiscende, permiscendīs, permiscendōrum, permiscendōs
gerundpermiscendī, permiscendō, permiscendumsupinepermixtum, permixtū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

omnia divina humanaque iura permiscentur (B. C. 1. 6. 8)
anarchy reigns supreme.

per-misceo, scŭi, stum, and xtum, 2, v. a.,
I. to mix or mingle together; to commingle, intermingle.
I. Lit.: naturam cum materiā, Cic. Univ. 7: permixti cum suis fugientibus, Caes. B. G. 7, 62: permixtum senatui populi concilium, Liv. 21, 14: equites turbae hostium, id. 39, 51: fructus acerbitate permixti, Cic. Planc. 38, 92; Plin. 28, 17, 67, § 231: generique cruorem Sanguine cum soceri permiscuit impius ensis, Ov. M. 14, 801: omnes in oratione esse quasi permixtos et confusos pedes, Cic. Or. 57, 195: (gagates lapis) medetur strumis cerae permixtus, Plin. 36, 19, 34, § 142: corpora viva permista sepultis, Luc. 2, 152: alicui totum ensem, to plunge his whole sword into his body, Sil. 10, 259.—
II. Trop.
A. In gen., to mix or mingle together; to commingle, intermingle: ne tuas sordes cum clarissimorum virorum splendore permisceas, Cic. Vatin. 5, 13: tristia laetis, Sil. 13, 385: geminas e sanguine matris permistura domos, Luc. 2, 333: acerbitas morum ne vino quidem permista, Cic. Phil. 12, 11, 26.—Of language: quibus (intervallis longis et brevibus) implicata atque permixta oratio, Cic. Or. 56, 187.—
B. In partic., to confound, disturb, throw into confusion, Cic. Verr. 2, 2, 50, § 123: omnia, id. Planc. 17, 41; cf.: omnia divina humanaque jura permiscentur, Caes. B. C. 1, 6 fin.: domum, Verg. A. 7, 348; Sall. J. 5, 2: Graeciam, Cic. Or. 9, 20: omnia gravi timore, Flor. 1, 18, 12.—Hence, permixtus, a, um (perh. not permistus in class. Lat.), P. a.
A. Promiscuous, confused: permixta caedes, Lucr. 3, 643; 5, 1313: mores, disordered, disorderly, id. 3, 749.—
B. Filled: permixtus maerore, App. M. 9, p. 235 fin.—Adv.: per-mixtē, confusedly, promiscuously, Cic. Inv. 1, 22, 32; id. Part. 7, 24.

Origins

Proto-Indo-European *per-der. Proto-Italic *peri- Latin per- Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyḱ- Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Indo-European *miḱsḱéti Proto-Italic *mi(k)skō Latin misceō Latin permisceō From per- (“through”) + misceō (“mix”).

Quick answers

What does permisceō mean in Latin?
permisceō, a verb, means “to mix or mingle together thoroughly, commingle, intermingle, combine; to mix together, unite, join, combine; to throw into confusion, confound, disturb”.
What are the principal parts of permisceō?
permisceō, permiscēre, permiscuī, permixtum (second conjugation).
How do you pronounce permisceō?
In classical Latin, [pɛrˈmɪs.ke.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [perˈmiʃ.ʃe.o].