verbsecond conjugation
permisceō
permisceō (present infinitive permiscēre, perfect active permiscuī, supine permixtum or permistum)
Classical[pɛrˈmɪs.ke.oː]Ecclesiastical[perˈmiʃ.ʃe.o]
permistus perf. pass. ptcp.
Meaning
- to mix or mingle together thoroughly, commingle, intermingle, combine
- to mix together, unite, join, combine
- to throw into confusion, confound, disturb
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | permisceō | permiscēbam | permiscēbō | permiscuī | permiscueram | permiscuerō |
| 2nd sg. | permiscēs | permiscēbās | permiscēbis | permiscuistī | permiscuerās | permiscueris |
| 3rd sg. | permiscet | permiscēbat | permiscēbit | permiscuit | permiscuerat | permiscuerit |
| 1st pl. | permiscēmus | permiscēbāmus | permiscēbimus | permiscuimus | permiscuerāmus | permiscuerimus |
| 2nd pl. | permiscētis | permiscēbātis | permiscēbitis | permiscuistis | permiscuerātis | permiscueritis |
| 3rd pl. | permiscent | permiscēbant | permiscēbunt | permiscuērunt permiscuēre | permiscuerant | permiscuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | permisceam | permiscērem | permiscuerim | permiscuissem |
| 2nd sg. | permisceās | permiscērēs | permiscuerīs | permiscuissēs |
| 3rd sg. | permisceat | permiscēret | permiscuerit | permiscuisset |
| 1st pl. | permisceāmus | permiscērēmus | permiscuerīmus | permiscuissēmus |
| 2nd pl. | permisceātis | permiscērētis | permiscuerītis | permiscuissētis |
| 3rd pl. | permisceant | permiscērent | permiscuerint | permiscuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | permisceor | permiscēbar | permiscēbor |
| 2nd sg. | permiscēris permiscēre | permiscēbāris permiscēbāre | permiscēberis permiscēbere |
| 3rd sg. | permiscētur | permiscēbātur | permiscēbitur |
| 1st pl. | permiscēmur | permiscēbāmur | permiscēbimur |
| 2nd pl. | permiscēminī | permiscēbāminī | permiscēbiminī |
| 3rd pl. | permiscentur | permiscēbantur | permiscēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | permiscear | permiscērer |
| 2nd sg. | permisceāris permisceāre | permiscērēris permiscērēre |
| 3rd sg. | permisceātur | permiscērētur |
| 1st pl. | permisceāmur | permiscērēmur |
| 2nd pl. | permisceāminī | permiscērēminī |
| 3rd pl. | permisceantur | permiscērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | permiscē | permiscēre |
| pres. 2nd pl. | permiscēte | permiscēminī |
| fut. 2nd sg. | permiscētō | permiscētor |
| fut. 3rd sg. | permiscētō | permiscētor |
| fut. 2nd pl. | permiscētōte | — |
| fut. 3rd pl. | permiscentō | permiscentor |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | permiscēre | permiscērī |
| perfect infinitive | permiscuisse | permixtum esse permistum esse |
| future infinitive | permixtūrum esse permistūrum esse | permixtum īrī permistum īrī |
| present participle | permiscēns | — |
| perfect participle | — | permixtus permistus, permixta, permixtā, permixtae, permixtam, permixtārum, permixtās, permixte, permixtī, permixtīs, permixtō, permixtōrum, permixtōs |
| future participle | permixtūrus permistūrus, permistūra, permistūrā, permistūrae, permistūram, permistūrārum, permistūrās, permistūre, permistūrī, permistūrīs, permistūrō, permistūrōrum, permistūrōs, permistūrum, permixtūra, permixtūrā, permixtūrae, permixtūram, permixtūrārum, permixtūrās, permixtūre, permixtūrī, permixtūrīs, permixtūrō, permixtūrōrum, permixtūrōs, permixtūrum | permiscendus permiscenda, permiscendā, permiscendae, permiscendam, permiscendārum, permiscendās, permiscende, permiscendīs, permiscendōrum, permiscendōs |
gerundpermiscendī, permiscendō, permiscendumsupinepermixtum, permixtū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- omnia divina humanaque iura permiscentur (B. C. 1. 6. 8)
- anarchy reigns supreme.
per-misceo, scŭi, stum, and xtum, 2, v. a.,
I. to mix or mingle together; to commingle, intermingle.
I. Lit.:
naturam cum materiā, Cic. Univ. 7: permixti cum suis fugientibus, Caes. B. G. 7, 62: permixtum senatui populi concilium, Liv. 21, 14: equites turbae hostium, id. 39, 51: fructus acerbitate permixti, Cic. Planc. 38, 92; Plin. 28, 17, 67, § 231: generique cruorem Sanguine cum soceri permiscuit impius ensis, Ov. M. 14, 801: omnes in oratione esse quasi permixtos et confusos pedes, Cic. Or. 57, 195: (gagates lapis) medetur strumis cerae permixtus, Plin. 36, 19, 34, § 142: corpora viva permista sepultis, Luc. 2, 152: alicui totum ensem, to plunge his whole sword into his body, Sil. 10, 259.—II. Trop.
A. In gen., to mix or mingle together; to commingle, intermingle:
ne tuas sordes cum clarissimorum virorum splendore permisceas, Cic. Vatin. 5, 13: tristia laetis, Sil. 13, 385: geminas e sanguine matris permistura domos, Luc. 2, 333: acerbitas morum ne vino quidem permista, Cic. Phil. 12, 11, 26.—Of language: quibus (intervallis longis et brevibus) implicata atque permixta oratio, Cic. Or. 56, 187.—B. In partic., to confound, disturb, throw into confusion, Cic. Verr. 2, 2, 50, § 123:
omnia, id. Planc. 17, 41; cf.: omnia divina humanaque jura permiscentur, Caes. B. C. 1, 6 fin.: domum, Verg. A. 7, 348; Sall. J. 5, 2: Graeciam, Cic. Or. 9, 20: omnia gravi timore, Flor. 1, 18, 12.—Hence, permixtus, a, um (perh. not permistus in class. Lat.), P. a. A. Promiscuous, confused:
permixta caedes, Lucr. 3, 643; 5, 1313: mores, disordered, disorderly, id. 3, 749.—B. Filled:
permixtus maerore, App. M. 9, p. 235 fin.—Adv.: per-mixtē, confusedly, promiscuously, Cic. Inv. 1, 22, 32; id. Part. 7, 24.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
per-misceō miscuī, mīxtus, ēre,
to mix together, mix thoroughly, commingle, intermingle: equites pedites permixti, S.: naturam cum materiā: permixti cum suis fugientibus, Cs.: permixtum senatui populi concilium, L.: generi cruorem Sanguine cum soceri, O.: in oratione permixti pedes. —Fig., to mix together, mingle, commingle, intermingle: tuas sordes cum clarissimorum virorum splendore: alcuius consiliis permixtus, implicated, Ta.—To confound, disturb, throw into confusion: omnia: divina humanaque iura permiscentur, Cs.: domum, V.: Graeciam: species sceleris tumultu Permixtae, i. e. confused by guilt, H.
Origins
Proto-Indo-European *per-der. Proto-Italic *peri- Latin per- Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyḱ- Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Indo-European *miḱsḱéti Proto-Italic *mi(k)skō Latin misceō Latin permisceō From per- (“through”) + misceō (“mix”).