LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

nāscor

nāscor (present infinitive nāscī, perfect active nātus sum or gnātus sum)
Classical[ˈnaːs.kɔr]Ecclesiastical[ˈnas.kor]
nāscēns pres. act. ptcp.№ 266 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. deponentto be born, begotten
  2. deponentto arise, proceed
    Sī quandō in puerīs ante alter dēns nāscitur quam prior excidat, is quī cadere dēbuit ēvellendus est.If ever in children a second tooth appears before the earlier one has fallen out, the one which ought to have fallen out must be uprooted.
  3. deponentto grow, spring forth
  4. deponentfigurativelyof abstract things: to come into existence, arise, be produced, spring up
    Hinc patriae prōditiōnēs, hinc rērum pūblicārum ēversiōnēs, hinc cum hostibus clandestīna colloquia nāscī; […].“From this [source] spring treasons against [one’s] country; from this, the subversions of states; [and] from this, secret negotiations with enemies.” (That is, from wanton pursuits of sensual pleasures: Cicero’s imagined character Cato the Elder quotes the Pythagorean philosopher Archytas of Tarentum.)106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior de Senectute 12.40
  5. deponentto be a number of years old
    Vīgintī et quīnque annōs nātus sum.I am 25 years old.
    Annōs sexāgintā nātus es...You are 60 years old...Terence, Heauton Timuromenos 62-63

Latīnē defined in Latin in our graded readers

vītam accipiō; quod nātum est, aliquandō moritur.
nāscor -ī nātus — in Mille Verba, ch. Vīta et Mors

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.nāscornāscēbarnāscar———
2nd sg.nāsceris
nāscere
nāscēbāris
nāscēbāre
nāscēris
nāscēre
———
3rd sg.nāsciturnāscēbāturnāscētur———
1st pl.nāscimurnāscēbāmurnāscēmur———
2nd pl.nāsciminīnāscēbāminīnāscēminī———
3rd pl.nāscunturnāscēbanturnāscentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.nāscarnāscerer——
2nd sg.nāscāris
nāscāre
nāscerēris
nāscerēre
——
3rd sg.nāscāturnāscerētur——
1st pl.nāscāmurnāscerēmur——
2nd pl.nāscāminīnāscerēminī——
3rd pl.nāscanturnāscerentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.nāscere—
pres. 2nd pl.nāsciminī—
fut. 2nd sg.nāscitor—
fut. 3rd sg.nāscitor—
fut. 3rd pl.nāscuntor—
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivenāscī—
perfect infinitivenātum esse
gnātum esse
—
future infinitivenāscitūrum esse—
present participlenāscēns
nāscente, nāscentem, nāscentēs, nāscentī, nāscentia, nāscentibus, nāscentis, nāscentīs, nāscentium
—
perfect participlenātus
gnātus, nāta, nātā, nātae, nātam, nātārum, nātās, nāte, nātī, nātīs, nātō, nātōrum, nātōs
—
future participlenāscitūrusnāscendus
nāscundus, nāscunda, nāscundā, nāscundae, nāscundam, nāscundārum, nāscundās, nāscunde, nāscundī, nāscundīs, nāscundō, nāscundōrum, nāscundōs, nāscundum
gerundnāscendī, nāscendō, nāscendumsupinenātum, nātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

ex aliqua re nasci, manare
to originate in, arise from.

nascor, nātus, nasci (ante-class., and in poets of the class. period also gnatus, v. under P. a. B.;
I. part. fut. nasciturus, Pall. Jun. 7, § 8; Vulg. Judic. 13, 8), 3, v. dep. from gnascor, gnatus, root gen, whence gigno; cf. Gr. γεννάω, to be born, to be begotten (of or by male or female).
I. Lit.; constr. with ex or de and abl., or with abl. alone; rarely with ab and abl.
1. With ex and abl. (esp. with name or other appellation of the mother): cum ex utrāque (uxore) filius natus esset, Cic. de Or. 1, 40, 183: cujus ex filiā natus est Sestius, id. Fam. 13, 8, 1: Servius Tullius ex serva Tarquiniensi natus, id. Rep. 2, 21, 37: ex hac feminā debuit nasci, qui, etc., Sen. ad Helv. 16, 6: natam sibi ex Poppaeā filiam, Tac. A. 15, 23 init.: ex Thetide natus, Quint. 3, 7, 11: ex Urbiniā natus, id. 7, 2, 5: Alexandri filius natus ex Barsine, Just. 13, 2, 7; cf.: negantis (Domitii) quidquam ex se et Agrippinā nisi detestabile nasci potuisse, Suet. Ner. 6: quod ex nobis natos liberos appellamus, idcirco Cerere nati nominati sunt Liber et Libera, Cic. N. D. 2, 24, 62; cf.: convinces facile ex te esse natum, nam tui similis est probe, Ter. Heaut. 5, 4, 7: ex militibus Romanis et Hispanis mulieribus natos se memorantes, Liv. 43, 3, 2; very rarely with a designation of the father, and only with pronouns: ex hoc Domitius nascitur, Suet. Ner. 4 init.: Neoptolemus ex quo nata est Olympias, Just. 17, 3, 14: ex quo nasci nepotes deceat, Plin. Ep. 1, 14, 2: illum ex me natum, Val. Max. 5, 10 ext. 3; cf.: quod tibi filiolus vel filia nascitur ex me, Juv. 9, 83.—
2. With de and abl.: de tigride natus, Ov. M. 9, 612; cf.: de stirpe dei nasci, id. ib. 11, 312: de pellice natus, id. ib. 4, 422: natus de muliere, Vulg. Job, 14, 1; 15, 14. —
3. With abl. (so usually with proper names; and with general designations of parents, family, etc.): quos omnes Erebo et Nocte natos ferunt, Cic. N. D. 3, 17, 44: Hercules Jove natus, id. ib. 3, 16, 42: Nilo natus, id. ib. 3, 16, 42: nascetur Oedipus Lao, id. Fat. 13, 30: patre Marte, id. Rep. 2, 2, 4: Paulo, id. Off. 1, 33, 121: privignus Poppaeā natus, Suet. Ner. 55: Ascanius Creusā matre natus, Liv. 1, 3, 2: Junia, Vell. 2, 127, 4: amplissimā familiā nati adulescentes, Caes. B. G. 7, 37, 1: honestis parentibus, Quint. 1, 11, 85; Sen. Contr. 7, 21, 1: Mela quibus Gallio et Seneca parentibus natus, Tac. A. 16, 17: deus deo natus, Liv. 1, 16, 3: imperioso patre, id. 7, 4, 5; 9, 1, 12: Assaraco natus Capus, Enn. ap. Philarg. ad Verg. G. 3, 35 (Ann. v. 31 Vahl.): patre certo nasci, Cic. Rosc. Am. 16, 46: Apolline natus, Ov. M. 15, 639: natus deā, son of a goddess, i. e. Achilles, id. M. 12, 86; so, natus deā, of Æneas, Verg. A. 1, 582: matre Musā natus, Cic. N. D. 3, 18, 45: nascetur pulcrā Trojanus origine Caesar, Verg. A. 1, 286.—
4. With ab and abl.: generari et nasci a principibus, Tac. H. 1, 16: et qui nascentur ab illo, Verg. G. 1, 434.—
5. In other constrr.: post homines natos, since men have lived, Cic. Phil. 11, 1, 1: post genus hominum natum, id. Balb. 10, 26: in miseriam nascimur, id. Tusc. 1, 5, 9: aves omnes in pedes nascuntur, with the feet foremost, Plin. 10, 53, 74, § 149: ad homines nascendos vim hujus numeri (septenarii) pertinere, to the formation of man in the womb, Gell. 3, 10, 7: homo nascitur ad laborem, i. e. it is his nature to suffer it, Vulg. Job, 5, 7.—
B. Transf., to rise, take beginning, derive origin, spring forth, grow, be found: O fortunatam natam me consule Romam, Cic. ap. Quint. 11, 1, 24; and ap. Juv. 10, 122: humi nascentia fraga, Verg. E. 3, 92: cum nata fuerint folia, Vulg. Marc. 13, 28: nascitur ibi plumbum album in mediterraneis regionibus, is found, produced, Caes. B. G. 5, 12: onyx nascitur circa Thebas Aegyptias, Plin. 36, 8, 12, § 61: ex palude nascitur amnis, rises, id. 36, 26, 65, § 190: nascere, praeque diem veniens age, Lucifer, almum, rise, Verg. E. 8, 17: unde nigerrimus Auster Nascitur, id. G. 3, 278: nascens luna, Hor. C. 3, 23, 2; id. S. 2, 4, 30: nascentia templa, newly built, Mart. 6, 4, 3: Circaeis nata forent an Lucrinum ad saxum ... ostrea, Juv. 4, 140.—To rise, be formed (of a hill): ab eo flumine collis nascebatur, Caes. B. G. 2, 18; cf.: nascitur altera moles, Sil. 3, 530. —
II. Trop.
A. To arise, spring forth, proceed from, be produced: scribes ad me, ut mihi nascatur epistulae argumentum, Cic. Fam. 16, 22, 2: nulla tam detestabilis pestis est, quae non homini ab homine nascatur, id. Off. 2, 5, 16: fateor ea me studiose secutum ex quibus vera gloria nasci posset, id. Fam. 15, 4, 13: facinus natum a cupiditate, Cic. Verr. 2, 2, 34, § 82; id. Font. 16, 37: visus ei dicitur draco ... dicere quo illa loci nasceretur, id. Div. 2, 66, 135: strumae nascuntur maxime in cervice, Cels. 5, 28, 7; 7, 12, 1 fin.; 7, 6, 4 fin.: onychem in Arabiae tantum montibus nasci putavere, Plin. 36, 7, 12, § 59: frumenta nata sunt, Cic. Verr. 2, 3, 63, § 147: ex quo uno haec omnia nata et profecta esse concedit, id. Quint. 28, 85; id. Agr 2, 33, 90: profectio nata a timore defectionis, Caes. B. G. 7, 43: querelae verae nascuntur pectore ab imo, Cat. 64, 198: omnis obligatio vel ex contractu nascitur vel ex delicto, Gai. Inst. 3, 88 sq.—With ut: ex hoc nascitur ut, hence it follows that, Cic. Fin. 3, 19, 63; Sen. Ep. 74, 11.—
B. Esp., of the spiritual renewal of a religious experience, to be regenerated, born again (eccl. Lat.): quod natum est ex spiritu, spiritus est, Vulg. Johan. 3, 6: nasci denuo, id. ib. 3, 7: natus ex Deo, id. 1 Johan. 3, 9, etc.—Hence, P. a.
A. nascens, entis, arising, beginning, nascent, infant, immature: ante Periclem et Thucydidem, qui non nascentibus Athenis, sed jam adultis fuerunt, littera nulla est, etc., Cic. Brut. 7, 27: eloquentiam pueris induunt adhuc nascentibus, Petr. 4: (vitulus) vexat nascenti robora cornu, Juv. 12, 9.—
2. Subst.: nascentia, ĭum, n., organic bodies, esp. plants, Vitr. 5, 1, 3; 5, 8, 1.—
B. nātus, a, um, P. a., born; hence,
1. Subst.: nātus (gnātus), i, m., a son; and nāta (gnāta), ae, f. (dat. and abl. pl. natabus, where ambiguity is to be avoided, Plaut. ap. Prisc. p. 733 P.; Inscr. Orell. 7421; Phocas, p. 1707 P.; v. Neue, Formenl. 1, p. 29), a daughter; in plur.: nati (gnati), children, offspring: caritas, quae est inter natos et parentes, Cic. Lael. 8, 27: bellum prope inter parentes natosque, Liv. 1, 23, 1; cf. id. 5, 40, 3: cum pecore et gnatis, Hor. S. 2, 2, 115: et trepidae matres pressere ad pectora natos, Verg. A. 7, 518: mihi ausculta, nate, pueros jube cremarier, Enn. ap. Non. 246, 11 (Trag. v. 329 Vahl.); Hor. S. 1, 3, 43: natam conlocare alicui, Plaut. Aul. Arg. 1, 15: o gnata, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 46 Vahl.): si quis gnatam pro mutā devovet agnā, Hor. S. 2, 3, 219; cf. id. ib. 2, 3, 199: Hectoris natum de muro jactarier, Enn. ap. Varr. L. L. 10, § 70 Müll. (Trag. v. 130 Vahl.); so, Nerei natae, id. ap. Prisc. p. 733 P. (Trag. v. 135 Vahl.): maxima natarum Priami, Verg. A. 1, 654; Ov. M. 13, 661.—Esp. in the phrase natus nemo, not a human being, nobody (Plautine for nemo mortalis): tamquam si natus nemo in aedibus habitet, Plaut. Most. 2, 1, 55 Lorenz ad loc.; id. ib. 2, 2, 20: nato nemini, id. Cas. 2, 4, 15; id. Ps. 1, 3, 63.—
2. Adj.
a. Natus alicui rei or ad aliquam rem, born, made, destined, designed, intended, produced by nature for any thing.
(a). With dat. (class.): me credo huic esse natum rei, ferundis miseriis, Ter. Ad. 4, 2, 6: non sibi se soli natum meminerit, sed patriae, sed suis, Cic. Fin. 2, 14, 45: natus huic imperio, id. Cael. 24, 59: gurges atque helluo natus abdomini suo, non laudi atque gloriae, id. Pis. 17, 41: Judaei et Syri, nationes natae servituti, id. Prov. Cons. 5, 10. —
(b). With ad (class.): vir ad omnia summa natus, Cic. Brut. 68, 239: natus ad haec tempora, id. Phil. 12, 4, 9: ad dicendum natus aptusque, id. de Or. 1, 22, 99: ad haudem et ad decus nati, suscepti, instituti sumus, id. Fin. 5, 22, 63: ad hoc unum natus, id. Or. 28, 99: ut ad cursum equus, ad arandum bos, ad indagandum canis, sic homo ad intellegendum et agendum natus est, id. Fin. 2, 13, 40: natus ad sacra Cithaeron, Ov. M. 2, 223: canor mulcendas natus ad aures, id. ib. 5, 561.—
(g). With inf. (poet.): quid meruere boves, animal ... natum tolerare labores, Ov. M. 15, 120: sentes tantummodo laedere natae, id. de Nuce, 113.—
(d). With in and acc. (poet.): nati in usum laetitiae scyphi, Hor. C. 1, 27, 1; Ov. M. 14, 99; 15, 117.—(ε) With propter (rare): apros, animal propter convivia natum, Juv. 1, 141.—
b. Formed or constituted by nature in any manner: alius ager bene natus, alius male, Varr. R. R. 1, 6, 1: sarmenta male nata, Col. 4, 24, 7: ita natus locus est, Liv. 9, 2: inculti versūs et male nati, Hor. Ep. 2, 1, 233.—
(b). Pro re natā, or (ante- and post-class.) e re natā, under the present circumstances, according to the state of affairs, as matters are: ut in his pro re natā non incommode possint esse, Cic. Att. 7, 14, 3: Antonii colloquium cum heroibus nostris pro re natā non incommodum, id. ib. 14, 6, 1; 7, 8, 2: e re natā melius fieri haud potuit, quam factum est, Ter. Ad. 3, 1, 8; App. M. 4, p. 143, 38.—
c. With a specification of time, so old, of the age of, etc.: eques Romanus annos prope XC. natus, Cic. Verr. 2, 3, 25, § 62: annos natus unum et viginti, id. de Or. 3, 20, 74: cum annos ad quinquaginta natus esset, id. Clu. 40, 110: cum quinque et viginti natus annos dominatum occupavisset, id. Tusc. 5, 20, 57: Cato annos quinque et octoginta natus excessit e vitā, id. Brut. 20, 80; in inscr. ANNORVM NATVS, etc., Inscr. Mon. Scip. n. 7; Inscr. Marini Atti, p. 564.— Sometimes, in order to specify the age more exactly, major or minor, without or with quam, is added: annos nata est sedecim non major, Ter. Eun. 3, 3, 23: minor quinque et viginti annis natus, Nep. Han. 3, 2: minor triginta annis natus, Cic. Verr. 2, 2, 49, § 122: homo annos natus major quadraginta, over forty years old, Cic. Rosc. Am. 14, 49: Dionysius major annos sexaginta natus decessit, Nep. Reg. 2, 3: cum liberis majoribus quam quindecim annos natis, Liv. 45, 32, 3: minorem quam annos sex, majorem quam annos decem natam, negarunt capi fas esse, Gell. 1, 12, 1.—For major, minor, sometimes with plus, minus (ante-class.): plus triginta annis natus sim, Plaut. Men. 3, 1, 1: annos sexaginta natus es aut plus, Ter. Heaut. 1, 1, 11; cf.: non amplius novem annos natus, Nep. Han. 2, 3.—Act. collat. form: nasco, ĕre, to be born, etc.: ubi germen nascere coeperit, Cato, R. R. 151 fin.

Origins

From Proto-Italic *gnāskōr, from Proto-Indo-European *ǵenh₁- (“to give birth”), with the inchoative suffix -scō from Proto-Indo-European *-sḱéti. The word-initial *gn- was regularly simplified to n-; however, gnātus is attested in Old Latin as an alternative form of the perfect active participle nātus "born", and also (more frequently) as an early form of the noun nātus "son". As a noun, gnātus continued to be used by later authors as a (mostly poetic) archaism. Related to gignō (“to beget; to give birth to; to bring forth”). Cognate with Ancient Greek γεννάω (gennáō, “to beget”).

Southern Gallo-Romance
  • Catalannàixer
  • Catalannéixer
  • Catalanneixe
  • Catalannéixere
  • Catalannaixtre
  • Occitannàisser
  • Gasconnèisherfrom Occitan nàisser
  • Gasconnàisherfrom Occitan nàisser
Northern Gallo-Romance
  • Frenchnaîtrefrom Old French naistre
  • Frenchnaquirfrom Old French naistre
  • Bourguignonnâtrefrom Old French naistre
  • Normannaîtrefrom Old French naistre
  • Walloonnexhefrom Old French naistre
Ibero-Romance
  • Portuguesenascerfrom Old Galician-Portuguese nacer
  • Spanishnacerfrom Old Spanish naçer
  • Aragonesenaixer
  • Aragonesenaxer
  • Aragonesenaixere
  • Old Navarro-Aragonesenacer
  • Old Navarro-Aragonesenascer
  • Asturiannacer
  • Asturianñacer
  • Leonesenacere
Balkan Romance
  • Romaniannaște
  • Aromaniannascu
Italo-Romance
  • Italiannascere
  • Corsicannasce
  • Galluresenasci
  • Neapolitannasce
  • Sassaresenasci
  • Siciliannàsciri
Insular Romance
  • Sardiniannàschere
Padanian
  • Emiliannâser
  • Liguriannàsce
  • Lombardnas
  • Lombardnàsser
  • Piedmontesenasse
  • Friuliannassi
  • Friuliannaši
  • Ladinnascer
  • Romanshnascher
  • Romanshnescher
Borrowings
  • Idonaskarfrom Esperanto naski
  • Interlinguanascer

In English words that came into English from nāscor

  • naturenātūra
  • naturalnātūrālis
  • innateinnātus
  • nascentnāscēns
  • supernaturalsupernātūrālis
  • antenatalante
  • connateconnātus
  • natalnātālis
  • enateēnātus
  • nascencenāscentia
  • nascencynāscentia
  • enationenatus
  • subnascentsubnascens
  • renasciblenāscor
  • postnatepostnatus

Quick answers

What does nāscor mean in Latin?
nāscor, a verb, means “to be born, begotten; to arise, proceed; to grow, spring forth”.
What are the principal parts of nāscor?
nāscor, nāscī, nātus sum (third conjugation, deponent).
How do you pronounce nāscor?
In classical Latin, [ˈnaːs.kɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnas.kor].
Which English words come from nāscor?
English words that go back to Latin nāscor include nascent, renascible, nature, innate, antenatal and enate.