LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

innāscor

innāscor (present infinitive innāscī, perfect active innātus sum)
Classical[ɪnˈnaːs.kɔr]Ecclesiastical[inˈnas.kor]

Meaning

  1. deponentto be born in, grow up in
  2. deponentto arise in, originate in, be produced in

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.innāscorinnāscēbarinnāscar———
2nd sg.innāsceris
innāscere
innāscēbāris
innāscēbāre
innāscēris
innāscēre
———
3rd sg.innāsciturinnāscēbāturinnāscētur———
1st pl.innāscimurinnāscēbāmurinnāscēmur———
2nd pl.innāsciminīinnāscēbāminīinnāscēminī———
3rd pl.innāscunturinnāscēbanturinnāscentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.innāscarinnāscerer——
2nd sg.innāscāris
innāscāre
innāscerēris
innāscerēre
——
3rd sg.innāscāturinnāscerētur——
1st pl.innāscāmurinnāscerēmur——
2nd pl.innāscāminīinnāscerēminī——
3rd pl.innāscanturinnāscerentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.innāscere—
pres. 2nd pl.innāsciminī—
fut. 2nd sg.innāscitor—
fut. 3rd sg.innāscitor—
fut. 3rd pl.innāscuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinnāscī—
perfect infinitiveinnātum esse—
future infinitiveinnātūrum esse—
present participleinnāscēns—
perfect participleinnātus
innāta, innātā, innātae, innātam, innātārum, innātās, innāte, innātī, innātīs, innātō, innātōrum, innātōs
—
future participleinnātūrusinnāscendus
innāscundus
gerundinnāscendī, innāscendō, innāscendumsupineinnātum, innātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

notiones animo (menti) insitae, innatae
innate ideas.
insitas (innatas) dei cognitiones habere (N. D. 1. 17. 44)
to have innate ideas of the Godhead; to believe in the Deity by intuition.
omnibus innatum est et in animo quasi insculptum esse deum
belief in God is part of every one's nature.

in-nascor, nātus sum, 3, v. dep.,
I. to be born in, to grow or spring up in a place.
I. Lit.: neglectis urenda filix innascitur agris, Hor. S. 1, 3, 37: Fauni velut innati triviis, id. A. P. 245: innata rupibus altis robora, Ov. H. 7, 37: eodem innati solo, quod incolunt, Just. 2, 6: innata in cornibus cervi hedera, Plin. 8, 32, 50, § 117: calvitium uni tantum animalium homini, praeterquam innatum, excepting those that have it naturally, id. 11, 37, 47, § 131.—
II. Trop. (class.), to arise in, originate in, be produced in: in hac elatione animi nimia cupiditas principatus innascitur, Cic. Off. 1, 19, 64.—Hence, P. a.: innātus, a, um, inborn, innate, inherent, natural.
(a). With dat.: non mihi avaritia umquam innatast; satis habeo divitiarum, Plaut. Mil. 4, 2, 71: innatam esse homini probitatem, Cic. Fin. 2, 31, 99: sunt ingeniis nostris semina innata virtutum, id. Tusc. 3, 1, 2: est quaedam alacritas naturaliter innata omnibus, Caes. B. C. 3, 92, 3: affectata aliis castitas, tibi ingenita et innata, Plin. Pan. 20, 2.—
(b). With in and abl.: tantus est igitur innatus in nobis cognitionis amor, Cic. Fin. 5, 18, 48: in animis eorum insitum atque innatum esse videtur, Cic. Verr. 2, 4, 48.—
(g). Absol.: nos habere insitam quandam, vel potius innatam cupiditatem scientiae, Cic. Fin. 4, 2, 4: innata atque insita anteponantur assumptis atque adventiciis, id. Top. 18, 69: affectatio innata videtur esse, non arcessita, Quint. 9, 3, 74.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latininnāscor

Proto-Indo-European *ǵenh₁- Proto-Indo-European *ǵn̥h₁-sḱé-ti Proto-Italic *gnāskōrder. Latin nāscor Latin innāscor From in- + nāscor (“to be born”).

In English words that came into English from innāscor

  • innateinnātus

Quick answers

What does innāscor mean in Latin?
innāscor, a verb, means “to be born in, grow up in; to arise in, originate in, be produced in”.
What are the principal parts of innāscor?
innāscor, innāscī, innātus sum (third conjugation, deponent).
How do you pronounce innāscor?
In classical Latin, [ɪnˈnaːs.kɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈnas.kor].
Where does innāscor come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin innāscor.