cognātus1
Meaning
- adjectiverelated by blood, kindred
nam sicut beato Iob insultabant reges ita isti parentes et cognati eius et inridebant vitam eius dicentes (For as the kings insulted over holy Job: so his relations and kinsmen mocked at his life, saying:)
4th century, St Jerome, Vulgate, Tobit 2:15 - adjectivebrother or sister; sibling
- adjectivefigurativelyrelated, connected, like, similar
In the readers how our graded readers gloss it
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Necessarius · Propinquus · Cognatus · Consanguineus · Affinis
1. Necessarius means any one to whom one is bound by a permanent connection, whether of an official kind, as collega, patronus, cliens, or of a private nature, as familiaris, amicus, like προσήκοντες; propinquus, any one to whom one is bound by a family connection, a relation, like ἀγχιστεῖς and ἔται, as a species of cognatus and consanguineus, related by blood; affinis, a relation by marriage, or in law, like κηδεστής. 2. Cognatio is the relationship by blood existing among members of the same family, like σύναιμος; consanguinitas, the relationship of nations by derivation from a common origin, like συγγενής. Cæs. B. G. vii. 32. Hominem summæ potentiæ et magnæ cognationis: comp. with i. 11. Ambarri necessarii et consanguinei Æquorum. Liv. vii. 9. Suet. Cl. 25. Justin, xviii. 5. (v. 179.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cognātus | cognāta | cognātum |
| genitive | cognātī | cognātae | cognātī |
| dative | cognātō | cognātae | cognātō |
| accusative | cognātum | cognātam | cognātum |
| ablative | cognātō | cognātā | cognātō |
| vocative | cognāte | cognāta | cognātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cognātī | cognātae | cognāta |
| genitive | cognātōrum | cognātārum | cognātōrum |
| dative | cognātīs | cognātīs | cognātīs |
| accusative | cognātōs | cognātās | cognāta |
| ablative | cognātīs | cognātīs | cognātīs |
| vocative | cognātī | cognātae | cognāta |
cognatus vester, Plaut. Poen. 5, 4, 86: propinqui atque cognati, Cic. Rosc. Am. 34, 96: amici cognatique alicujus, id. Caecin. 5, 15: cognati atque affines, id. post Red. ad Quir. 3, 6; Hor. S. 1, 9, 27 et saep.— Gen. plur.: cognatūm, Plaut. Am. 2, 2, 209. —With dat.: is mihi cognatus fuit, Ter. And. 5, 4, 23; id. Ad. 5, 8, 24.—amicae et cognatae, Ter. Hec. 4, 2, 16; id. Phorm. 2, 3, 6; 5, 3, 20.—With dat., Plaut. Poen. prol. 97: negat Phanium esse hanc sibi cognatam, Ter. Phorm. 2, 3, 5.—rogi, Prop. 3 (4), 7, 10. latus, Ov. M. 9, 412: corpora, id. ib. 2, 663; 13, 615: pectora, id. ib. 6, 498: moenia, id. ib. 15, 451: cineres, Cat. 68, 98: urbes, Verg. A. 3, 502: sanguis, id. ib. 12, 29: acies (i. e. between Cœsar and Pompey), Luc. 1, 4 et saep.—genus, Plin. 10, 3, 4, § 13.—arbores, Plin. 16, 10, 16, § 38.—Diog. Laert. 1, 28 al.).—Of Thebes: moenia cognata Baccho, Stat. Th. 1, 11.— Of beans, in allusion to the doctrine of transmigration: faba Pythagorae cognata, Hor. S. 2, 6, 63 al.—nihil est tam cognatum mentibus nostris quam numeri ac voces, Cic. de Or. 3, 51, 197: (deus mundo) formam et maxime sibi cognatam et decoram dedit, id. Univ. 6 init.: gypsum calci, Plin. 36, 24, 59, § 182: vocabula, Hor. S. 2, 3, 280; cf. Quint. 1, 5, 49: qui (princeps) quod umquam claritudine eminuit, id veluti cognatum censet tuendum, Vell. 2, 130, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincognātus
Proto-Indo-European *ǵenh₁- Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *ǵn̥h₁tós Proto-Italic *gnātos Latin gnātus Latin (g)nātus Latin cognātus From con- (“together”) + (g)nātus (“born”).
- Catalancognat
- Englishcognate
- Frenchcognat
- Portuguesecognato
- Romaniancognat
- Spanishcognado
- Esperantokognato
- Galiciancognado
- Greekκουνιάδος
- Catalancunyat
- Occitancunhat
- Occitanconhat
- Sardinianconnadu
- Sardinianconnatu
- Sardinianconnau
- Portuguesecunhado
- Spanishcuñado
- Aragonesecunyau
- Aragonesecunyato
- Asturiancuñáu
- Galiciancuñado
- Romaniancumnat
- Aromaniancumnat
- Istro-Romaniancumnåt
- Megleno-Romaniancumnat
- Italiancognato
- Siciliancugnatu
- unknowncomnut
- Emiliancugnà
- Emiliancugnè
- Emiliancugnèt
- Friuliancugnât
- Liguriancugnòu
- Liguriancugnàu
- Liguriancugnâ
- Lombardcugnat
- Piedmontesecugnà
- Romagnolcugnèt
- Franco-Provençalcugnâ
In English words that came into English from cognātus
- cognatecognātus