adjectivethird-declension one-termination adjective
praegnās
praegnās (genitive praegnātis)
Classical[ˈprae̯ŋ.naːs]Ecclesiastical[ˈprɛɲ.ɲas]
Meaning
- one terminationwith child, pregnant
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praegnās | praegnās | praegnās |
| genitive | praegnātis praegnantis | praegnātis praegnantis | praegnātis praegnantis |
| dative | praegnātī praegnantī | praegnātī praegnantī | praegnātī praegnantī |
| accusative | praegnātem praegnantem | praegnātem praegnantem | praegnās |
| ablative | praegnātī praegnāte, praegnante, praegnantī | praegnātī praegnāte, praegnante, praegnantī | praegnātī praegnāte, praegnante, praegnantī |
| vocative | praegnās | praegnās | praegnās |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praegnātēs praegnantēs | praegnātēs praegnantēs | praegnātia praegnantia |
| genitive | praegnātium praegnantium | praegnātium praegnantium | praegnātium praegnantium |
| dative | praegnātibus praegnantibus | praegnātibus praegnantibus | praegnātibus praegnantibus |
| accusative | praegnātīs praegnātēs, praegnantēs, praegnantīs | praegnātīs praegnātēs, praegnantēs, praegnantīs | praegnātia praegnantia |
| ablative | praegnātibus praegnantibus | praegnātibus praegnantibus | praegnātibus praegnantibus |
| vocative | praegnātēs praegnantēs | praegnātēs praegnantēs | praegnātia praegnantia |
praegnas, ātis, v. praegnans
I. init.
Origins
Formed as prae- (“before”) + gnā- (the root of *gnāscor, an archaic form of nāscor (“be born”)); compare gignō (“beget, give birth to”).
Descendants
- Frenchprégnantfrom Old French prégnant
- Englishpregnantfrom Old French prégnant
- Portugueseprenhefrom Old Galician-Portuguese prenhe
- Italianpregno
- Occitanprenha
- Sardinianpringiu
- Sardinianprinzu
- Dalmatianprin
- Old Frenchpreins
- Galicianpreñefrom Old Galician-Portuguese prenhe
In English words that came into English from praegnās
- impregnateimpraegnātus
- impregnableimpraegnātus
- impregnimpraegnō