LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

īnscrībō

īnscrībō (present infinitive īnscrībere, perfect active īnscrīpsī, supine īnscrīptum)
Classical[ĩːˈskriː.boː]Ecclesiastical[inˈskriː.bo]

Meaning

  1. to write in or upon something, inscribe; furnish with an inscription, give a title to a book
  2. figurativelyto ascribe, assign, attribute
  3. figurativelyto mark, make known
  4. figurativelyto brand, place a brand upon

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnscrībōīnscrībēbamīnscrībamīnscrīpsīīnscrīpseramīnscrīpserō
2nd sg.īnscrībisīnscrībēbāsīnscrībēsīnscrīpsistīīnscrīpserāsīnscrīpseris
3rd sg.īnscrībitīnscrībēbatīnscrībetīnscrīpsitīnscrīpseratīnscrīpserit
1st pl.īnscrībimusīnscrībēbāmusīnscrībēmusīnscrīpsimusīnscrīpserāmusīnscrīpserimus
2nd pl.īnscrībitisīnscrībēbātisīnscrībētisīnscrīpsistisīnscrīpserātisīnscrīpseritis
3rd pl.īnscrībuntīnscrībēbantīnscrībentīnscrīpsērunt
īnscrīpsēre
īnscrīpserantīnscrīpserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnscrībamīnscrīberemīnscrīpserimīnscrīpsissem
2nd sg.īnscrībāsīnscrīberēsīnscrīpserīsīnscrīpsissēs
3rd sg.īnscrībatīnscrīberetīnscrīpseritīnscrīpsisset
1st pl.īnscrībāmusīnscrīberēmusīnscrīpserīmusīnscrīpsissēmus
2nd pl.īnscrībātisīnscrīberētisīnscrīpserītisīnscrīpsissētis
3rd pl.īnscrībantīnscrīberentīnscrīpserintīnscrīpsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnscrīborīnscrībēbarīnscrībar
2nd sg.īnscrīberis
īnscrībere
īnscrībēbāris
īnscrībēbāre
īnscrībēris
īnscrībēre
3rd sg.īnscrībiturīnscrībēbāturīnscrībētur
1st pl.īnscrībimurīnscrībēbāmurīnscrībēmur
2nd pl.īnscrībiminīīnscrībēbāminīīnscrībēminī
3rd pl.īnscrībunturīnscrībēbanturīnscrībentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnscrībarīnscrīberer
2nd sg.īnscrībāris
īnscrībāre
īnscrīberēris
īnscrīberēre
3rd sg.īnscrībāturīnscrīberētur
1st pl.īnscrībāmurīnscrīberēmur
2nd pl.īnscrībāminīīnscrīberēminī
3rd pl.īnscrībanturīnscrīberentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnscrībeīnscrībere
pres. 2nd pl.īnscrībiteīnscrībiminī
fut. 2nd sg.īnscrībitōīnscrībitor
fut. 3rd sg.īnscrībitōīnscrībitor
fut. 2nd pl.īnscrībitōte—
fut. 3rd pl.īnscrībuntōīnscrībuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnscrībereīnscrībī
perfect infinitiveīnscrīpsisseīnscrīptum esse
future infinitiveīnscrīptūrum esseīnscrīptum īrī
present participleīnscrībēns—
perfect participle—īnscrīptus
īnscrīpta, īnscrīptā, īnscrīptae, īnscrīptam, īnscrīptārum, īnscrīptās, īnscrīpte, īnscrīptī, īnscrīptīs, īnscrīptō, īnscrīptōrum, īnscrīptōs
future participleīnscrīptūrus
īnscrīptūra, īnscrīptūrā, īnscrīptūrae, īnscrīptūram, īnscrīptūrārum, īnscrīptūrās, īnscrīptūre, īnscrīptūrī, īnscrīptūrīs, īnscrīptūrō, īnscrīptūrōrum, īnscrīptūrōs, īnscrīptūrum
īnscrībendus
īnscrībundus, īnscrībenda, īnscrībendā, īnscrībendae, īnscrībendam, īnscrībendārum, īnscrībendās, īnscrībende, īnscrībendīs, īnscrībendōrum, īnscrībendōs, īnscrībunda, īnscrībundā, īnscrībundae, īnscrībundam, īnscrībundārum, īnscrībundās, īnscrībunde, īnscrībundī, īnscrībundīs, īnscrībundō, īnscrībundōrum, īnscrībundōs, īnscrībundum
gerundīnscrībendī, īnscrībendō, īnscrībendumsupineīnscrīptum, īnscrīptū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

in fronte alicuius inscriptum est
one can see it in his face.
statuas inscribere (Verr. 2. 69. 167)
to put an inscription on statues.
liber inscribitur Laelius (Off. 2. 9. 30)
the book is entitled "Laelius".
sepulcro (Dat.) or in sepulcro hoc inscriptum est
this is the inscription on his tomb...
Cicero dicit in Laelio (suo) or in eo (not suo) libro, qui inscribitur Laelius
Cicero says in his "Laelius."

in-scrībo, psi, ptum, 3, v. a.,
I. to write in or upon any thing, to inscribe (class.).
I. Lit.: aliquid in basi tropaeorum, Cic. Pis. 38, 92: in statua inscripsit, Parenti optime merito, id. Fam. 12, 3, 1: nomen suum monumentis, id. Har. Resp. 27: ea inscribam brevi, quae, etc., id. Att. 4, 1, 4: sit inscriptum in fronte unius cujusque civis, quid de re publica sentiat, id. Cat. 1, 13, 32: orationes in animo, id. de Or. 2, 87, 355: ut, si quae essent incisae aut inscriptae litterae, tollerentur, id. Dom. 53, 137: senarioli in ejus monumento inscripti, id. Tusc. 5, 23, 64: in illis libellis, id. Arch. 11, 26 B. and K. (Klotz omits in): Pan ... vix ulla inscribens terrae vestigia cornu, Sil. 13, 328. —Pass. with Gr. acc.: inscripti nomina regum flores, Verg. E. 3, 106.—
B. Transf., to furnish with an inscription: statuae, quas tu inscribi jussisti, Cic. Verr. 2, 2, 69, § 167: aedes, to write on a house that it is for sale: aedes venales hasce inscribit litteris, Plaut. Trin. 1, 2, 131; cf.: aedes mercede, Ter. Heaut. 1, 1, 92: librum, to inscribe, give a title to a book: eos (libellos) rhetoricos inscribunt, Cic. de Or. 3, 31, 122: in eo libro, qui Oeconomicus inscribitur, is entitled, id. Off. 2, 24, 87: inscripta lintea, i. e. curtains used as signs, Juv. 8, 168. — Hence, subst.: inscriptum, i, n., an inscription, title: alia inscripta nimis lepida, Gell. praef. 3. —
II. Trop.
A. In g e n.: vitiis suis sapientiam inscribit, gives to his vices the name of wisdom, Sen. Vit. Beat. 12. —
B. In partic.
1. To ascribe, assign, attribute: Epicurus, quia tantummodo induit personam philosophi, et sibi ipse hoc nomen inscripsit, has assigned, appropriated to himself, Cic. Tusc. 5, 26, 73: deos sceleri, to ascribe crimes to the gods, Ov. M. 15, 128: mea dextera leto Inscribenda tuo est, thy death is to be ascribed to my hand, id. ib. 10, 199.—
2. To make known, mark, as if by an inscription: sua quemque deorum inscribit facies, Ov. M. 6, 74: versā pulvis inscribitur hastā, Verg. A. 1, 478; cf.: sua quemque deorum Inscribit facies, makes known, characterizes, Ov. M. 6, 74.—
3. To brand, place a brand upon: vultus. Plin. 18, 3, 4, § 21: naufrago stigmata, Sen. Ben. 4, 37, 3: inscripta ergastula, Juv. 14, 24.—
4. To subscribe an accusation (post-class.), Cod. 9, 35, 11.—
5. To write something over an old writing, so that the latter is no longer legible (post-class.): de his, quae in testamento delentur, inducuntur, inscribuntur, Dig. 28, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnscrībō

Proto-Indo-European *(s)ker-? Proto-Indo-European *(s)kreybʰ- Proto-Indo-European *(s)kréybʰeti Proto-Italic *skreiβō Latin scrībō Latin īnscrībō From in- (“in, on; onto”) + scrībō (“write”).

Descendants
  • Catalaninscriure
  • Englishinscribe
  • Englishinscript
  • Frenchinscrire
  • Italianinscrivere
  • Italianiscrivere
  • Portugueseinscrever
  • Romanianînscrie
  • Spanishinscribir
  • Asturianinscribir

Quick answers

What does īnscrībō mean in Latin?
īnscrībō, a verb, means “to write in or upon something, inscribe; furnish with an inscription, give a title to a book; to ascribe, assign, attribute”.
What are the principal parts of īnscrībō?
īnscrībō, īnscrībere, īnscrīpsī, īnscrīptum (third conjugation).
How do you pronounce īnscrībō?
In classical Latin, [ĩːˈskriː.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈskriː.bo].
Where does īnscrībō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnscrībō.