LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

cōnscrībō

cōnscrībō (present infinitive cōnscrībere, perfect active cōnscrīpsī, supine cōnscrīptum)
Classical[kõːˈskriː.boː]Ecclesiastical[konˈskriː.bo]

Meaning

  1. to enroll or enlist, levy (write together in a list)
  2. to draw up, compose, write
    Nunc autem vīsum est mihi dē senectūte aliquid ad tē cōnscrībere.Now, however, I have resolved to write something to you on the subject of old age.106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior De Senectute 1.1

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.cōnscrībōcōnscrībēbamcōnscrībamcōnscrīpsīcōnscrīpseramcōnscrīpserō
2nd sg.cōnscrībiscōnscrībēbāscōnscrībēscōnscrīpsistīcōnscrīpserāscōnscrīpseris
3rd sg.cōnscrībitcōnscrībēbatcōnscrībetcōnscrīpsitcōnscrīpseratcōnscrīpserit
1st pl.cōnscrībimuscōnscrībēbāmuscōnscrībēmuscōnscrīpsimuscōnscrīpserāmuscōnscrīpserimus
2nd pl.cōnscrībitiscōnscrībēbātiscōnscrībētiscōnscrīpsistiscōnscrīpserātiscōnscrīpseritis
3rd pl.cōnscrībuntcōnscrībēbantcōnscrībentcōnscrīpsērunt
cōnscrīpsēre
cōnscrīpserantcōnscrīpserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.cōnscrībamcōnscrīberemcōnscrīpserimcōnscrīpsissem
2nd sg.cōnscrībāscōnscrīberēscōnscrīpserīscōnscrīpsissēs
3rd sg.cōnscrībatcōnscrīberetcōnscrīpseritcōnscrīpsisset
1st pl.cōnscrībāmuscōnscrīberēmuscōnscrīpserīmuscōnscrīpsissēmus
2nd pl.cōnscrībātiscōnscrīberētiscōnscrīpserītiscōnscrīpsissētis
3rd pl.cōnscrībantcōnscrīberentcōnscrīpserintcōnscrīpsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.cōnscrīborcōnscrībēbarcōnscrībar
2nd sg.cōnscrīberis
cōnscrībere
cōnscrībēbāris
cōnscrībēbāre
cōnscrībēris
cōnscrībēre
3rd sg.cōnscrībiturcōnscrībēbāturcōnscrībētur
1st pl.cōnscrībimurcōnscrībēbāmurcōnscrībēmur
2nd pl.cōnscrībiminīcōnscrībēbāminīcōnscrībēminī
3rd pl.cōnscrībunturcōnscrībēbanturcōnscrībentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.cōnscrībarcōnscrīberer
2nd sg.cōnscrībāris
cōnscrībāre
cōnscrīberēris
cōnscrīberēre
3rd sg.cōnscrībāturcōnscrīberētur
1st pl.cōnscrībāmurcōnscrīberēmur
2nd pl.cōnscrībāminīcōnscrīberēminī
3rd pl.cōnscrībanturcōnscrīberentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.cōnscrībecōnscrībere
pres. 2nd pl.cōnscrībitecōnscrībiminī
fut. 2nd sg.cōnscrībitōcōnscrībitor
fut. 3rd sg.cōnscrībitōcōnscrībitor
fut. 2nd pl.cōnscrībitōte—
fut. 3rd pl.cōnscrībuntōcōnscrībuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecōnscrīberecōnscrībī
perfect infinitivecōnscrīpsissecōnscrīptum esse
future infinitivecōnscrīptūrum essecōnscrīptum īrī
present participlecōnscrībēns—
perfect participle—cōnscrīptus
cōnscrīpta, cōnscrīptā, cōnscrīptae, cōnscrīptam, cōnscrīptārum, cōnscrīptās, cōnscrīpte, cōnscrīptī, cōnscrīptīs, cōnscrīptō, cōnscrīptōrum, cōnscrīptōs
future participlecōnscrīptūrus
cōnscrīptūra, cōnscrīptūrā, cōnscrīptūrae, cōnscrīptūram, cōnscrīptūrārum, cōnscrīptūrās, cōnscrīptūre, cōnscrīptūrī, cōnscrīptūrīs, cōnscrīptūrō, cōnscrīptūrōrum, cōnscrīptūrōs, cōnscrīptūrum
cōnscrībendus
cōnscrībundus, cōnscrībenda, cōnscrībendā, cōnscrībendae, cōnscrībendam, cōnscrībendārum, cōnscrībendās, cōnscrībende, cōnscrībendīs, cōnscrībendōrum, cōnscrībendōs
gerundcōnscrībendī, cōnscrībendō, cōnscrībendumsupinecōnscrīptum, cōnscrīptū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

librum scribere, conscribere
to write a book.
testamentum facere, conscribere
to make a will.
milites (exercitum) scribere, conscribere
to levy troops.

con-scrībo, psi, ptum, 3,
I. v. a.; lit., to write together, i. e.,
I. To write together in a roll or list, to enroll; very freq. as a milit. t. t., of the levying of troops, Caes. B. G. 1, 10; 1, 24; 2, 2; 2, 8 et saep.; Lentul. ap. Cic. Fam. 12, 15, 7: cohortes veteranas tumulti causā, Sall. C. 59, 5: inter septimanos conscribi, Tac. H. 3, 25: inter nostros, Vulg. 1 Macc. 13, 40: conscripti in Ciliciam legiones, Suet. Caes. 8; 24; id. Galb. 10: exercitum adversum aliquem, Val. Max. 5, 4, 5.—And of the enrolment of colonists: decrevit senatus, ut C. Lentulus consul sex milia familiarum conscriberet, quae in eas colonias dividerentur, Liv. 37, 46, 10.—So of enrolling in a particular class of citizens, to inscribe, choose: eodem tempore et centuriae tres equitum conscriptae sunt, Liv. 1, 13, 8.—So the frequently occurring title of senators: Patres Conscripti (prop. Patres, conscripti, i. e. Patres et conscripti), chosen, elect, assembled fathers (lit. fathers and elect): traditum inde (sc. post reges exactos) fertur, ut in Senatum vocarentur, qui Patres quique Conscripti essent: Conscriptos videlicet in novum senatum appellabant lectos, Liv. 2, 1, 11; cf. Fest. p. 254, 22 Müll.; Paul. ex Fest. p. 7, 5, and p. 41, 13 ib.; Cic. Cat. 1, 11, 27; id. Planc. 35, 87; Nep. Hann. 12, 2; Liv. 3, 52, 6; 6, 26, 4; Dict. of Antiq.; and in imitation of this: di conscripti, App. M. 6, p. 182, 35.—In a play upon words (censured by Quint.): ne Patres conscripti videantur circumscripti, Auct. ap. Quint. 9, 3, 72.—Also in sing., of one senator: pater conscriptus, Cic. Phil. 13, 13, 28; and absol., poet. in sing.: conscriptus, i, m., a senator: quod sit conscripti, quod judicis officium, * Hor. A. P. 314.—So also of the enrolling of the people for the purpose of bribery, Cic. Planc. 18, 45; 19, 47; id. Sest. 15, 34: rex me opere oravit maximo ut sibi latrones cogerem et conscriberem, Plaut. Mil. 1, 1, 76.—
II. To put together in writing, to draw up, compose, write (class.).
(a). With acc.: librum de consulatu, etc., Cic. Brut. 35, 132; cf. Nep. Lys. 4, 2: volumen, Cic. Rosc. Am. 35, 101: Topica Aristotelea, id. Fam. 7, 19 init.; Ov. P. 2, 9, 73: lepidas tabellas, Plaut. Ps. 1, 1, 26: epistulam, Cic. Att. 13, 50, 1: syngraphum inter me et amicam, Plaut. As. 4, 1, 1: imaginem, to delineate, sketch, Stat. S. 3, 1, 117: legem (consules), to draw up, Cic. Att. 4, 1, 7; cf. edicta, Suet. Tit. 6: condiciones, Liv. 26, 24, 8; cf. id. 29, 12, 15: foedus, id. 41, 24, 15: testamentum, Suet. Claud. 44: fortunas alterius litteris, Cic. Clu. 66, 186.—*
(b). With rel.-clause: cum pluribus conscripsisset, qui esset optimus rei publicae status, Cic. Fin. 5, 4, 11 Madv. N. cr.—
(g). With de: (illi), de quibus audivi et legi et ipse conscripsi, Cic. Sen. 23, 83; id. Att. 12, 19, 2; Quint. 2, 11, 24: de ratione dicendi, Auct. Her. 1, 1, 1.—
(d). With acc. and inf.: ut in ordinem se coactum conscriberet, write down, notice that he should be, etc., Suet. Claud. 38: omni personae quam dotem suscepisse cum marito conscribitur, Cod. Just. 5, 15, 3.—
2. Esp., of physicians, to prescribe: pro salutaribus mortifera, Cic. Leg. 2, 5, 13.—
B. Meton., to write something all over, to fill with writing (rare; mostly poet.): mensam vino, Ov. Am. 2, 5, 17; cf.: epistolium lacrimis, * Cat. 68, 2.— Humorously, to mark by beating, to cudgel: conscribere aliquem totum stilis ulmeis, Plaut. Ps. 1, 5, 132; cf. conscribillo.—
2. With in and abl., to write upon, mark upon: signum sanguinis id est crucis in suā fronte, Lact. 4, 26, 39.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincōnscrībō

Proto-Indo-European *(s)ker-? Proto-Indo-European *(s)kreybʰ- Proto-Indo-European *(s)kréybʰeti Proto-Italic *skreiβō Latin scrībō Latin cōnscrībō From con- + scrībō.

Descendants
  • Englishconscribe
  • Italiancoscrivere
  • Romanianconscrie

Quick answers

What does cōnscrībō mean in Latin?
cōnscrībō, a verb, means “to enroll or enlist, levy (write together in a list); to draw up, compose, write”.
What are the principal parts of cōnscrībō?
cōnscrībō, cōnscrībere, cōnscrīpsī, cōnscrīptum (third conjugation).
How do you pronounce cōnscrībō?
In classical Latin, [kõːˈskriː.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈskriː.bo].
Where does cōnscrībō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cōnscrībō.